Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Ψευδοεπιστημονικές απόψεις: αστρολογία, δημιουργισμός, κίνημα ενάντια στα εμβόλια, άρνηση της κλιματικής αλλαγής, θεωρίες της κοίλης ή επίπεδης Γης (*)

(*) Πηγή: http://www.avgi.gr/article/10965/9038077/pseudoepisteme
Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από πληροφορίες για τον κόσμο γύρω μας, νέες έρευνες, νέα αποτελέσματα, νέες ανακαλύψεις. Όλα αυτά δεν αφορούν μόνο τα μακρινά αστέρια, τα μυστηριώδη σωματίδια του μικρόκοσμου, γεγονότα σε περασμένες εποχές. Αφορούν την καθημερινότητά μας, τι τρώμε, τι φοράμε, πώς συμπεριφερόμαστε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Μάλιστα, η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε αυτά που αφορούν την καθημερινότητά μας και σε αυτά που δεν την αγγίζουν καθόλου γίνεται συνεχώς και πιο δυσδιάκριτη και θα μπορούσε να πει κανείς, χωρίς υπερβολή, ότι, στον σημερινό παγκοσμιοποιημένο κόσμο της διάχυτης πληροφορίας, οτιδήποτε συμβαίνει οπουδήποτε επιδρά με κάποιον τρόπο στη ζωή μας. Μέσα σε αυτό όμως το πλαίσιο, ένα μεγάλο μέρος της επικαιρότητας καταλαμβάνεται από ψευδείς ειδήσεις, θεωρίες συνωμοσίας και ψευδοεπιστημονικές τοποθετήσεις.
Χωρίς αμφιβολία, οι τρεις αυτές κατηγορίες, που θα μπορούσε κανείς να κατατάξει στον τομέα της παραπληροφόρησης, έχουν διαφορές, ως προς την αφετηρία, το κοινό στο οποίο απευθύνονται και τις επιπτώσεις τους. Έχουν όμως και πολλά κοινά σημεία. Ο ίδιος ο χαρακτηρισμός τους παραπέμπει σε -ή είναι συνδεδεμένος με- κάτι που απέχει από την αλήθεια, οριζόμενη ως αυτό στο οποίο η πλειονότητα (ή τουλάχιστον μια μεγάλη ομάδα ειδικών) πιστεύει. Γιατί όμως κανείς να πιστεύει σε κάτι που είναι ψευδές; Ίσως δεν γνωρίζει ότι ισχύει κάτι τέτοιο, ίσως πρόκειται για μια «αλήθεια» που βρίσκεται πιο κοντά στις ανάγκες του και τις πρότερα διαμορφωμένες πεποιθήσεις του. Εδώ θα ασχοληθούμε κυρίως με το θέμα της ψευδοεπιστήμης, όμως το μεγαλύτερο μέρος της περιγραφής αφορά ομοίως τις θεωρίες συνωμοσίας και τις ψευδείς ειδήσεις.
Τι είναι ψευδοεπιστήμη;
Αν και μοιάζει διαισθητικά ξεκάθαρο σε τι αναφερόμαστε με τον όρο ψευδοεπιστήμη, ωστόσο ένας απολύτως σαφής ορισμός δεν είναι εύκολο να δοθεί. Σύμφωνα με τη Wikipedia, οι ψευδοεπιστήμες περιλαμβάνουν μια σειρά από (επιστημονικοφανείς) ισχυρισμούς, πεποιθήσεις και πρακτικές, οι οποίες θεωρούνται (από κάποιους) πως είναι επιστημονικές και πραγματικές, ωστόσο έρχονται σε αντίθεση με την επιστημονική μέθοδο. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι συχνά αντιφατικοί, υπερβολικοί, μη διαψεύσιμοι και στηρίζονται εν πολλοίς στην προδιάθεση επιβεβαίωσης (confirmation bias), δηλαδή την τάση του ανθρώπου να επιβεβαιώνει τις πρότερες αντιλήψεις του. Από την περιγραφή αυτή προκύπτουν μια σειρά από ερωτήματα, όπως ποια είναι η επιστημονική μέθοδος, τι σημαίνει «μη διαψεύσιμος», ποιοι διακατέχονται από την προδιάθεση της επιβεβαίωσης κ.λπ.
Συνεχίζοντας κανείς την αναζήτηση, μπορεί να βρει μια λίστα από καταγεγραμμένες ψευδοεπιστημονικές απόψεις όπως η αστρολογία, ο δημιουργισμός, το κίνημα ενάντια στα εμβόλια, η άρνηση της κλιματικής αλλαγής, η θεωρία της επίπεδης Γης κ.ά. Φυσικά, οι φορείς αυτών των απόψεων δεν αποδέχονται τον χαρακτηρισμό που τους αποδίδεται. Επιπλέον, εκτός από κινήματα ή πρακτικές, τα οποία μπορούν να οριστούν λιγότερο ή περισσότερο ξεκάθαρα, ως ψευδοεπιστημονικές μπορούν να οριστούν έρευνες που παρουσιάζονται καθημερινά στην επικαιρότητα σχετικά με την υγεία, τη διατροφή, την Ψυχολογία και μπορεί να σχετίζονται με συναφή προϊόντα. Επομένως, γίνεται αντιληπτό ότι η ψευδοεπιστήμη δεν σχετίζεται απλώς με μια εναλλακτική θεώρηση του κόσμου ή μια ποικιλία διαφορετικών απόψεων, αλλά πολύ συχνά έχει οικονομικές και πολιτικές προεκτάσεις. Για παράδειγμα, συμπληρώματα διατροφής και σκευάσματα που αντιμετωπίζουν διαφόρων ειδών καταστάσεις έχουν εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως, ενώ φορείς ψευδοεπιστημονικών πεποιθήσεων έχουν τεράστια προβολή στον Τύπο και επιρροή στην κοινή γνώμη. Πολλές φορές μάλιστα, αυτές οι πεποιθήσεις εκφράζονται και από επιστήμονες. Επομένως, το θέμα της διάκρισης μεταξύ επιστήμης/ψευδοεπιστήμης δεν αποτελεί απλώς ακαδημαϊκό, αλλά ευρύτερο κοινωνικό θέμα.
Πώς διαχωρίζεται η επιστήμη από την ψευδοεπιστήμη;
Η συζήτηση στη δημόσια σφαίρα σχετικά με την ψευδοεπιστήμη φαίνεται να μονοπωλείται από τους φορείς αυτών των απόψεων και τους επιστήμονες. Οι τελευταίοι συνήθως επικαλούνται είτε την αυθεντία της επιστήμης τους ή πραγματικά εξετάζουν με τη βοήθεια της επιστημονικής μεθόδου τους ψευδοεπιστημονικούς ισχυρισμούς και τους απορρίπτουν. Αν όμως θέλουμε να είμαστε ακριβείς, τα όρια μεταξύ επιστήμης και ψευδοεπιστήμης δεν αποτελούν αντικείμενο μελέτης της επιστήμης, αλλά της Φιλοσοφίας της Επιστήμης.
Σε αυτό το πλαίσιο πολλοί φιλόσοφοι της επιστήμης έχουν προσπαθήσει να δώσουν απαντήσεις. Μάλιστα, ο ορισμός που παρατέθηκε παραπάνω βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα συμπεράσματα του φιλοσόφου της Επιστήμης Karl Popper. Ο Popper, μελετώντας τις μεθόδους που χρησιμοποιούν επιστήμονες σε διάφορα πεδία διατύπωσε την άποψη ότι μια πρόταση, για να είναι επιστημονική, θα πρέπει να είναι διαψεύσιμη, θα πρέπει δηλαδή να υπάρχει κάποιο πείραμα ή παρατήρηση τα οποία μπορούν να τη διαψεύσουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε (και αποτελεί) η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας. Η Γενική Σχετικότητα κάνει προβλέψεις για φαινόμενα του Σύμπαντος και η εγκυρότητά της επιβεβαιώνεται μέχρι στιγμής, αλλά μπορεί να υπάρξει κάποια παρατήρηση στο μέλλον η οποία να τη διαψεύσει. Είναι λοιπόν μια διαψεύσιμη θεωρία και επομένως έγκυρη επιστημονικά. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει ωστόσο με τις θεωρίες συνωμοσίας και την ψευδοεπιστήμη, καθώς οι φορείς αυτών των απόψεων προσαρμόζουν τα γεγονότα ώστε να επιβεβαιώνονται εκ των υστέρων, ενώ δεν υπάρχει (ή δεν προτείνεται) τρόπος να ελεγχθούν με νέες παρατηρήσεις. Σημαντική διάκριση για τον Popper μεταξύ επιστήμης και ψευδοεπιστήμης είναι ότι η πρώτη προσπαθεί να απορρίψει θεωρίες, ενώ η δεύτερη να επιβεβαιώσει. Αν μια θεωρία δεν μπορεί να ελεγχθεί ως προς την εγκυρότητά της, τότε δεν είναι επιστημονική. Θα έλεγε κανείς ότι οι απόψεις του Popper έχουν κυριαρχήσει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των επιστημόνων ως προς το τι συνιστά ψευδοεπιστήμη.
Αξίζει βέβαια να αναφέρουμε ότι σε αυτό το θέμα έχουν υπάρξει και άλλες απόψεις. Για παράδειγμα, για τον Feyerabend δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος να θεωρεί κανείς την επιστήμη πιο έγκυρη από την αστρολογία ή τη χειρομαντεία, καθώς η καθεμιά έχει τα δικά της εργαλεία και μεθόδους. Μια ενδιαφέρουσα όμως τοποθέτηση που αντιτίθεται των απόψεων του Feyerabend έχει κάνει ο John Wilkins, ιστορικός και φιλόσοφος της Επιστήμης του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης. Διάφορα επιστημονικά πεδία και θεωρίες έχουν «χτίσει» γύρω τους έναν όγκο γνώσης και έχουν αναπτύξει μεθοδολογίες τόσο στις Φυσικές όσο και στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Μάλιστα, όλα αυτά τα πεδία έχουν δείξει τη δυναμική παραγωγής νέας γνώσης από πολύ νωρίς στην ιστορία τους. Αντιθέτως, η αστρολογία υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια χωρίς να έχει συμβεί κάτι τέτοιο κι αν αποδεχτούμε την εγκυρότητά της, χρειάζεται να απορρίψουμε τις γνώσεις που έχουμε συσσωρεύσει εδώ και αιώνες στη Φυσική. Ένα τέτοιο επιχείρημα μπορεί φυσικά να επικαλεστεί κανείς και για τη θεωρία της επίπεδης Γης και τον δημιουργισμό.
Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν «ακόμη» σε ψευδοεπιστήμες;
Το ερώτημα αυτό είναι από τα πιο ενδιαφέροντα, καθώς μας δίνει τη δυνατότητα να αναδείξουμε πτυχές τόσο της ανθρώπινης φύσης όσο και της ίδιας της επιστήμης. Σε ό,τι αφορά την τελευταία, η έκπληξη που συχνά συνοδεύει αυτό το ερώτημα («ακόμη») υποδηλώνει τις πεποιθήσεις μας για την έννοια της προόδου στην επιστήμη. Υπονοείται δηλαδή ότι με την επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο που έχουμε επιτύχει τα τελευταία χρόνια θα έπρεπε να έχουν ήδη εξαλειφθεί όχι μόνο οι ψευδοεπιστήμες αλλά και κάθε άλλου είδους πεποίθηση εκτός επιστήμης. Φυσικά, μια τέτοια πεποίθηση είναι όχι μόνο αναληθής αλλά και επικίνδυνη. Είναι ίσως εκτός των σκοπών του παρόντος κειμένου να αναλυθούν οι λόγοι για τους οποίους ισχύει κάτι τέτοιο, ωστόσο το κατά πόσο η επιστήμη προοδεύει και κατά πόσο είναι από μόνη της αρκετή για να καλύψει τις ανθρώπινες ανάγκες είναι άλλο ένα θέμα υπό μελέτη.
Τόσο οι ψευδοεπιστήμες όσο και τα σενάρια συνωμοσίας μας προσφέρουν μια εύκολη απάντηση σε ερωτήματα που μας απασχολούν. Μας απαλλάσσουν από την ευθύνη να αναζητήσουμε απαντήσεις σε ερωτήματα που απαιτούν πολλή μελέτη και μόχθο. Πολλοί από εμάς μπορεί να μην έχουμε τη δυνατότητα είτε να αναζητήσουμε τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε είτε να σκεφτούμε εντατικά και δομημένα ώστε να καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα. Ταυτόχρονα όμως, μας φαίνεται προτιμότερο να υιοθετούμε κάποιες απόψεις για τον κόσμο από το να μην έχουμε καμία.
 Από την άλλη, μια σειρά από έρευνες δείχνουν ότι το μορφωτικό επίπεδο και η πρόσβαση σε απεριόριστο όγκο πληροφορίας (μέσω του Διαδικτύου) δεν είναι ικανά να εξαλείψουν το φαινόμενο των ψευδοεπιστημών. Η προδιάθεση επιβεβαίωσης υποδηλώνει την τάση που έχουμε να αξιολογούμε ως σημαντικότερα τα γεγονότα που επιβεβαιώνουν τις απόψεις που έχουμε ήδη διαμορφώσει. Αυτή η τάση δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο των ανθρώπων με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο. Μάλιστα, ένας άνθρωπος με υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο είναι περισσότερο ικανός να στηρίξει τις ήδη διαμορφωμένες, αλλά πιθανόν λάθος, απόψεις του ακριβώς λόγω της καλύτερης μόρφωσής του. Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται μάλιστα πολλοί επιστήμονες που προβάλλουν συστηματικά ψευδοεπιστημονικές απόψεις, είτε επικαλούμενοι το κύρος τους ή/και χρησιμοποιώντας επιστημονικοφανή επιχειρήματα και αναφορές σε αμφίβολες πηγές.
Αν όλοι οι άνθρωποι είμαστε δέσμιοι των περιορισμών που αναφέρθηκαν, πώς είναι δυνατόν ένας επιστήμονας να είναι αντικειμενικός, χωρίς προκαταλήψεις; Είναι σαφές ότι δεν γεννιούνται άνθρωποι με ανοσία στις ψευδοεπιστημονικές απόψεις. Ο μόνος τρόπος, σύμφωνα με τον Popper, είναι να θέτουμε τις αντιλήψεις μας υπό το πρίσμα της διαψευσιοκρατίας. Δεδομένου ότι δεν είναι εφικτό να παρατηρούμε τον κόσμο χωρίς πρότερες αντιλήψεις, οφείλουμε να αναζητούμε τα στοιχεία που μπορούν να διαψεύσουν τις απόψεις μας και όχι να αρκούμαστε σε αυτά που απλώς τις επιβεβαιώνουν.
Την ίδια δουλειά κάνει και ένας επιστήμονας. Όπως πολύ εύστοχα το θέτει η φιλόσοφος Mary Midgley, ο επιστήμονας δεν είναι ένας άνθρωπος ουδέτερος, χωρίς πεποιθήσεις. Αντιθέτως, εκφράζει και αποδέχεται ανοιχτά τις προκαταλήψεις και πεποιθήσεις του και τις υποβάλλει και αυτές στη βάσανο της επιστημονικής μεθόδου. Αυτό που έχει σημασία, όπως πίστευε και ο Popper, είναι, ακολουθώντας την επιστημονική μέθοδο, να είμαστε πρόθυμοι να απορρίψουμε τις θεωρίες (απόψεις) μας

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ; (*)

(*) Α.Αντωνίου, Ερευνητή Τομέα Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονικού Υπεύθυνου Εστίας Γνώσης Χαλκίδας
Ίσως το ερώτημα να ηχεί παράξενα. Θα μπορούσε να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν οι μέλισσες να γνωρίζουν μαθηματικά;
Εκείνοι που ασχολούνται ερασιτεχνικά ή επαγγελματικά με το θαυμάσιο αυτό χόμπι της μελισσοκομίας έχουν να παρατηρήσουν θαυμαστά πράγματα και καταστάσεις που συμβαίνουν στην σχεδόν άριστα οργανωμένη κοινωνία των μελισσών. Στα επόμενα θα δούμε ότι οι κοινωνικές δομές με τις οποίες είναι συγκροτημένη μια κυψέλη συνοδεύονται και από ένα μαθηματικό κατόρθωμα.
Τα ερωτήματα
Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουν ότι τα κελιά των κυψελών είναι κανονικά εξάγωνα. Τρία είναι τα βασικά ερωτήματα που θα μπορούσαν να μας απασχολήσουν από μαθηματική άποψη.
α) Γιατί η μέλισσα κατασκευάζει τι κελί της σε σχήμα κανονικού εξαγώνου (για την ακρίβεια κανονικού εξαγωνικού πρίσματος); Θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιήσει και άλλα σχήματα; (Υπενθυμίζεται ότι ένα πολύγωνο λέγεται κανονικό όταν έχει όλες τις πλευρές μεταξύ τους ίσε και όλες τις γωνίες επίσης μεταξύ τους ίσες,όπως για παράδειγμα το τετράγωνο)
β) Εξυπηρετεί το κανονικό εξαγωνικό πρίσμα την οικονομία του χώρου;
γ) Είναι η κατασκευή αυτή και η πιο οικονομική σε πρώτη ύλη (κερί);
Να πούμε κατ’ αρχάς ότι η σταθερότητα της κατασκευής επιβάλλει τη χρήση συμμετρικού σχήματος. Από την εμπειρία μας γνωρίζουμε ότι τα σχήματα που έχουν συμμετρία ως προς κέντρο μπορούν να σχηματίσουν πολύ πιο σταθερές κατασκευές από ένα αντίστοιχο μη συμμετρικό. Έτσι, η χρήση πρισμάτων με βάσεις κανονικά πολύγωνα ή έστω κυλίνδρου φαίνεται να αποτελεί τη μόνη λύση. Γιατί όμως κανονικό εξάγωνο και όχι τετράγωνο ή κανονικό οκτάγωνο ή έστω κύκλος; Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι υπάρχει ένα είδος μελισσών στη Νότια Αμερική που κατασκευάζει κυκλικά κελιά. Είναι άραγε οι νοτιαμερικανές μέλισσες πιο «έξυπνες» από τις δικές μας; Η άμεση απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι η εξής: Αν το πρόβλημα ήταν δύο διαστάσεων, δηλαδή αν το κελί δεν είχε βάθος τότε πράγματι οι νοτιαμερικανές μέλισσες θα ήταν εξυπνότερες από τις ελληνίδες ή έστω τις ευρωπαίες. Διότι, όπως είναι γνωστό, από όλα τα συμμετρικά σχήματα με σταθερή περίμετρο το μεγαλύτερο εμβαδόν κατέχει ο κύκλος. Τα παραπάνω ερωτήματα όμως δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο θέμα εμβαδού αλλά και χώρου και μάζας (ύλης).
No automatic alt text available.
Οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα
Ερώτημα (α): Γιατί κανονικό εξάγωνο; Η οικονομία του χώρου απαιτεί την κάλυψη του επιπέδου χωρίς κενά ανάμεσα στα σχήματα. Τα κανονικά πολύγωνα δηλαδή που φιλοδοξούν να καλύψουν το επίπεδο (τελάρο), γύρω από κάθε κορυφή τους πρέπει να μην αφήνουν κενά. Με άλλα λόγια το άθροισμα των γωνιών γύρω από μια κορυφή πρέπει να είναι 360ο. Με απλούς υπολογισμούς μπορεί να δει κανείς ότι τα μόνα κανονικά πολύγωνα που ικανοποιούν αυτή τη συνθήκη είναι το ισόπλευρο τρίγωνο, το τετράγωνο και το κανονικό εξάγωνο. Γιατί επέλεξαν όμως το κανονικό εξάγωνο και όχι για παράδειγμα το τετράγωνο; Διότι μεταξύ ενός τετραγώνου και ενός κανονικού εξαγώνου με την ίδια περίμετρο το εξάγωνο καταλαμβάνει μεγαλύτερο εμβαδόν, με άλλα λόγια αποθήκευση περισσότερου μελιού. Θα αναρωτηθεί κανείς και γιατί να μη διαλέξουν τον κύκλο. Είπαμε όμως παραπάνω ότι το πρόβλημα δεν είναι δύο διαστάσεων.
Ερώτημα (β): Οικονομία του χώρου. Οι μικρές μέλισσες όσο και οι μεγάλες, οι οποίες πρέπει να βρουν χώρο στη φωλιά τους, μοιάζουν κατά προσέγγιση με ένα μικρό κύλινδρο. Το γεγονός αυτό αλλά και η σταθερότητα της κατασκευής παραπέμπουν πιθανόν σε μια κυλινδρική κατασκευή των κελιών, οπότε και οι νοτιαμερικανές μέλισσες θα ήταν και εξυπνότερες. Αποδεικνύεται όμως ότι κυλινδρική κατασκευή των κελιών θα ήταν υπέρβαρη με αποτέλεσμα το κεντρικό κελί από το βάρος των υπερκείμενων να τείνει να «παραμορφωθεί» σε εξάγωνο. Εκτός αυτού αποδεικνύεται ότι η κάλυψη ενός συγκεκριμένου τελάρου με κανονικά εξαγωνικά πρίσματα έχει πολύ καλύτερη οικονομία χώρου από την κάλυψη του ίδιο τελάρου με κυλίνδρους.
Ερώτημα (γ): Οικονομία σε πρώτη ύλη. Θεωρούμε την εγκάρσια διατομή ενός κελιού που μπορεί να είναι, όπως είπαμε αρχικά, κύκλος ή κανονικό εξάγωνο ή τετράγωνο ή ισόπλευρο τρίγωνο. Επειδή υπάρχει αναλογία μεταξύ των περιμέτρων των σχημάτων αυτών και της αντίστοιχης κυλινδρικής ή πρισματικής επιφάνειας αρκεί να μπορούμε να συγκρίνουμε το υλικό που θα χρειαστεί για την κατασκευή των κελιών αυτών σαν να μην είχαν βάθος, δηλαδή το υλικό που απαιτείται για την κατασκευή της περιμέτρου των παραπάνω κανονικών πολυγώνων και του κύκλου. Με υπολογισμούς μπορεί να δει κανείς ότι για δεδομένο αριθμό κελιών οι κυψέλες εξαγωνικού πρίσματος μας προσφέρουν μεγαλύτερη οικονομία σε πρώτη ύλη (κερί) αλλά και σε εργασία.
Συμπεράσμα
Να λοιπόν που το εξαγωνικό πρίσμα των κελιών των μελισσών μεγιστοποιεί τον περικλειόμενο χώρο, προσφέρει δηλαδή περισσότερο μέλι, κα ταυτόχρονα ελαχιστοποιεί την ποσότητα πρώτης ύλης (κεριού) που απαιτείται για την κατασκευή.
Στην ουσία οι μέλισσες έλυσαν με αξιοθαύμαστο τρόπο ένα δύσκολο μαθηματικό πρόβλημα. Τι σχήμα πρέπει να πάρει δηλαδή μια δεδομένη ποσότητα ύλης ώστε:
1) Να έχει τη μεγαλύτερη χωρητικότητα
2) Να διαθέτει τη μεγαλύτερη δυνατή σταθερότητα
3) Να καταλαμβάνει το μικρότερο δυνατό χώρο
4) Να προϋποθέτει τη λιγότερη εργασία (κόπο) για την κατασκευή του.
Μετά από όλα αυτά τι λέτε. «Γνωρίζουν» οι μέλισσες μαθηματικά ή όλα τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα «τύχης».
Και ένα άλλο αξιοθαύμαστο γεγονός
Όπως είναι γνωστό, οι μέλισσες εάν ανακαλύψουν μια πλούσια πηγή από νέκταρ μακριά από τη φωλιά τους, τότε στήνουν ένα ρυθμικό χορό σε σχήμα του μαθηματικού απείρου (∞) για να ειδοποιήσουν και τις υπόλοιπες. Στο παραπάνω σχήμα δίνουν τέτοια κλίση ώστε η γωνία του μεγάλου άξονα του σχήματος αυτού με την κατακόρυφο να είναι ίση με τη γωνία που σχηματίζουν οι ακτίνες πρόσπτωσης του Ήλιου με την ευθεία που αντιστοιχεί στην ελάχιστη απόσταση από την κυψέλη μέχρι την τροφή που ανακάλυψαν. Μη μου πείτε ότι ο αξιοθαύμαστος αυτός τρόπος επικοινωνίας των μελισσών δε θα μπορούσε να είναι αντικείμενο διδακτορικής διατριβής από μαθηματική άποψη και όχι μόνο;

Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

Εκθεση της Κομισιόν για το ασφαλιστικό και τις συντάξεις στην Ελλάδα (*)


  • (*) https://www.naftemporiki.gr/finance/story/1354741/biosimo-meta-tis-perikopes-kai-ta-nea-oria-ilikias
  • Η γήρανση του πληθυσμού, η υπογεννητικότητα στη χώρα μας, μαζί με τα υψηλά επίπεδα ανεργίας, τη χαμηλή παραγωγικότητα της εργασίας και την καθήλωση των μισθών, είναι τα βασικά προβλήματα που επισημαίνει στην ετήσια έκθεσή της για το ασφαλιστικό και τις συντάξεις η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία ενσωματώνει όλα τα βασικά στοιχεία της αναλογιστικής μελέτης για το συνταξιοδοτικό στην Ελλάδα. 

  • Τα πραγματικά έτη παραμονής στην ασφάλιση προβλέπεται να αυξηθούν σε 35,1 έτη το 2050 και σε 37,4 έτη το 2070 (από 30,6 έτη το 2016). Οι αντίστοιχοι μέσοι όροι της Ε.Ε. είναι 37,5 έτη το 2050 και 38,1 έτη το 2070.

  •  Η μέση ηλικία συνταξιοδότησης θα αυξηθεί, από 61,9 έτη το 2016, σε 67 έτη το 2050 και σε 68,1 έτη το 2070 σε συνάρτηση με την αντίστοιχη αύξηση του προσδόκιμου ζωής που προβλέπει η Eurostat, από 78,8 έτη για τους άντρες και 83,9 έτη για τις γυναίκες το 2016, σε 86,5 έτη για τους άντρες και 90,3 έτη για τις γυναίκες το 2070.

  • Σύμφωνα με τις προβολές, ανησυχία προκαλεί η μείωση του πληθυσμού κατά 3,09 εκατ. άτομα έως το 2070 (από 10,75 εκατ. άτομα το 2016 σε μόλις 7,66 εκατ. άτομα το 2070) και αποτελεί έτσι τον βασικότερο επιβαρυντικό παράγοντα που πρέπει να αντιμετωπιστεί, αφού ο δείκτης δημογραφικής εξάρτησης από 33,4 το 2016 διπλασιάζεται στις 71 μονάδες το 2050 και μειώνεται σε 63,1 το 2070.  


Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης (*)

(*) https://www.huffingtonpost.gr/entry/olivier-delorme-yia-polloes-detikoes-klerikoes-oi-ellenes-schismatikoi-einai-cheiroteroi-apo-toes-toerkoes-echthroes_gr_5b0cf179e4b0568a880df934?utm_hp_ref=gr-homepage
Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης δεν ήταν παρά μόνο η κορύφωση μιας διπλής διαδικασίας που άρχισε στα τέλη του ενδέκατου αιώνα. Αρχικά, ο Βασιλεύς σταματάει σταδιακά να είναι ο υπερασπιστής των ταπεινών - πράγμα που αποδυναμώνει τον πατριωτισμό των υπήκοών του - προς όφελος των ισχυρών στους οποίους παραχωρεί εδάφη και φορολογικά προνόμια. Αυτή η εξέλιξη οδηγεί τόσο στην αποδυνάμωση της αυτοκρατορικής εξουσίας έναντι αυτών των ισχυρών όσο και στην οικονομική εξασθένιση του, λόγω των πολλαπλών δωρεών στα μοναστήρια που εξαιρούνται επίσης από τους φόρους, και στην υποκατάσταση της «συναισθηματικής» σχέσης μεταξύ των ταπεινών και του Βασιλεύς, με μια σχέση εξάρτησης μεταξύ των ταπεινών και των ισχυρών.
Η δεύτερη εξέλιξη είναι εξωτερική και οδηγεί τον Βασιλέα να στηρίζεται ολοένα και περισσότερο στις ιταλικές εμπορικές πόλεις - οι οποίες αποκτούν σε αντάλλαγμα τελωνειακά και εμπορικά προνόμια- για να αποκτήσει τα οικονομικά μέσα και να εξισορροπήσει τις φορολογικές απαλλαγές που έχει ο ίδιος εγκρίνει. Τα προνόμια όμως αυτά μειώνουν όλα τα έσοδα της αυτοκρατορίας, ενώ καταστρέφουν τους βυζαντινούς εμπόρους. Επομένως, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πότε και πώς θα μπορούσαν να είχαν διακοπεί αυτές οι διαδικασίες και τι θα είχε προκύψει.....
Ενώ η βυζαντινή ιστορία μπορεί από μόνη της να αποτελέσει εξαιρετική βάση μυθοπλασίας, καθώς μερικοί χαρακτήρες μπορεί να κάνουν ονειρεμένους ήρωες ιστορικών τηλεοπτικών σειρών, πολύ λίγα μυθιστορήματα εμπνέονται από αυτή την ιστορία στον δυτικό κόσμο και απουσιάζουν εντελώς από τις οθόνες μας. Όπως και τα εγχειρίδια μας στις δυτικές χώρες: τα χίλια χρόνια της βυζαντινής ιστορίας και του πολιτισμού, η αποφασιστική τους επιρροή στη Δυτική Αναγέννηση, σχεδόν αγνοούνται, ενώ η αραβομουσουλμανική κληρονομιά τιμάται και μάλιστα υπερβαθμίζεται. Για μένα, πρόκειται εδώ για μια κληρονομιά του μακροχρόνιου αρνητικού οράματος που γεννήθηκε από το σχίσμα μεταξύ Ανατολικών και Δυτικών Εκκλησιών. Για τον Πετράρχη και πολλούς δυτικούς κληρικούς ή διανοούμενους που διαμόρφωσαν την αντίληψη του Βυζαντίου στη Δυτική Ευρώπη, οι Έλληνες σχισματικοί είναι χειρότεροι από τους Τούρκους εχθρούς....
Βασικά, στις δυτικές κοινωνίες υπερισχύει η εικόνα ότι, η μήτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραμένει η Αυτοκρατορία του Καρλομάγνου και μια Καθολική-Προτεσταντική λέσχη που αντιμετωπίζει, ως επί το πλείστον με περιφρόνηση, τους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους της ορθόδοξης παράδοσης, που καλούνται να γίνουν Δυτικοί (για να μην πούμε Γερμανοί!) αν και εφόσον θέλουν να θεωρηθούν «πραγματικοί» Ευρωπαίοι - εδώ πρόκειται για έναν πολιτιστικό ιμπεριαλισμό που τροφοδοτείται επίσης από την επιθυμία των νοτιοανατολικών Ευρωπαίων να αναγνωριστούν επιτέλους ως τέτοιοι.

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

"..πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες..." - Από την απολογία του Σάκη Καράγιωργα στο Έκτακτο Στρατοδικείο της χούντας

Η "Αυγή", στη θέση του κύριου άρθρου, δημοσιεύει σήμερα ένα απόσπασμα από την απολογία του Σάκη Καράγιωργα στο Έκτακτο Στρατοδικείο της Αθήνας, στη δίκη της Δημοκρατικής Άμυνας στις 7 Απριλίου 1970. Ο Σάκης Καράγιωργας συνελήφθη τον Ιούλιο του 1969 καθώς εξερράγη στα χέρια του εκρηκτικός μηχανισμός που προοριζόταν για αντιστασιακή δράση κατά του δικτατορικού καθεστώτος. Βασανίστηκε απάνθρωπα όντας βαριά τραυματισμένος. Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι το τελευταίο μέρος της απολογίας του στο Στρατοδικείο.
(...) Κύριοι στρατοδίκαι, εὑρίσκομαι σήμερον ἐνώπιόν σας ὡς κατηγορούμενος διότι διώκομαι ἀπὸ τὴν δικτατορικὴν κυβέρνησιν. Ὁ λόγος τῆς διώξεώς μου εἶναι ἁπλὸς ἀλλὰ οὐσιαστικός. Διώκομαι διότι ὡς πνευματικὸς ἄνθρωπος ἐθεώρησα ἔθνικον καθῆκον μου ν’ ἀγωνισθῶ διὰ ν’ ἀποκτήση ἐκ νέου ὁ ἑλληνικὸς λαὸς τὸ δικαίωμα ν’ ἀποφασίζη μόνος του καὶ ἐλευθέρως διὰ τὴν μοῖραν του καὶ τὰ πεπρωμένα του. (...)
(...) Ἔρχομαι, τέλος, εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ προβλήματος τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Εἰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας λειτουργεῖ ὁ μηχανισμὸς τῆς ἀγορᾶς, ταχεῖα οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις εἶναι ἂν ὄχι ἀνέφικτος πάντως ἐξαιρετικῶς δύσκολος, ὅταν εἰς τὴν χώραν ἔχει ἐπιβληθῆ δικτατορία. Ὁ λόγος εἶναι ἁπλοῦς. Ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις ἀπαιτεῖ θυσίας τοῦ λαοῦ κατὰ τὸ παρὸν πρὸς ἐξασφάλισιν ἀνωτέρου ἐπιπέδου εὐημερίας εἰς τὸ μέλλον.
Ἀλλὰ ἐὰν δὲν λειτουργῆ ἡ δημοκρατικὴ διαδικασία λήψεως τῶν ἀποφάσεων καὶ ὁ λαὸς δὲν συμμετέχη εἰς τὴν ἀπόφασιν περὶ τοῦ πόσην θυσίαν θὰ φέρη διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ περὶ τοῦ πῶς θὰ διανεμηθοῦν οἱ καρποὶ τῆς ἀναπτύξεως, δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ συμμετάσχη ἐνεργῶς εἰς τὴν ἀναπτυξιακὴν προσπάθειαν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ χώρα θὰ παραμένη οἰκονομικῶς στάσιμος. Τοῦτο ἀκριβῶς συμβαίνει εἰς τὴν Πορτογαλίαν, ἡ ὁποία ἐπὶ τεσσαράκοντα ἔτη παραμένει εἰς κατάστασιν οἰκονομικῆς στασιμότητος.
Τοῦτο συνέβη ἐπίσης εἰς τὴν χώραν μας ἀμέσως μετὰ τὸ κίνημα τῆς 21ης Ἀπριλίου. Ὁ μέσος ἐτήσιος ρυθμὸς ἀναπτύξεως κατὰ τὴν πρὸ τοῦ 1967 δεκαετίαν ἦτο μεταξὺ τῶν μεγαλυτέρων τοῦ κόσμου καὶ προσήγγιζεν τὸ 7%. Τὸ 1967 καὶ 1968 ὁ ἐτήσιος ρυθμὸς ἀναπτύξεως ἐμειώθη εἰς 4% περίπου.
Ἡ κυβέρνησις διαπιστώσασα ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπιτύχη ταχεῖαν ἀνάπτυξιν μὲ τὰ παραδεδεγμένα ἐπιστημονικῶς μέσα οἰκονομικῆς πολιτικῆς κατέφυγεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀνορθόδοξου μεθόδου τοῦ ἀλογίστου πληθωρισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ ταχέως τὴν χώραν εἰς οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον.
Ὁ πληθωρισμὸς οὗτος ἐξεδηλώθη κατ’ ἐξοχὴν εἰς σοβαρὰ ἀνοίγματα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Διὰ νὰ καλύψη δὲ ἡ κυβέρνησις τὰ ἀνοίγματα αὐτὰ ἐφήρμοσεν καὶ πάλιν δυὸ ἀνορθόδοξα μέσα οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Πρῶτον, ἐχρησιμοποίησεν τὸ ἀνεπίσημον συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς χώρας καὶ ὡς οἰκονομολόγος, κύριοι στρατοδίκαι, γνωρίζω ὅτι κατὰ τὴν τριετίαν 1967-1969 ἡ κυβέρνησις διέθεσεν ὁλόκληρον σχεδὸν τὸ ἀνεπίσημον συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα ἐξ 120 ἑκατομμυρίων δολαρίων περίπου πρὸς κάλυψιν τῶν σοβαρῶν ἐλλειμμάτων τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, καὶ δεύτερον, προσέφυγε εἰς τὴν σύναψιν βραχυπροθέσμων δανείων μὲ λίαν ἐπαχθεῖς ὅρους, ὡς πληροφορούμεθα ἀπὸ ξένας ἐφημερίδας, δεδομένου ὅτι ἡ κυβέρνησις δὲν ἀνακοινώνει τοὺς ὅρους δανεισμοῦ.
Οὕτω, ἐντὸς τῶν πρώτων δύο ἐτῶν ἀπὸ τοῦ κινήματος τὸ ἐξωτερικὸν δημόσιον χρέος ηὐξήθη κατὰ 65% περίπου. Ἡ κυβέρνησις διὰ νὰ ἐπιτύχη οἰκονομικὴ ἀνάπτυξιν ὑπερχρεώνει τὸν ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τοὺς ξένους. Εἰς τὴν οὐσίαν οἱ Ἕλληνες τῆς σήμερον τρώγουν τὸ ψωμὶ τῆς αὔριον.
ΤΡΙΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ὁ ὁποῖος ὡδήγησεν εἰς τὴν σύστασιν τῆς Δημοκρατικῆς Ἀμύνης καὶ ἐπέβαλεν τὴν ἐνεργὸν συμμετοχήν μου εἰς αὐτὴν εἶναι τὸ δικαίωμα ἀντιστάσεως κατὰ τῶν μεθόδων τὰς ὁποίας χρησιμοποιεῖ ἡ κυβέρνησις πρὸς διατήρησιν αὐτῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν. Αἱ μέθοδοι αὗται, κύριοι στρατοδίκαι, εἶναι γνωσταὶ εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, διότι τὰς ὑφίσταται καθημερινῶς.
Ἔχουν ἐξ ἄλλου διαπιστωθῆ αἱ μέθοδοι αὗται καὶ ἀπὸ ἀμερολήπτους διεθνεῖς ὀργανισμοὺς ὡς εἶναι ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης. Κύριοι στρατοδίκαι, πρὸ ἡμερῶν ἔτυχε νὰ διαβάσω τὸ βιβλίον τοῦ περίφημου Ἄγγλου συγγραφέως Ὄργουελ ὑπὸ τὸν τίτλον "1984".
Τὸ βιβλίον τοῦτο περιγράφει μίαν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει ἐπιβληθῆ δικτατορία. Ἀναλύει δὲ τὰς «ἐπιστημονικὰς» μεθόδους αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦνται εἰς τὴν φανταστικὴν αὐτὴν χώραν διὰ νὰ κρατεῖται ἡ δικτατορικὴ κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ὡς πλέον χαρακτηριστικὰς μεθόδους ἀναφέρει τὴν λογοκρισίαν, τὸν ἐλέγχον τῆς διανοήσεως, τὴν ἀστυνόμευσιν τῶν πολιτῶν, τὰ βασανιστήρια ὡς ἀνακριτικὴν μέθοδον κ.λπ. Ἐὰν ἐδιάβαζα τὸ βιβλίον τοῦτο πρὸ τοῦ 1967 θὰ ἐτρόμαζα. Διαβάζοντάς το σήμερα δὲν μοῦ προκάλεσε μεγάλην ἐντύπωσιν.
Κύριοι στρατοδίκαι, κατὰ τὴν διαδικασίαν αὐτῆς τῆς δίκης παρέστητε μάρτυρες μιᾶς μεθόδου τὴν ὁποίαν χρησιμοποιοῦν τὰ σώματα Ἀσφαλείας πρὸς ἐξουδετέρωσιν τῶν ἀντιπάλων τῆς κυβερνήσεως. Εἶναι ἡ χάλκευσις ἀνηθίκων πράξεων πρὸς σπίλωσιν τῶν διωκομένων ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν. Τὴν μέθοδον ταύτην ὑπέστην προσωπικῶς. Ἀλλά, ἀπὸ ὅ,τι πληροφοροῦμαι, οὐδεὶς Ἕλλην οὔτε ξένος ἐπίστευσεν εἰς τὸ μυθιστόρημα τὸ ὁποῖον κατεσκεύασεν ὁ ἀνακριτής μου καὶ βασανιστής μου μοίραρχος Μορογιάννης. Εὐτυχῶς διὰ τὴν σημερινὴν ἀνθρωπότητα, τοιαῦται μέθοδοι ἔχουν πλέον ξεπεραστῆ. Μόνον ἐπὶ τῆς δικτατορίας τοῦ Χίτλερ εἶχαν κάποια ἀποτελεσματικότητα.
Κύριοι στρατοδίκαι, μέχρι τώρα σᾶς ἐξέθεσα τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους συμμετέχω εἰς τὴν Δημοκρατικὴν Ἄμυναν. Εἶχα χρέος μου νὰ ἀγωνισθῶ εἰς τὰ πλαίσια τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν εἰς τὴν χώραν. Εἶχα χρέος, πρῶτον, ὡς ἄνθρωπος ἀπέναντι τῆς ἱστορίας. Ἀπέναντι δηλαδὴ ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν μὲ τὸν λόγον ἢ μὲ τὰ ὅπλα, ἐκείνων ποὺ ἔχυσαν ποταμοὺς αἵματος διὰ νὰ κληροδοτήσουν εἰς ἡμᾶς τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν δημοκρατίαν.
Δεύτερον, εἶχα χρέος ὡς καθηγητὴς ἀπέναντι εἰς τοὺς φοιτητάς μου. Εἰς τοὺς νέους αὐτοὺς δὲν μετέδιδα μόνον ξηρὰς ἐπιστημονικὰς γνώσεις. Τοὺς εἶχα γαλουχήσει μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι ὀρθαὶ ἀποφάσεις ἐπὶ τῶν μεγάλων προβλημάτων τῆς χώρας λαμβάνονται μόνον μὲ τὴν δημοκρατικὴν διαδικασίαν ἐπιλογῆς, θὰ ἤμουν ἀσυνεπὴς καὶ θὰ ἐθεωρεῖτο δι’ ἐμὲ φυγομαχία ἐὰν διὰ τοῦ ἀγῶνος μου δὲν ἐδικαίωνα τὰς ἰδέας μου περὶ ἐλευθερίας καὶ δημοκρατίας ἀπέναντι τῶν φοιτητῶν μου.
Τέλος, κύριοι στρατοδίκαι, εἶχα ἕνα προσωπικὸν χρέος ἀπέναντι τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς πατρίδος. Αὐτὸς ὁ λαὸς ἔκανεν πολλὰς θυσίας καὶ δαπανὰς χάριν ἐμοῦ. Μὲ ἔσπουδασεν εἰς τὰ ἑλληνικὰ πανεπιστήμια, μὲ ἔστειλεν μὲ ὑποτροφίαν δι’ ἀνωτέρας σπουδὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μὲ ἔκανεν καθηγητὴν ἀνωτάτης σχολῆς καὶ ἀνώτατον κρατικὸν λειτουργόν.
Δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς θυσίας τί ζητεῖ ὡς ἀντάλλαγμα ἀπὸ ἐμὲ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ πατρίς; Τί ζητεῖ ἀπὸ ὅλους τοὺς πνευματικοὺς ἀνθρώπους; Δύο μόνον πράγματα. Νὰ προσφέρουν τὰς ἐπιστημονικάς των ὑπηρεσίας καὶ νὰ εἶναι οἱ θεματοφύλακες τῶν ἠθικῶν καὶ πνευματικῶν ἀξιῶν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶχα ὑποχρέωσιν, ἑπομένως, κύριοι στρατοδίκαι, νὰ ἐξοφλήσω αὐτὸ τὸ μεγάλο χρέος μου, ἀκόμη καὶ ἐὰν παρίστατο ἀνάγκη νὰ δώσω καὶ τὴν ζωήν μου.

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

Στην άκρη της θάλασσας (του Τάκη Δημητρακόπουλου)

Στην άκρη της θάλασσας κοντά στο σπιτάκι του φίλου μου , που είναι θεόκλειστο και σκοτεινό πράγμα όχι συνηθισμένο. Από την αυλή έλειπε και ο σκύλος του εκείνο το τεράστιο ποιμενικό , απροσδιόριστης ηλικίας αλλά σύντροφος φίλος και φύλακας. προσπαθώντας να μαντέψω που μπορεί να "κρύφτηκε" ο παιχνιδιάρης φίλος μου που δεν εννοεί να εξοικειωθεί με την ηλικία του. 
Στο τέλος του ορμίσκου εκεί που σμίγουν τα πεύκα με την θάλασσα . Βρήκα ίχνη παλιάς φωτιάς και κάποια αποτσίγαρα από την εποχή των... αμαρτωλών ημερών μας. Κάθισα στον βράχο-κάθισμα του να απολαύσω την φύση και την γαλήνη γύρω. 

Ξαφνικά ένοιωσα το άγγιγμα και την ανάσα του "φίλου" , με κοίταξε κουνώντας αργά την ουρά του και άρχισε να βαδίζει ρίχνοντας ματιές πίσω του για να βεβαιωθεί πως τον ακολουθώ.Φτάσαμε στην μικρή αυλόπορτα κι εκείνος γαύγισε δυνατά. 
Ω του θαύματος άναψε το φωτάκι της αυλής και στο άνοιγμα της πόρτας διεγράφη η εικόνα του φίλου μου. Καλώς τους είπε , που ήσουν ρώτησα εγώ , εδώ , εδώ απάντησε είχα δουλειές για εμένα αλλά και για εσένα. Μπήκαμε περάσαμε το μικρό χώλ και φτάσαμε στο μεγαλύτερο δωμάτιο . Εδώ ήταν και με περίμενε η έκπληξη ... 

Επάνω στο μεγάλο τραπέζι αρμαθιές με όλων των ειδών τα κλειδιά και στους τοίχους γύρω μικρές και μεγαλύτερες κλειστές όμως πόρτες. Πάρε τα κλειδιά και άνοιξε όσες πόρτες μπορείς και θέλεις είπε και κάθισε στην μοναδική καρέκλα . Πλησίασα μια από τις μεγαλύτερες πόρτες διάλεξα ένα κλειδί προσπάθησα να την ανοίξω αλλά δεν... Πήγα να αλλάξω κλειδί και τότε πετάχτηκε με σταμάτησε και είπε όχι φίλε , όχι μια φορά ένα κλειδί μια προσπάθεια αυτό είναι το "παιχνίδι" .
Συνέχισα τις προσπάθειες χωρίς αποτέλεσμα , ενώ ο σκύλος με παρακολουθούσε κουνώντας την ουρά του παιχνιδιάρικα πια. Τα κλειδιά λιγόστευαν το ίδιο και οι πόρτες μέχρι που έμεινα με ένα κλειδί στο χέρι και μια πόρτα . Η μικρότερη πόρτα και απέναντι της εγώ με το μεγαλύτερο κλειδί .Ω του θαύματος το κλειδί "ταίριασε" στην κλειδαριά και η μικρή πόρτα άνοιξε . 
Πριν όμως προλάβω να δω τι κρύβεται πίσω της μπήκε στην μέση ο σκύλος και με εμπόδισε κοιτάζοντας με άγρια και γρυλίζοντας για πρώτη φορά . Τότε σηκώθηκε ο φίλος μου πλησίασε ηρέμησε τον φίλο του εκείνος σώπασε αλλά εξακολουθούσε να καλύπτει την είσοδο με το σώμα του . 
Τι παιχνίδι είναι πάλι αυτό ρώτησα , κι εκείνος είπε , ένα τεστ που έπρεπε να περάσεις για να δω αν τελικά κατάφερα κάτι να σε μάθω όλα αυτά τα χρόνια...
Και, ρώτησα , τίποτα πλήρης σχεδόν αποτυχία , είπε και έμεινε ακίνητος σκεπτικός , γιατί... 

Ρώτησα . Μα γιατί άρχισες τις προσπάθειες από την μεγαλύτερη πόρτα . Δεν έμαθες τόσα χρόνια πως πάμε βήμα-βήμα σκαλί-σκαλί για να (αν) φτάσουμε κάποτε ψηλά. Εχεις δρόμο ακόμη πολύ συνέχισε εγώ όμως δεν έχω απεριόριστο χρόνο φρόντισε να μαθαίνεις ταχύτερα. 
Φώναξε τον σκύλο εκείνος βγήκε και ο φίλος μου έκλεισε την πόρτα και μου έδειξε την έξοδο. Καλό βράδυ είπε και μην ξεχνάς βήμα-βήμα..

Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Eπιχειρηματικότητα - Η Ιστορία διαβάζεται αλλιώς (*)

(*) Του Στρατή Ζαφείρη, ΓΓ Βιομηχανίας (απο το http://www.kathimerini.gr)
Μ​​ε απόφαση της κυβέρνησης, τον Αύγουστο του 2015 ξεκίνησε μια ομάδα αποτελούμενη από 13 γενικούς γραμματείς και πολλά στελέχη από υπουργεία, υπό τον συντονισμό της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας, να εργάζεται προκειμένου να απλοποιήσει την αδειοδότηση σε διάφορους επιχειρηματικούς τομείς. Πολύ σύντομα διαπιστώσαμε ότι το κράτος ήταν συνολικά εχθρικό απέναντι στην επιχειρηματικότητα:
• Η ισχύουσα νομοθεσία εχθρική και γραφειοκρατική.
• Η δημόσια διοίκηση και οι υπάλληλοι εχθρικοί και καχύποπτοι.
• Ο γενικός κανόνας σε εφαρμογή ήταν ότι όλοι είναι ύποπτοι παραβατικότητας, καμία διαφοροποίηση ανάμεσα σε έντιμους επιχειρηματίες (που είναι ο κύριος όγκος) και σε μικρό ποσοστό παραβατικών.
Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν μεγάλες καθυστερήσεις στην αδειοδότηση, φαινόμενα διαφθοράς και απίστευτη γκρίνια. Το ερώτημα που εύλογα μπήκε ήταν: Γιατί είναι έτσι η κατάσταση; Αφού μέχρι σήμερα κυβέρνησαν κόμματα που ήταν υπέρ του ιδιωτικού τομέα και της επιχειρηματικότητας. Ψάξαμε να βρούμε απάντηση για να καταλάβουμε καλύτερα αυτό που κάναμε. Απορρίπτοντας εύκολες ιδεολογικές και συνθηματολογικές προσεγγίσεις, ακολουθήσαμε το νήμα της Ιστορίας. Συνήθως η κατεύθυνση στην πολιτική δίνεται σε ιδιαίτερες χρονικές στιγμές καμπής, όταν υπάρχουν γεγονότα μεγάλης σημασίας. Πηγαίνοντας λοιπόν πίσω, φτάνουμε στο σημείο μηδέν που είναι το τέλος του εμφυλίου πολέμου, αρχές του 1950. Στην Ευρώπη οι σύγχρονες αστικές δημοκρατίες θεμελιώθηκαν μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σε ένα περιβάλλον αντίθεσης και επιρροής από την Ανατολική Ευρώπη, αλλά διάθεσης συμβιβασμού στο εσωτερικό του κράτους.
Στην Ελλάδα αυτό έγινε με 4 χρόνια καθυστέρηση γιατί μεσολάβησε ο εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος ανέδειξε νικητή, όχι όμως καθαρό νικητή. Οι δύο παρατάξεις που συγκροτήθηκαν, μετά τον πόλεμο ήταν περίπου ισοδύναμες.
Στη διανομή της Ελλάδας που έγινε, οι νικητές δεξιοί πήραν το κράτος, τα σώματα ασφαλείας και τον στρατό. Οι άλλοι εργάστηκαν στον ιδιωτικό τομέα ως επιχειρηματίες και εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις. Δηλαδή οι επιχειρήσεις της εποχής είτε ανήκαν σε αριστερούς είτε είχαν εργαζόμενους αριστερούς.
Το κράτος που έγινε καθαρά δεξιό, με την ανασφάλεια της μετεμφυλιακής κατάστασης, έβλεπε τους εχθρούς του, της πιθανής ανατροπής του καθεστώτος, μέσα στις επιχειρήσεις. Εν δυνάμει εχθρός ήταν η επιχείρηση και οι περισσότεροι επιχειρηματίες ήταν εν δυνάμει ύποπτοι. Αυτή η κατάσταση επηρέασε πολύ τη συμπεριφορά του ελληνικού κράτους απέναντι στην επιχειρηματικότητα. Πώς εξελίχθηκε από τότε η κατάσταση:
• 1950-1967: Ευαίσθητη πολιτικά περίοδος δεν επέτρεψε αλλαγές.
• 1967-1974: Χούντα – καμία αλλαγή.
• 1974-1981: Το βάρος έπεσε στον εκδημοκρατισμό, στα ατομικά πολιτικά δικαιώματα. Στην οικονομία έγιναν μεγάλες κρατικοποιήσεις και σχεδιάστηκε η ανάπτυξη της χώρας με βάση μεγάλες κρατικές επενδύσεις στον ορυκτό πλούτο και στη χημική βιομηχανία.
• 1981-1990: Εγινε προσπάθεια αλλαγής του κράτους. Ηδη όμως είχαν αναπτυχθεί νοοτροπίες και νομοθετήματα 30 χρόνων που δυσκόλευαν την όποια αλλαγή και προτιμήθηκε τελικά μόνο η αλλαγή προσώπων, στη λογική «βάζω τους δικούς μου και αυτό φτάνει».
• 1990-2000: Η συζήτηση περιστράφηκε στη μείωση του κράτους, προκειμένου δραστηριότητές του να περάσουν στην ιδιωτική οικονομία.
• 2000-ΟΝΕ: «Τι κράτος έχουμε και τι ρόλο θέλουμε να έχει» ήταν εκτός συζήτησης στην πορεία προς την ΟΝΕ.
Ετσι φτάσαμε να έχουμε ένα κράτος εχθρικό, γραφειοκρατικό, υπερ-ρυθμιστικό απέναντι στην επιχειρηματικότητα και στον πολίτη. Ενα κράτος που δημιουργεί εμπόδια στην ανάπτυξη.
Η κρίση έφερε στην επιφάνεια νέες ιδέες και νέες προσεγγίσεις. Ο ρόλος του κράτους μπήκε στο επίκεντρο των συζητήσεων και των προσπαθειών μεταρρύθμισής του.
Η ιστορική ανασκόπηση και αναζήτηση μας ανέδειξε το βάθος του προβλήματος. Η παρούσα κατάσταση διαμορφώθηκε σε διάρκεια 60-70 χρόνων. Εχουν εκπαιδευθεί σε τέτοιες νοοτροπίες 2,5 γενιές δημοσίων υπαλλήλων. Αυτό πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν γιατί κάθε αλλαγή χρειάζεται χρόνο, συνέπεια και διάρκεια. Για ό,τι μας αφορά: Εχουν ξεκινήσει και υλοποιούνται μεταρρυθμίσεις από το 2015 έως σήμερα, και θα συνεχίσουν παραπέρα χρονικά, με δύο καίρια νομοθετήματα, τον Ν. 4442/2016 που απλοποιεί την αδειοδότηση επιχειρήσεων (μέχρι σήμερα έχει απλοποιηθεί η αδειοδότηση στις επιχειρήσεις που καλύπτουν το 66% της οικονομικής δραστηριότητας) και το Ν/Σ για την αναδιοργάνωση των ελεγκτικών μηχανισμών που είναι στη λογική του υπεύθυνου επιχειρηματία.

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Τα πειράματα της γερμανικής αυτοβιομηχανίας ανασύρουν μνήμες απο το πρόσφατο παρελθόν

Είχαμε αναφερθεί στο σκάνδαλο απο παλιά, όμως φαίνεται ότι έχει πολλές προεκτάσεις.
S.Dali: The persistence of memory
Στο τέλος του 2015, ο όμιλος Volkswagen παραδέχθηκε ότι είχε εξοπλίσει 11 εκατομμύρια αυτοκίνητα ντίζελ με λογισμικό που παραποιούσε τα αποτελέσματα των ελέγχων εκπομπών καυσαερίων αποκρύπτοντας εκπομπές οξειδίου του αζώτου που βρίσκονταν σε επίπεδο έως και 40 φορές υψηλότερο από τα επιτρεπόμενα όρια.

Οι εταιρείες Volkswagen, BMW, Daimler και Bosch βρίσκονται αντιμέτωπες με δύο χωριστές υποθέσεις, οι οποίες όμως αποκαλύφθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα και αμφότερες εμπλέκουν έναν ερευνητικό οργανισμό τον οποίο χρηματοδοτούσαν, τον EUGT, ο οποίος έχει κλείσει εδώ και έναν χρόνο.
Η Volkswagen υπόσχεται ότι θα διερευνήσει το ζήτημα εκ βαθέων και θα επιβάλει εσωτερικές κυρώσεις  σε όσους επέτρεψαν την πραγματοποίηση των πειραμάτων σε ανθρώπους και πιθήκους.
Ο Ματίας Μίλερ, ο διευθυντής του ομίλου, δήλωσε χθες στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με το περιοδικό Der Spiegel ότι η πραγματοποίηση δοκιμών σε πιθήκους το 2014, που αποκαλύφθηκε από τους New York Times, «δεν είναι ηθικές και προκαλούν αποστροφή». «Υπάρχουν πράγματα που απλώς δεν γίνονται...όλες οι αναγκαίες συνέπειες πρέπει να επιβληθούν», είπε.
Από την πλευρά του, ο υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του γερμανικού ομίλου, Τόμας Στεγκ, παραδέχθηκε ότι ενημερώθηκε για τις μελέτες επιπτώσεων της ρύπανσης, την περίοδο όπου χρονολογείται η περίοδος της παραποίησης του λογισμικού της Volkswagen ώστε να εμφανίζονται λιγότερο ρυπογόνοι οι κινητήρες.
Ο ίδιος, πάντως, επέμεινε ότι εμπόδισε τη διεξαγωγή δοκιμών σε ανθρώπους μέσω του οργανισμού που χρηματοδοτούσαν οι Volkswagen, Daimler και BMW.
«Αμερικανοί ερευνητές ήθελαν να πραγματοποιήσουν αυτές τις δοκιμές σε ανθρώπους εθελοντές», εξήγησε. «Απάντησα τότε ότι δεν αυτό δεν μπορώ να το επιτρέψω και αποφασίσθηκε οι δοκιμές να γίνουν σε πιθήκους», πρόσθεσε.
«Αναδρομικά, αυτή μελέτη δεν έπρεπε να έχει γίνει ποτέ, είτε πρόκειται για ανθρώπους, είτε πρόκειται για πιθήκους. Αυτό που συνέβη δεν έπρεπε να έχει συμβεί ποτέ, λυπάμαι πραγματικά», δήλωσε ο Τόμας Στεγκ, ο οποίος είχε χρηματίσει εκπρόσωπος του καγκελαρίου Γκέρχαρντ Σρέντερ.
Βέβαια, μετά τις επικρίσεις ο Τόμας Στεγκ δεν δίστασε να δηλώσει ότι «οι εθελοντές εκτέθηκαν σε πολύ πιο χαμηλά επίπεδα ρύπων από αυτά που έχουν διαπιστωθεί σε πολλούς χώρους εργασίας. Κανένας από αυτούς δεν είχε επιπτώσεις».

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Γ. Σταθάκης: Ονόματα και στοιχεία για την κακοδιαχείριση στη ΛΑΡΚΟ και ευθύνες ΝΔ - ΠΑΣΟΚ

Η σημασία της ΛΑΡΚΟ

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ΛΑΡΚΟ αποτελεί εθνικό κεφάλαιο και δημόσια περιουσία, καθώς αποτελεί τον μοναδικό παραγωγό σιδηρονικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. «Η Ελλάδα δεν χρειάζεται πετρελαιοπηγές, έχει κάτι καλύτερο, το νικέλιο» συνήθιζε να λέει ο μακαρίτης Μποδοσάκης όταν αναφερόταν στην πάλαι ποτέ «ναυαρχίδα» του ομίλου του, τη ΛΑΡΚΟ, της οποίας ήταν ιδρυτής. Η αλήθεια είναι ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα η ΛΑΡΚΟ και το νικέλιο τις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70 εθεωρούντο από τους «πυλώνες» της ελληνικής βιομηχανίας. 
Σήμερα, συνεχίζει να είναι μια εξωστρεφή εταιρία, καθώς εξάγει το 100% της παραγωγής της και συγκαταλέγεται μεταξύ των πλέον αξιόπιστων παραγωγών στη διεθνή αγορά νικελίου. Μεταξύ των πελατών συγκαταλέγονται οι μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής ανοξείδωτου χάλυβα στη Δυτική Ευρώπη. Συνεπώς πιστεύουμε ότι οι αναπτυξιακές δυνατότητες της ΛΑΡΚΟ παραμένουν πολύ μεγάλες, ιδιαίτερα λόγω της υψηλής τεχνογνωσίας που κατέχει, το λιμάνι της, τα βεβαιωμένα αποθέματα της χώρας και κυρίως λόγω της τεράστιας εμπειρίας του ανθρώπινου δυναμικού της.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, θα επαναλάβω την πάγια θέση της Κυβέρνησης που είναι η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της ΛΑΡΚΟ και προς αυτή την κατεύθυνση έχουμε λάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, ώστε με συντεταγμένο τρόπο να προχωρήσουμε στην αναδιοργάνωση της εταιρείας, που θα την καταστήσει ισχυρή και θα οδηγήσει στην ένταξή της στην Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας.
Είναι αδιαμφισβήτητο ακόμη γεγονός, ότι αυτή τη στιγμή η ΛΑΡΚΟ βρίσκεται σε μία ιδιαιτέρως δυσχερή οικονομική κατάσταση, η οποία είναι αποτέλεσμα κακοδιαχείρισης δεκαετιών, που λειτούργησε σωρευτικά. Θα αναφερθώ σε μερικά χρήσιμα παραδείγματα.

Οι ευθύνες της ΝΔ

Θα ξεκινήσω 10 χρόνια πριν, όταν Πρόεδρος ήταν ο κ. Τσίπρας! Προφανώς πρόκειται για συνωνυμία με τον σημερινό πρωθυπουργό, του πρώην πολιτευτής Ευρυτανίας της ΝΔ (Βασίλης Τσίπρας – πέθανε το 2015), ο οποίος έμεινε στην… ιστορία της εταιρείας για την «θρυλική» συμφωνία με Κινέζους επενδυτές, που όλο έρχονταν αλλά ποτέ δεν εμφανίστηκαν.

Οι συμφωνίες hedging

Διευθύνων Σύμβουλος ήταν ο στενός συνεργάτης του Πέτρου Δούκα, Κωνσταντίνος Θανάσουλας, ο οποίος αποφάσισε να προχωρήσει στην προπώληση των ποσοτήτων νικελίου που θα παρήγαγε η εταιρεία τα επόμενα χρόνια, υπογράφοντας και τα σχετικά συμβόλαια αντιστάθμισης κινδύνου, το λεγόμενο hedging. Με τον τρόπο αυτόν εκχώρησε τα δικαιώματα πώλησης του νικελίου για το άμεσο μέλλον στην Goldman Sachs, εισπράττοντας σταθερό αντίτιμο.
Δυστυχώς, για μία ακόμα φορά, ο αμερικανικός κολοσσός βγήκε κερδισμένος από τη συμφωνία, καθώς αυτή προέβλεπε τιμές νικελίου από 15.000 ως 30.000 δολ. / τόνο, ενώ το 2006 η τιμή είχε πλησιάσει τα 50.000 δολ. και το 2007 παρέμεινε πάνω από τα 30.000 δολ. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι επί τρία χρόνια, που οι τιμές του νικελίου βρίσκονταν στα ύψη, η ΛΑΡΚΟ είχε προπωλήσει την παραγωγή της έως και 60% φθηνότερα!

Κακοδιαχείριση κατά τη θητεία Σκρέκα

Η μεγάλη αυτή ζημιά οδήγησε στην απομάκρυνση της διοίκησης στις αρχές του 2008. Νέος πρόεδρος ανέλαβε ο κ. Θεόδωρος Σκρέκας. Μόνο που αυτή τη φορά δεν πρόκειται για απλή… συνωνυμία αλλά για το επί σειρά ετών στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας (Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας 1990-93, Υποψήφιος Νομάρχης Τρικάλων 1994), που από το 1996 εκλεγόταν συνεχώς Βουλευτής Μαγνησίας, μέχρι τις εκλογές του 2007. Καθώς, τότε, δεν εξελέγη, αξιοποιήθηκε στη Διοίκηση της ΛΑΡΚΟ… Επανήλθε στη Βουλή το 2009, για να αποχωρήσει το 2012, όταν τον διαδέχθηκε, ως Βουλευτής Τρικάλων, ο γιός του, Κωνσταντίνος Σκρέκας.
Διευθύνων σύμβουλος του κ. Σκρέκα ήταν ο κ. Απόστολος Τσουκαλάς. Η εταιρεία βρισκόταν σε δύσκολη οικονομική θέση, έχοντας διαθέσιμα μόλις 1 εκατ. ευρώ και αδυνατώντας να πάρει πιστώσεις από τράπεζες επειδή δεν διέθετε στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης. Για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ρευστότητας, η Διοίκηση «έσπασε» τα συμβόλαια αντιστάθμισης κινδύνων.
Ήταν ένα ακόμα μοιραίο λάθος, καθώς είχε ήδη αρχίσει η «κατρακύλα» τις διεθνούς τιμής. Σύντομα, η ΛΑΡΚΟ υπό τη Διοίκηση Σκρέκα-Τσουκαλά, βρέθηκε να παράγει με κόστος 20.000-22.000 δολ. / τόνο και να πουλά σε τιμές χαμηλότερες από 10.000 δολ. Μέσα σε λίγα χρόνια, δηλαδή, οι διορισμένες από κυβερνήσεις της ΝΔ διοικήσεις, κατάφεραν να χαθούν κέρδη περί τα 400 εκατ. ευρώ και στη συνέχεια να καταγράφονται ετήσιες ζημιές άνω των 100 εκατ. ευρώ.
Τότε εμφανίζεται, επίσης, το ζήτημα των κρατικών ενισχύσεων, που ακόμη και σήμερα δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη ΛΑΡΚΟ. Η διοίκηση προχωράει το 2009 σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου 45 εκατ. ευρώ και συνεχίζει με μια σειρά κρατικών εγγυήσεων την περίοδο 2010-2014. Ως αποτέλεσμα η εταιρεία βρέθηκε κατηγορούμενη από την διεύθυνση Ανταγωνισμού της ΕΕ (DG Comp), η οποία ζητά την επιστροφή 135 εκατ. ευρώ. Ως αποτέλεσμα η εταιρεία αδυνατεί σήμερα να δανειστεί και άρα να χρηματοδοτήσει επενδύσεις για την ανάπτυξή της.

Εξυπηρετήσεις ημετέρων κατά τη διοίκηση Σκρέκα

Παράλληλα με την κακοδιαχείριση, έχουμε και κατηγορίες για εξυπηρετήσεις ημετέρων. Ο κύριος Σκρέκας τοποθετείται Πρόεδρος του Δ.Σ. της ΛΑΡΚΟ στις 22/2/2008, με αμοιβή 7.000 ευρώ μηνιαίως, την οποία ο ίδιος αναπροσάρμοσε στα 9.000 ευρώ, με αναδρομική ισχύ!
Ένα μήνα αργότερα, στις 2/6/2008, προσλαμβάνει τη νύφη του, δηλαδή τη γυναίκα του Κωνσταντίνου Σκρέκα, κυρία Ειρήνη Καραγκούνη-Σκρέκα. Η κυρία Σκρέκα προσλήφθηκε αμέσως ως Υποδιευθύντρια παρακάμπτοντας την ιεραρχία με τακτικές αποδοχές ύψους 4.219,35 ευρώ, ξεπερνώντας τους παλαιότερους Διπλωματούχους Μηχανικούς.
Επιπλέον, ο κύριος Σκρέκας στις 13/3/2008, προσλαμβάνει και το συμπέθερό του, τον πατέρα δηλαδή της κυρίας Καραγκούνη-Σκρέκα, Καραγκούνη Βασίλειο, ως Διευθυντή Ασφαλείας στο εργοστάσιο της Λάρυμνας, με μισθό 2.700 ευρώ, ο οποίος ήταν απόστρατος Ταξίαρχος της Χωροφυλακής.
Την ίδια περίοδο, προσλαμβάνεται και η κόρη του Υφυπουργού Τουρισμού κυρίου Λιάσκου (βουλευτή Ευβοίας), με σκοπό τη συγγραφή της ιστορίας της ΛΑΡΚΟ, η οποία και δεν γράφτηκε ποτέ. Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η εταιρία, επαναλαμβάνω, καταγράφει μεγάλες ζημιές, πριν την κρίση και την εποχή των Μνημονίων.

Μη εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου

Αυτή ξεκίνησε το 2010 και μαζί της ήρθαν πλήθος νόμοι, με διακηρυγμένο στόχο να μπει τάξη στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ανάμεσά τους ήταν και ο περίφημος νόμος για το ενιαίο μισθολόγιο, το Νοέμβριο του 2011. Οι νέες διοικήσεις της εταιρείας, αρνήθηκαν να εφαρμόσουν τον Νόμο, υποστηρίζοντας ότι δεν αφορά την εταιρεία. Ως αποτέλεσμα σήμερα εκκρεμεί έρευνα για απιστία σε βαθμό κακουργήματος για 15 στελέχη των τότε διοικήσεων, με τις ζημιές για την εταιρεία να υπολογίζονται άνω των 40 εκατ. ευρώ. Πολλοί από αυτούς έχουν απολογηθεί στον ανακριτή διαφθοράς, Νικόλαο Τσιρώνη, ο οποίος σε κάποιους έχει επιβάλει και περιοριστικούς όρους.
Δεν σταμάτησαν, επίσης, οι «πελατειακές» εξυπηρετήσεις, καθώς την περίοδο 2013-14, όταν Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών ήταν ο κύριος Σταϊκούρας, ο οποίος εκλέγεται στη Φθιώτιδα, 132 εργαζόμενοι στη ΛΑΡΚΟ παίρνουν προαγωγή και γίνονται 252 προσλήψεις.
Όλες αυτές οι πρακτικές, σε συνδυασμό με την παρατεταμένη υποχώρηση των διεθνών τιμών σιδηρονικελίου, οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο. Δεν είναι μόνο αυτά που έκαναν οι προηγούμενες διοικήσεις αλλά και εκείνα που παρέλειψαν: να διαμορφώσουν ένα στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης της εταιρείας. Ο σχεδιασμός τους περιορίστηκε στην τριχοτόμηση της εταιρείας και την επίμονη προσπάθεια ιδιωτικοποίησής της.

Η δική μας στρατηγική

Εμείς καλούμαστε σήμερα να λύσουμε αυτή τη δύσκολη εξίσωση, πάντα μέσα στο πλαίσιο δημοκρατικού διαλόγου. Θα είμαι σαφής ότι χρειάζονται υποχωρήσεις από όλες τις πλευρές, έχοντας ως κοινό σκοπό και κοινό τόπο, την αναδιοργάνωση και ισχυροποίηση της εταιρείας. Είναι σαφές ότι στη διαδικασία σχεδιασμού ενός στρατηγικού πλάνου για την εταιρεία, κεντρικό ρόλο έχουν οι εργαζόμενοι, των οποίων τις προτάσεις, εμείς ως Κυβέρνηση και βασικός μέτοχος της ΛΑΡΚΟ, αναμένουμε να ακούσουμε. Για αυτό άλλωστε επισκέφτηκα την Τρίτη το εργοστάσιο της Λάρυμνας και το μεταλλείο του Αγίου Ιωάννη.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι καθόμαστε και περιμένουμε τις προτάσεις. Ήδη προχωρήσαμε σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την επίλυση των άμεσων, βασικών προβλημάτων της ΛΑΡΚΟ, που είναι οι αμφισβητήσεις για το ιδιοκτησιακό καθεστώς βασικών περιουσιακών στοιχείων, τα υψηλά χρέη προς τη ΔΕΗ και η αδυναμία ανάπτυξης επενδύσεων.

ΔΕΗ

Με δική μας πρωτοβουλία επιτύχαμε τη σύναψη μίας συμφωνίας-πλαίσιο μεταξύ της εταιρείας και της ΔΕΗ, η οποία λαμβάνει υπόψη την διακύμανση της τιμής του σιδηρονικελίου, τη διασφάλιση της καλύτερης δυνατής τιμής ηλεκτρικού ρεύματος, και την επιτάχυνση της ολοκλήρωσης της διαιτησίας για την περίοδο του Ιουλίου 2010-Δεκεμβρίου 2013 ώστε να αποπληρωθεί με την πρόσφατα συμφωνηθείσα τιμή.

Ιδιοκτησιακό

Σε σχέση με την επίλυση του ζητήματος του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, η οποία θα ανοίξει το δρόμο για τη δυνατότητα χρηματοδότησης της ΛΑΡΚΟ, το ΥΠΕΝ έχει προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες με την κατάθεση ερωτήματος προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του μεταλλουργικού εργοστασίου και λοιπών εγκαταστάσεων, εντός του δημοσίου μεταλλείου στη Λάρυμνα Φθιώτιδας.

DG Comp

Κομβικό ρόλο στη διαδικασία αναδιοργάνωσης της εταιρείας έχει η απόφαση της Κομισιόν για το ζήτημα των κρατικών ενισχύσεων, την οποία και αναμένουμε. Αυτό διότι η απόφαση αυτή θα ανοίξει το δρόμο για την συμμετοχή της σε επενδυτικά προγράμματα, που θα της επιτρέψουν να αναπτύξει νέες δραστηριότητες και να αναβαθμίσει τις εγκαταστάσεις της. Συνεπώς υπάρχει μέλλον για τη ΛΑΡΚΟ, παρά την καταστροφολογική αφήγηση στην οποία επιδίδεται η αντιπολίτευση.
Όπως ήδη ανέφερα, το φθινόπωρο θα κληθούμε να λάβουμε σημαντικές αποφάσεις, για να αναπροσαρμόσουμε το κόστος παραγωγής στο επίπεδο που επιτρέπει η σημερινή, χαμηλότερη τιμή του εμπορεύματος και να διασφαλίσουμε το δημόσιο χαρακτήρα της εταιρείας, υπό τη σκέπη της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας. Μέσα από διαδικασίες διαλόγου με τη Διοίκηση και τους εκπροσώπους των εργαζομένων, πιστεύουμε ότι θα διαμορφωθεί η απαραίτητη συναίνεση, για τη διαμόρφωση τόσο ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος, που θα δίνει απαντήσεις στα τρέχοντα ζητήματα ρευστότητας της εταιρείας, όσο και ενός στρατηγικού σχεδίου, που θα την αναδιοργανώσει και θα την καθιστά ισχυρή στο μέλλον.
Ας μη μας κουνάει, λοιπόν, το δάχτυλο η αντιπολίτευση και ας καταλάβουν οι συνάδελφοι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης την ουσιαστική διαφορά κατεύθυνσης της πολιτικής της παρούσας Κυβέρνησης. Έχουμε πλάνο για τη ΛΑΡΚΟ και σε αυτό προχωράμε και θα συνεχίσουμε για την εξυγίανση της εταιρείας σε διάλογο και σε συνεργασία με τη διοίκηση και τους εργαζόμενους

Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

2ο Περιφερειακό Συνέδριο Στερεάς - Τι είπαν ο Πρωθυπουργός Α.Τσίπρας και ο Περιφερειάρχης Κ. Μπακογιάννης

Σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό, η ανάπτυξη ή θα είναι δίκαιη ως προς την ισόρροπη πρόοδο όλων των περιφερειών της χώρας, και ως προς την κατανομή πόρων, με προτεραιότητα τις ομάδες που πλήρωσαν μεγαλύτερο κόστος στην κρίση, ή δεν θα υπάρξει.

Επισήμανε επίσης ότι τα προβλήματα της περιοχής είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής, που για δεκάδες χρόνια επέτρεψε την ασύδοτη παραβίαση της νομοθεσίας και την σωρευτική επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Αναφέρθηκε στην πολυετή άναρχη και ασύνδετη χρηματοδότηση έργων, και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, που είχε ως αποτέλεσμα την σπατάλη πόρων και τη μειωμένη απόδοση των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.

Αναλυτικότερα απο τη Ναυτεμπορική:
Την ανάγκη μεγάλων και αναγκαίων μεταρρυθμίσεων στην παιδεία, το κράτος, τους θεσμούς, την πάταξη της γραφειοκρατείας, την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη απονομή της δικαιοσύνης υπογράμμισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αναφερόμενος στην ανάπτυξη. Όπως είπε, πρόκειται για ένα ευρύτατο μέτωπο, που απαιτεί ευρύτατες κοινωνικές συμμαχίες.
Επίσης σημείωσε πως ο στόχος της ανάπτυξης αφορά την ίδια την ύπαρξη της πατρίδας μας, την εθνική μας κυριαρχία, την ευημερία του λαού, το αύριο των παιδιών μας και υπογράμμισε πως αυτή η ζωτική σημασία της ανάπτυξης, την τοποθετεί στο κέντρο μιας μεγάλης προσπάθειας, όχι κυβερνητικής ούτε κομματικής, αλλά εθνικής προσπάθειας.
«Πρέπει να αναζητήσουμε με αίσθηση ευθύνης εκείνα τα κοινά σημεία που θα προσδώσουν στη μεγάλη προσπάθεια τον εθνικό χαρακτήρα που της αξίζει» σημείωσε. Επισήμανε πως δεν θα καταργηθούν οι πολιτικές ή οι ιδεολογικές διαφορές, όμως τόνισε ότι υπάρχει ανάγκη για συνεννόηση σε περιφερειακό και σε κεντρικό επίπεδο. «Το αναπτυξιακό σχέδιο και οι κοινωνικές συμμαχίες που απαιτούνται για την υλοποίησή του δεν επιδέχονται μικροκομματικές προσεγγίσεις» ανέφερε.
Η ανάπτυξη, συνέχισε, είναι όχι μόνο θέμα σχεδίου και συνεννόησης, αλλά και θέμα δημοκρατίας, δικαιοσύνης, αποοτελεσματικότητας της κρατικής μηχανής. Στο σημείο αυτό, υπογράμμισε την ανάγκη μεγάλων και αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, στην παιδεία, την υγεία, το κράτος, τους θεσμούς, την πάταξη της γραφειοκρατείας, την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη απονομή της δικαιοσύνης. Μιλάω για ένα ευρύτατο μετωπο που απαιτεί ευρύτατες κοινωνικές συμμαχίες, πρόσθεσε. 
Στο ξεκίνημα της ομιλίας του, ο κ. Τσίπρας επισήμανε πως οι εργασίες του συνεδρίου επιβεβαιώνουν ότι ο διάλογος με τους παραγωγικούς φορείς και την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ο μόνος δρόμος για να αντιμετωπίσουμε αποτελσματικά τις προκλήσεις της επόμενης μέρας.Βρισκόμαστε ήδη μπροστά σε αυτό που ονομαζεται επόμενη μέρα, σε αυτό που ονομάζεται δρόμος μετάβασης προς τη σταθερότητα και την ανάπτυξη και ζητουμενο είναι να οργανώσουμε αυτή τη μετάβαση ώστε να αποφύγουμε στρεβλώσεις και προβλήματα του παρελθόντος, σημείωσε ο Πρωθυπουργός. 
«Περιφέρεια με μεγάλες δυνατότητες και σοβαρά προβλήματα»
Αναφερόμενος ειδικότερα στη Στερεά Ελλάδα ο κ. Τσίπρας αναγνώρισε ότι πρόκειται για μία περιφέρεια με μεγάλες και πολύμορφες αναπτυξιακές δυνατότητες που όμως αντιμετωπίζει σοβαρά παραγωγικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα.
Επισήμανε ότι τα προβλήματα αυτά είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής, που για χρόνια επέτρεψε την ασύδοτη παραβίαση της νομοθεσίας και την σωρευτική επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Αναφέρθηκε στην πολυετή άναρχη και ασύνδετη χρηματοδότηση έργων, και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, που είχε ως αποτέλεσμα την σπατάλη πόρων και τη μειωμένη απόδοση των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
Διεκδίκηση αλλαγής κριτηρίων κατανομής του ΕΣΠΑ
Τόνισε ότι η κυβέρνηση είναι σε συζητήσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και διεκδικεί, σε συμμαχία και με άλλες χώρες, να διευρυνθούν με γεωγραφικούς και κοινωνικούς δείκτες τα κριτήρια με τα οποία κατανέμονται οι πόροι του ΕΣΠΑ. «Και να ληφθούν υπ' όψιν και οι επιπτώσεις της κρίσης, που για κάποιες χώρες όπως η δική μας, ήταν δυσανάλογα βαριές».
Σημείωσε ότι ωστόσο ήδη έχει κινητοποιήσει η κυβέρνηση όλα τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία, μαζί με πολύτιμους εθνικούς πόρους «για να στηρίξουμε την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας».
Ανέφερε συγκεκριμένα τις πρωτοβουλίες που έχουν ληφθεί σχετικά με τις πρόσθετες χρηματοδοτικές ανάγκες της Περιφέρειας: ενισχύουμε τους πόρους του ΕΣΠΑ για την περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας προσθέτοντας εθνικά χρήματα. Συγκεκριμένα: Αυξήσαμε τα διαθέσιμα κονδύλια του Περιφερειακού Προγράμματος κατά 44 εκατ. ευρώ προκειμένου να καλύψουμε ανάγκες στους τομείς της Υγείας, της Παιδείας και του Περιβάλλοντος. Ενώ έχουμε βρει τα εργαλεία που απαιτούνται ώστε η συνολική χρηματοδότηση του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος να φτάσει τελικά τα 300 εκατομμύρια, από 190 που ήταν αρχικά.
Πέρα από το ΕΣΠΑ, αυξήσαμε σημαντικά την χρηματοδότηση προς την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας από εθνικούς πόρους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
Συνολικά, όπως είπε, την τριετία 2015-2017 κατευθύνθηκαν περισσότερα από 100 εκατ. ευρώ στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, ποσό υπερτριπλάσιο από τον αρχικό σχεδιασμό που προέβλεπε περίπου 30 εκατ. ευρώ.
Υπογράμμισε ότι οι παραπάνω παρεμβάσεις που χρηματοδοτούνται από το Εθνικό Πρόγραμμα δημοσίων Επενδύσεων και η αύξηση του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος ΕΣΠΑ της Στερεάς Ελλάδας, σε συνδυασμό με τις ενισχύσεις του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης, συγκροτούν ένα ολοκληρωμένο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα για την Περιφέρεια Στερεάς, το οποίο συνδιαμορφώνει η κυβέρνηση με την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση και τους τοπικούς φορείς.
Προστασία του δημόσιου χαρακτήρα της ΛΑΡΚΟ
Σχετικά με τη ΛΑΡΚΟ ανέφερε πως πρόθεση είναι η προστασία του δημόσιου χαρακτήρα της ΛΑΡΚΟ.
Τόνισε ότι με διαμεσολάβηση της κυβέρνησης φτάσαμε σε μια σημαντική συμφωνία ανάμεσα στη ΛΑΡΚΟ και τη ΔΕΗ και πως συμφωνήθηκε στη συνάντηση με τους εργαζόμενους ότι θα βρεθούν από κοινού στο ίδιο τραπέζι με τους συναρμόδιους υπουργούς και τις αρμόδιες πλευρές και φορείς, για ένα στρατηγικό σχέδιο για την επίλυση των προβλημάτων.
Για τον Ασωπό ανέφερε ότι προβλέπονται αναπτυξιακές παρεμβάσεις, περιβαλλοντική εξυγίανση και αναβάθμιση της ποιότητας ζωής.
Προχωρά μια σειρά οδικών έργων που χρηματοδοτούνται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας.
Ως προς τον άξονα του αναπτυξιακού μοντέλου που αφορά στην περιβαλλοντική προστασία και βιωσιμότητα, είπε πως έως τέλος Δεκεμβρίου θα έχει κυρωθεί, μετά από πολυετείς καθυστερήσεις η Αναθεώρηση των Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτινων πόρων των Λεκανών Απορροής Ποταμού της Ανατολικής και Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.
Στον τομέα των απορριμμάτων, είπε ότι η χώρα καλείται να μεταβεί σε μια άλλη, ποιοτικά διαφορετική κατάσταση, με στόχο την κατά 50% ανάκτηση, ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση των απορριμμάτων στην πηγή, και η επεξεργασία του υπόλοιπου 50% σε μονάδες υψηλής τεχνολογικής στάθμης, διαδημοτικού ενδιαφέροντος και εμβέλειας.
Σε ό,τι αφορά τα υγρά απόβλητα, σημείωσε ότι υλοποιείται, στο σύνολο της χώρας, ένα ενιαίο σχέδιο για την κατασκευή έργων αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων γι’ όλους τους οικισμούς που εντάσσονται στις κατηγορίες Α, Β και Γ, προϋπολογισμού ύψους 1 δισεκατομμυρίου ευρώ.
Έκανε ειδική αναφορά στην Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας. Πρόθεση της κυβέρνησης, τόνισε, να εκκαθαρίσουμε την παλιά κατάσταση. «Θα το κάνουμε χωρίς να αφήσουμε ατιμώρητους αυτούς τα προηγούμενα χρόνια οδήγησαν την Έκθεση στην υπερχρέωση, με τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα, διοικητικό εγκλωβισμό του προσωπικού και απαξίωση του ίδιου του θεσμού Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας. Με ορατό τον κίνδυνο να μην υπάρχει η Έκθεση μετά από 50 χρόνια ιστορίας».
Στον τομέα της Υγείας, για την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας αναμένεται άμεσα η λειτουργία 9 Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟΜΥ) & η αναβάθμιση του εξοπλισμού 8 νοσοκομείων, ανακοίνωσε ο Αλέξης Τσίπρας.
Αναφορικά με την απασχόληση, επισήμανε ότι έχουν υλοποιηθεί προγράμματα όπου ωφελήθηκαν περίπου 4.800 άνεργοι και βρίσκονται σε εξέλιξη προγράμματα ύψους 11,2 εκατ. ευρώ.
Κλείνοντας την ομιλία του, είπε ότι οι προτάσεις που καταγράφηκαν θα γίνουν αντικείμενο λεπτομερέστερης διεργασίας και τόνισε ότι ακούει θετικά την πρόταση της Περιφέρειας για τη δυνατότητα, «αφού καταλήξουμε στα συμπεράσματα, αφού έχουμε τη λεπτομερέστερη επεξεργασία όλων των προτάσεων που ακούστηκαν, να συγκροτήσουμε ένα σύμφωνο συνεργασίας και κοινής διεκδίκησης».
Απο την πλευρά του ως Περιφερειάρχης ο Κ. Μπακογιάννης ανάφερε μεταξύ άλλων τα παρακάτω:
Την πεποίθηση ότι η αυτοδιοίκηση δεν επιτρέπεται να γίνεται νεροκουβαλητής κανενός κόμματος εξέφρασε ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας Κώστας Μπακογιάννης, στην ομιλία του ενώπιον του πρωθυπουργού στο πλαίσιο του Περιφερειακού Αναπτυξιακού Συνεδρίου.
«Επειδή διαφωνούμε, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συνυπάρχουμε, σημείωσε ο κ. Μπακογιάννης, προσθέτοντας ότι έχουμε όλοι την ανάγκη να συνυπάρχουμε σε ένα μίνιμουμ. Το μήνυμα που πρέπει να στείλουμε είναι όχι άλλη θεωρία, όχι άλλα λόγια».
«Παγιδευμένοι σε ένα πολιτικό σύστημα που μας εξάντλησε και εξαντλήθηκε. Ένα πολιτικό σύστημα, που πολλές φορές δείχνει να δρα και να ενεργεί, λες και είναι όχι σε άλλη χώρα, αλλά σε άλλον πλανήτη» είπε προσθέτοντας ότι «με αυτά που λέω δεν κάνω αντιπολίτευση. Δεν είναι άλλωστε αυτός ο θεσμικός μου ρόλος».
«Όλη η Ελλάδα» είπε ο κ. Μπακογιάννης «αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα, φτώχεια, ανεργία κι αδικία». «Τα νέα παιδιά»,πρόσθεσε, «φεύγουν στο εξωτερικό, ακολουθώντας τον δρόμο των παππούδων τους μετά από 40 χρόνια». «Περιγράφω μία πραγματικότητα", είπε ο κ. Μπακογιάννης, «η οποία προφανώς δεν ξεκίνησε τον Γενάρη του 2015, μην τρελαθούμε κιόλας», τόνισε ο κ. Μπακογιάννης.
«Το λέω ανοιχτά: Αν ο στόχος της σημερινής μας συνάντησης είναι να παίξουμε στα τηλεοπτικά δελτία, αν ο στόχος είναι να μιλήσουμε γενικά και αόριστα για ένα αναπτυξιακό σχέδιο ή ένα - σε εισαγωγικά - νέο αναπτυξιακό μοντέλο, αν ο στόχος είναι να κακοποιήσουμε ακόμα περισσότερο την λέξη ανάπτυξη και να παίξουμε ένα μικρό-πολιτικό παιχνίδι, πέφτοντας την στον Κυριάκο ή στη Νέα Δημοκρατία, τότε δεν έχει κανένα νόημα. Τζάμπα κόπος. Τζάμπα χρόνος. Το κάνετε άλλωστε πολύ καλύτερα στην Αθήνα» ανέφερε.
Πρόσθεσε ότι «αν όμως, πάλι, στόχος είναι να μιλήσουμε για τα αληθινά προβλήματα και τις αληθινές προκλήσεις, αν συγκεντρωθήκαμε σήμερα για να δώσουμε άμεσες λύσεις, με έναν ξεκάθαρο οδικό χάρτη, με στοχοθεσία, με τις υπογραφές μας, με απτά και μετρήσιμα αποτελέσματα. Τότε, θα βρείτε σε αυτή την αίθουσα, συμπαραστάτες και συμμάχους».
Τόνισε ότι δεν ζητάει θαύματα και αναφέρθηκε στις προτάσεις που είναι όλες εφικτές.Κοστολογημένες. Ρεαλιστικές.
Ο κ. Μπακογιάννης το πρώτο θέμα που έθεσε ήταν το θέμα της υγείας και της υποστελέχωσης που παρατηρείται στα νοσοκομεία της Περιφέρειάς του.
Υπογράμμιζε ότι το πρόγραμμα που προτείνει είναι ευέλικτο, πολυτομεακό και πολυταμειακό. Με αρχή, μέση και τέλος. Με ξεκάθαρους στόχους και σαφείς δείκτες αποτελεσματικότητας. 
Σύμφωνα με τον κ. Μπακογιάννη εΕργαλεία για τη σύσταση του Προγράμματος μπορούν να αποτελέσουν:
1. το ΕΣΠΑ: η Στερεά Ελλάδα, αν και υποχρηματοδοτείται, έχει αναπτύξει μια εξαιρετική συνεργασία με το Υπουργείο Οικονομίας. Έχουν γίνει σημαντικά βήματα. Πάνω από 40 επιπλέον εκ. έχουν εξασφαλιστεί για την Περιφέρειά μας. Έχουμε όμως ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας.
2. το εθνικό ΠΔΕ: γνωρίζουμε πως οι πόροι είναι περιορισμένοι. Υπάρχει όμως η δυνατότητα για την ένταξη και την χρηματοδότηση κρίσιμων έργων πνοής. Οι κατανομές των πόρων στην Περιφέρεια, από το 2014 μέχρι σήμερα, έχουν τριπλασιαστεί. Οι πραγματικές μας όμως ανάγκες είναι πολύ περισσότερες.
3. το ΠΑΑ: Χρειαζόμαστε όχι μόνο έργα υποδομών, αλλά και την υποστήριξη του σπουδαίου έμψυχου δυναμικού που ασχολείται με τον πρωτογενή τομέα. Το Υπουργείο, μπορεί και πρέπει να δεσμευτεί σε συγκεκριμένους στόχους που να υπερβαίνουν την εκχώρηση που έχει γίνει σε όλες τις περιφέρειες.
4. το εθνικό πρόγραμμα δημοσιών επενδύσεων του Υπουργείου Υποδομών:η Περιφέρεια μας, η δεύτερη σε έκταση της χώρας, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Οι δήμαρχοι μπορούν να το πιστοποιήσουν.
«Δεν ζητάμε ρουσφέτι, ούτε χάρη. Το δίκιο μας ζητάμε. Το σωστό. Έχετε το σχέδιο, έχετε τα μέσα, έχετε τους πόρους. Μια απόφαση είναι. Την πολιτική σας βούληση χρειαζόμαστε. Για να αναπνεύσουμε. Για να κάνουμε την δουλειά μας. Όλοι μαζί» είπε.
Τόνισε ότι χάνονται ευκαιρίες και ανέφερε σειρά παραδειγμάτων:
«Πρώτον. Η ΛΑΡΚΟ. Αντικειμενικά μια εθνική υπόθεση. Η μεγαλύτερη εταιρία μεταλλουργίας στην Ελλάδα. Και μάλιστα εξαγωγική.
Οι εργαζόμενοι σήμερα, με την ευκαιρία της επίσκεψης σας, απεργούν. Είναι σε απόγνωση. Εμείς κρούομε τον κώδωνα τον κινδύνου εδώ και χρόνια. Αλλά βρίσκουμε κλειστές πόρτες. Η εταιρία όμως, σήμερα, έχει φτάσει στα απόλυτα όρια της. Το πρόβλημα της ρευστότητάς, το θέμα των κρατικών ενισχύσεων, το τιμολόγιο της ΔΕΗ, όλα μαζί, είναι ένας επικίνδυνος συνδυασμός.
Το λέω απερίφραστα. Θα σκάσει η ΛΑΡΚΟ, αν συνεχίσουμε έτσι. Θα σκάσει στα χέρια σας. Το πολιτικό κόστος μπορεί να είναι δικό σας, αλλά το πραγματικό, το οικονομικό, θα είναι δικό μας. Θερμή παράκληση λοιπόν! Κινητοποιηθείτε!
Δεύτερον. Ιαματικά. Η Περιφέρεια επενδύει στην ενίσχυση του Ιαματικού Τουρισμού, του θερμαλισμού και ευρύτερα του τουρισμού Υγείας. Θεωρούμε πως αποτελεί «Γίγαντα εν υπνώσει». Έχουμε 156 Ιαματικές Πηγές.
Τις περισσότερες της χώρας. Η Στερεά, με επίκεντρο τη Φθιώτιδα και την Εύβοια, μπορεί να αποτελέσει τον απόλυτο προορισμό Τουρισμού Υγείας μέσω της αξιοποίησης των ιαματικών πηγών και υποδομών. Ζητάμε τη στήριξή σας: να επισπευστούν οι διαγωνιστικές διαδικασίες αξιοποίησης των υποδομών που διαχειρίζεται το ΤΑΙΠΕΔ. Δύο χρόνια το συζητάμε, δυο χρόνια το φωνάζουμε.
Τρίτο: Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας. Δύο βήματα είναι από εδώ που βρισκόμαστε τώρα. Την έχουμε αφήσει στη μοίρα της.
Γιατί; Επειδή επιμένουμε να διοικείται από την πλατεία Συντάγματος και όχι από την πλατεία Ελευθερίας, εδώ στην Λαμία. Μια υπογραφή είναι και αυτό, μόνο κόστος το μελάνι. Αποδώστε επιτέλους την ΠΕΛ στην πλατιά συμμαχία που έχει σχηματίσει η τοπική μας κοινωνία»
«Σε όλο τον κόσμο σήμερα, οι Περιφέρειες και οι Δήμοι βάζουν, με όλες τους τις δυνάμεις, τον άνθρωπο στο κέντρο των αποφάσεων. Του δίνουν δύναμη, εργαλεία και μέσα για να συναποφασίζει για το μέλλον του, για την καθημερινότητά του. Μόνο έτσι θα ξαναστεριώσει η δημοκρατία. Όταν αποφασίζουμε όλοι εμείς για όσα μας αφορούν στην καθημερινή μας ζωή και όχι όταν μας βάζετε στον καναπέ, τηλεθεατές πολιτικών δεκάρικων.
Σας προκαλώ λοιπόν να γυρίσουμε το κράτος ανάποδα.
Η γενιά μας γνωρίζει ότι οι παλιές δομές δεν λειτουργούν. Ας πάψουμε να επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος.
Τα λάθη των πατεράδων και των παππούδων μας.
Ας πάρουμε απόφαση να αποκεντρώσουμε το κράτος. Να χτίσουμε συνεργασίες με τους πολίτες. Και θα δούμε θαύματα»