Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Το Σύμπαν συνωμοτεί κ΄εμείς συνωμότες..

"Όταν νιώθουμε ευτυχείς δεν υπάρχει απολύτως τίποτα που να μπορεί να αγγίξει αυτή την ευτυχία.
Γ΄αυτό αρνιέμαι βίαια να ζήσω πλέον διαφορετικά.
Ζω τη ζωή ατελή και ατελείωτα και συνεχίζω όπως συνεχίζει η ζωή..
Μία η κατάληξη ένα το συμπέρασμα:
Το Σύμπαν συνωμοτεί κ΄εμείς συνωμότες.."
(Λουκία Ζαχείλα) 

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Τα όρια του ελληνικού πολιτικού συστήματος και η θυσία του ΣΥΡΙΖΑ (*)

(*) Του Γιώργου Παπασπυρόπουλου από την "Αριστερή Στρουθοκάμηλο"

"Η τομή του ΣΥΡΙΖΑ στο ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει ήδη γίνει. Δεν εγκατέλειψε τους ανθρώπους ξανά στην δεξιά επειδή απέτυχε στις πρώτες μάχες. Ακόμη και αν αυτό του κοστίσει κομματικά - ήδη του στοίχισε. Προτιμά να περάσει απέναντι ακόμη κι αν "καεί" στην προσπάθεια. Το ρίσκο που ανέλαβε, με το συγκεκριμένο πολιτικό προσωπικό που διαθέτει, με τα εσωτερικά και εξωτερικά εμπόδια που έχει μπροστά του και κυρίως την άσχημη συγκυρία να είναι ο πρώτος που άνοιξε το ρήγμα στην γερμανική κυριαρχία, είναι μεγάλο. Αλλά αν κάνεις στα δύσκολα συνέχεια πίσω, η "ελληνική εξαίρεση" αντί να μειώνεται θα δυναμώνει - και ο "έλληνας ασθενής" θα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. 
Η μοίρα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ίσως να καεί στην πορεία προς το φως και να γίνει θυσία για να γίνει η κάμπια πεταλούδα. Στην πορεία για την εξυγίανση του ελληνικού πολιτικού συστήματος μαζί με την έξοδο από την εξάρτηση από το χρέος - την ανασυγκρότηση, ιδεολογική και παραγωγική της ελληνικής κοινωνίας που δέχθηκε ισχυρό πλήγμα τις περασμένες δεκαετίας από τους διαφθορείς του παρασιτισμού και σταμάτησε να παράγει και να είναι ανεξάρτητη. Πλέον κανείς δεν έχει σήμερα εύκολες λύσεις και ειδικά ένα "έτοιμο" συνδυαστικό πλαίσιο εξοικονόμησης πόρων, δίκαιης ανακατανομής των υπαρχόντων, ανάπτυξης με δικαιοσύνη, υγιούς επιχειρηματικότητας και επενδύσεων και ενδογενούς παραγωγικής ανασυγκρότησης. Αναγκαστικά θα μάθουμε από τα λάθη μας"

Περισσότερα εδώ



Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

Ο William H. Davies για τον έρωτα και το χαμένο χρόνο

"τι να'ναι τούτη η ζωή εάν, γεμάτοι έγνοιες, 
δεν έχουνε χρόνο να σταθούμε και να κοιτάξουμε...
δεν έχουμε χρόνο να γυρίσουμε το βλέμμα μας στην ομορφιά, 
τα πόδια της, τον τρόπο που χορεύουν να χορτάσουμε..." 
William H. Davies (1871-1940)

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015

Σήμερα η Πορτογαλία, σύντομα η ΕΕ

Σύμφωνα με τον Κώστα Γαβρά ο Αλέξης Τσίπρας, «πληρώνει ότι είναι διαφορετικός από τους άλλους, ότι είναι νέος, ότι είναι καθαρός και ότι έχει ιδέες προοδευτικές, προσπαθεί να αλλάξει το μέλλον, και της Ευρώπης και της Ελλάδας, κυρίως της Ελλάδας. Και αυτό δεν μπορούν να το δεχτούν γιατί θέλουν να συνεχίσει αυτός ο ίδιος τρόπος που ακολουθεί από χρόνια τώρα». Φοβούνται, προσθέτει ο κ. Γαβράς «να μην επαναληφτεί σε άλλες χώρες το παράδειγμα του Τσίπρα. Δεν θέλουν να ανοίξουν αυτήν την πόρτα στους νέους για να μην μπουν στην εξουσία. Ήθελαν να παραδειγματίσουν. Και είμαι ευτυχής που ο Τσίπρας κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός γιατί νομίζω πως είναι αρκετά ικανός για να αλλάξει πολλά πράγματα».

  Περισσότερα από τη συνέντευξη του Κ.Γαβρά στο Αλ Τσαντήρι

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Η διέξοδος υπάρχει, απαιτούνται άμεσα έργα και πρωτοβουλίες

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία (*) για τον Ιούλιο του 2015 στη χώρα μας είχαμε:
Σύνολο απασχολούμενων: 3.591.407 άτομα με μέσο καθαρό μισθό να φτάνει τα 815 ευρώ. Σημειώνεται ότι από αυτούς μισό εκατομμύριο έχει μέσο μηνιαίο μισθό μόλις 346 ευρώ.

Συνταξιούχοι: 2.656.007 άτομα, με το 60% από αυτούς να έχουν σύνταξη κάτω από 700 ευρώ και το 44,8% να έχει κάτω από το όριο της σχετικής φτώχειας (665 ευρώ).
Άνεργοι: 1.196.736 άτομα, με τον ΟΑΕΔ να μπορεί να υποστηρίξει μόλις το 10% από αυτούς.
Οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός: (όσοι δεν εργάζονται και δεν αναζητούν εργασία): 3.296.280

Προκύπτει χοντρικά ότι ο ένας εργαζόμενος σε αυτή τη χώρα εκτός απο τον εαυτό του θα πρέπει να συντηρεί (με φόρους, κρατήσεις κλπ) άλλους 2 μη εργαζόμενους (άνεργους, συνταξιούχους  και οικονομικά μη ενεργούς), πράγμα πρακτικά αδύνατο.

Απαιτείται άμεσα για την επιβίωση της χώρας (εκτός απο την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και το κούρεμα του δημόσιου χρέους) η ελάχιστη συννενόηση των δημοκρατικών κομμάτων για θέματα: αντιμετώπισης της ανεργίας, αναβάθμισης της εκπαίδευσης, υγείας και πρόνοιας, προσέλκυση επενδύσεων και νέων τεχνολογιών, δημιουργίας ενός σταθερού και βιώσιμου φορολογικού συστήματος, αναδιάρθρωσης και εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης, αντιμετώπισης της διαφθοράς, των συντεχνιακών και τοπικιστικών "αιτημάτων" και ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. 

Το κύριο θέμα είναι ότι αυτοί που παράγουν προστιθέμενη αξία και η ίδια αυτή αξία να φτάνει και να περισεύει για την συντήρηση των υπολοίπων, την προώθηση της οικονομίας και την βελτίωση της ποιότητας ζωής και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την ανάπτυξη της παραγωγικότητας της εργασίας και την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Όλα τα άλλα είναι μεγάλα λόγια, πολιτικαντισμοί και μικροκομματικές σκοπιμότητες.

(*) ΕΛΣΤΑΤ: Έρευνα εργατικού δυναμικού (Ιούλιος 2015)

1,2 δισ. ευρώ για την ιδιωτική παιδεία (*)

(*) Του Απόστολου Λακασά, από την Καθημερινή

Η ιδιωτική εκπαίδευση αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα με το άρθρο 11 του Συντάγματος του 1844 που προέβλεπε τη δυνατότητα «σύστασης εκπαιδευτικών καταστημάτων». Στο Διάταγμα της 18ης Αυγούστου 1856 γίνεται λόγος «περί προγυμνάσεως μαθητών και διδασκαλίας εν ιδιωτικοίς εκπαιδευτηρίοις παρά καθηγητών και διδασκάλων» και ουσιαστικά εισάγονται τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα στον δημόσιο βίο. Σχεδόν 170 έτη μετά, η ιδιωτική εκπαίδευση έχει καταστεί βασικός πυλώνας στήριξης, της κατ’ ευφημισμόν δωρεάν δημόσιας παιδείας. Πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ δίνουν ετησίως οι γονείς σε δίδακτρα σχολείων, φροντιστηρίων και ιδιαίτερα μαθήματα -986,1 εκατ. ευρώ. για δίδακτρα και 256,7 εκατ. ευρώ ο τζίρος των «κατ’οίκον» μαθημάτων-, ενώ η ιδιωτική εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι από τις πιο ανεπτυγμένες στην Ευρώπη.
Ειδικότερα, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής συνολικά 77.043 μαθητές φοιτούν στα 956 ιδιωτικά νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια. Οι μαθητές αυτοί -με στοιχεία από τον Ιούνιο του 2014- αποτελούν το 5,75% του συνόλου των 1.338.453 μαθητών. Το 2014, όταν πια η κρίση είχε πλήξει έντονα τη μεσαία τάξη στην Ελλάδα, η μείωση των μαθητών των ιδιωτικών σχολείων ξεπέρασε το 5% (5,2% στα δημοτικά), φθάνοντας το 9,6% στα νηπιαγωγεία. Στα γυμνάσια η μείωση ήταν 6,9% και στα λύκεια 6,2%.
Ακόμη κι έτσι όμως, το ποσοστό των μαθητών στην ιδιωτική εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι από τα υψηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη. Με βάση στοιχεία της ευρωπαϊκής εκπαιδευτικής υπηρεσίας «Ευριδίκη», προηγούνται η Πορτογαλία (13,4%), η Κύπρος (12,5%), και η Μάλτα (7%). Μεταξύ αυτών των μαθητών δεν υπολογίζονται όσοι πηγαίνουν στα σχολεία που λειτουργούν σε ιδιωτικό πλαίσιο αλλά για τη λειτουργία τους δεν εξαρτώνται κυρίως από κρατική χρηματοδότηση. Από την άλλη, οι μαθητές στα ανεξάρτητα ιδιωτικά σχολεία κατά μέσο όρο αντιστοιχούν στο 2,9% των συνολικών εγγραφών. Το εντυπωσιακό είναι ότι μεταξύ των ετών 2000 και 2009 ο αριθμός των ιδιωτικών σχολείων αυξήθηκε εντυπωσιακά σε χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που πριν από την πτώση του Τείχους ήταν υπό την ομπρέλα της ΕΣΣΔ.
«Στην Ελλάδα σήμερα τα ιδιωτικά σχολεία καλύπτουν την έγνοια του γονιού να προσφέρει καλή εκπαίδευση στο παιδί του. Επίσης, οι εργαζόμενοι γονείς μπορούν να είναι ήσυχοι ότι το παιδί απασχολείται στο σχολείο, στην περίπτωση που εκείνοι τελειώνουν αργότερα τη δουλειά τους. Τέλος, να τονίσω ότι -κυρίως παλαιότερα- πολλοί γονείς επέλεγαν ιδιωτικό σχολείο για το παιδί τους για να το βοηθήσουν στην περίπτωση που αυτό είχε σημαντικές αδυναμίες» λέει στην «Κ» ο Ν. Παΐζης, ερευνητής του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ.

H «έκρηξη» των ιδιωτικών
«Η ιδιωτική εκπαίδευση άρχισε να διευρύνεται λόγω της οικονομικής ανάπτυξης στη χώρα και της διεύρυνσης της αστικής τάξης» παρατηρεί, μιλώντας στην «Κ», ο Σπ. Μπολφέτας, εκπαιδευτικός με μακρά θητεία στην ιδιωτική εκπαίδευση. Ενδεικτικά, το 2004 οι μαθητές των ιδιωτικών αντιστοιχούσαν στο 4,5% του συνόλου και τα επόμενα έτη το ποσοστό ξεπέρασε το 6% σε μία χώρα όπως η Ελλάδα, με υπογεννητικότητα.
Τότε πολλοί γονείς επέλεγαν το ιδιωτικό σχολείο και ως μέσο κοινωνικής καταξίωσης.
Ενας πρόσθετος λόγος επιλογής του ιδιωτικού σχολείου είναι και η σαφής πτώση της ποιότητας των υπηρεσιών του δημόσιου. Χαρακτηριστικά, πριν από την έναρξη της κρίσης λειτουργούσαν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση τα ολοήμερα σχολεία με διευρυμένο ωράριο και προσέφεραν σημαντική βοήθεια στους εργαζόμενους γονείς. Φέτος, με τις μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό υπάρχουν σχολεία που ολοκληρώνουν το καθημερινό πρόγραμμα έως και τη 1 μ.μ. «Το διευρυμένο ωράριο λειτουργίας, η σταθερότητα στην εκπαίδευση του παιδιού χωρίς κενά και ελλείψεις εκπαιδευτικών, οι καλύτερες υποδομές αποτελούν βασικούς λόγους που ένας γονιός με μέσο εισόδημα θα επιλέξει ιδιωτικό σχολείο» προσθέτει ο κ. Μολφέτας. Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί των ιδιωτικών λειτουργούν υπό όρους αξιολόγησης, χωρίς να παραβλέπεται το γεγονός ότι γίνεται ουσιαστική διδασκαλία σε σύγκριση με τα κενά που συχνά-πυκνά παρατηρούνται σε δημόσια σχολεία. «Επιλέγοντας ιδιωτικό είναι σαν να προικίζουμε τα παιδιά μας με γνώση» λέει στην «Κ» η 46χρονη Ερασμία Παπαδοπούλου, εργαζόμενη στον ιδιωτικό τομέα και με τη 10χρονη κόρη της να φοιτά σε ιδιωτικό σχολείο στα Κιούρκα. «Αυτό είναι η πιο παραγωγική επένδυση στην Ελλάδα της κρίσης. Ας το κάνει το υπ. Παιδείας και με τα δημόσια σχολεία».

Μετά το Λύκειο...
Στον χώρο της μεταλυκειακής ιδιωτικής εκπαίδευσης κατατάσσονται 17 Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΙΕΚ) με περίπου 12.000 μαθητές και 370 εκπαιδευτικούς, 163 Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών με 18.745 σπουδαστές και 1.630 εκπαιδευτικούς, και 30 κολέγια, τα περισσότερα εκ των οποίων συνεργάζονται με ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, ενώ ορισμένα ακολουθούν πρόγραμμα σπουδών κατά τα αμερικανικά πρότυπα.
Ο χώρος βιώνει τους κραδασμούς της οικονομικής κρίσης και μάλιστα φέτος παρατηρείται μία στροφή φοιτητών προς τα ΙΕΚ και τα Εργαστήρια αντί των κολεγίων, τα πτυχία των οποίων πάντως είναι σε υψηλότερο επίπεδο στη διαβάθμιση επαγγελματικών προσόντων. Η στροφή προς τα ΙΕΚ και τα εργαστήρια εξηγείται από το ύψος των διδάκτρων τους -1.500 έως 2.000 ευρώ ετησίως- ενώ το κόστος στα κολέγια κινείται από 5.000 έως 8.000 ευρώ ετησίως. Βέβαια, δεν λείπουν οι προσφορές από τα κολέγια (εκπτώσεις, δόσεις, υποτροφίες), ενώ πληροφορίες της «Κ» αναφέρουν ότι γίνονται κινήσεις -από εκπροσώπους των κολεγίων σε συνεργασία με τα υπουργεία Εξωτερικών και Παιδείας- για την προσέλκυση Κινέζων σπουδαστών.

Φροντιστήρια και ιδιαίτερα σε άνθηση
Η λειτουργία φροντιστηρίων είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη στην Ελλάδα σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και αναλογικά με τον πληθυσμό κάθε χώρας. Κυρίως το φροντιστήριο έχει αναπτυχθεί στην Ασία, και ιδιαίτερα στην Ιαπωνία, την Ινδία, τη Ν. Κορέα και τη Σιγκαπούρη. Από την άλλη, στην Ελλάδα αναμένονται αλλαγές στην αγορά των οργανωμένων φροντιστηρίων, καθώς πλέον τα ιδιαίτερα μαθήματα είναι ανταγωνιστικά, λόγω της κρίσης και της πτώσης των τιμών από τις στρατιές αδιόριστων πτυχιούχων που πληρώνονται «μαύρα».
Στην Ελλάδα, με βάση στοιχεία του ΚΑΝΕΠ, εκτός της τυπικής εκπαίδευσης λειτουργούν συνολικά 9.794 μονάδες με 643.471 μαθητές και 39.409 εκπαιδευτικούς. Από τις μονάδες αυτές, 6.619 είναι κέντρα ξένων γλωσσών, στα οποία φοιτούν 472.423 μαθητές και υπηρετούν 20.019 εκπαιδευτικοί, 2.348 φροντιστήρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με 130.683 μαθητές και 16.826 εκπαιδευτικούς και 28 φροντιστήρια τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με 1.268 φοιτητές και 171 εκπαιδευτικούς. Επίσης, υπάρχουν 636 βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί και 163 εργαστήρια ελευθέρων σπουδών.
Ταυτόχρονα, πολλοί γονείς επιλέγουν για τα παιδιά τους ιδιαίτερα μαθήματα, είτε ατομικά είτε σε μικρές ομάδες. Σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα της PALMOS ANALYSIS για λογαριασμό του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Φροντιστών Αττικής, το 22% των μαθητών Λυκείου (όπου και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον λόγω της προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις) κάνει ιδιαίτερα μαθήματα. Λόγω της μεγάλης αύξησης των αδιόριστων πτυχιούχων καθηγητικών σχολών (φυσικών, μαθηματικών, φιλολόγων) πολλοί γονείς επιλέγουν συγγενείς τους να κάνουν ιδιαίτερα στα παιδιά. Ετσι, το κόστος των ιδιαίτερων ποικίλλει, ξεκινώντας από 3,5 ευρώ την ώρα. Στην ίδια έρευνα, το 46% παραδέχθηκε ότι δεν παίρνει απόδειξη για τα ιδιαίτερα και μόνο το 35% είπε ότι λαμβάνει αποδείξεις. Σύμφωνα με στοιχεία του ΚΑΝΕΠ, ο ετήσιος τζίρος της παραοικονομίας του χώρου υπολογίζεται κατ’ ελάχιστο στα 256,7 εκατ. ευρώ, ενώ με βάση την μέση τιμή των διδάκτρων, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Γ.Γ. Εμπορίου, ο συνολικός τζίρος του ιδιωτικού τομέα της εκπαίδευσης (δίδακτρα για σχολεία, φροντιστήρια και άλλα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια) ανέρχεται στα 986,1 εκατ. ευρώ.

Αναμένεται πτώση τζίρου
Για το τρέχον σχολικό έτος βέβαια, λόγω αλλαγής του εξεταστικού συστήματος -τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα από έξι έως και φέτος μειώνονται σε τέσσερα από το 2016- ο τζίρος των φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης και των ιδιαίτερων θα μειωθεί.
«Ο εξεταστικοκεντρικός χαρακτήρας του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος ενισχύει τα φροντιστήρια» παρατηρεί, μιλώντας στην «Κ», η φιλόλογος Μαρία Πολυχρονάκη, η οποία έχει κάνει το διδακτορικό της στις Επιστήμες της Αγωγής και έχει μελετήσει το θέμα των φροντιστηρίων. Σύμφωνα με έρευνα υπό την εποπτεία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, βρέθηκε ότι ενώ το 1984 το 64% των μαθητών παρακολουθούσε φροντιστήριο και ιδιαίτερο μάθημα, το 1993 το ποσοστό αυξήθηκε σε 95%. Η μεταρρύθμιση Αρσένη (με εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα του σχολείου) παγίωσε το ποσοστό πάνω από 95%. Από την άλλη, τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών έχουν εδραιωθεί εξαιτίας της ανεπάρκειας του σχολείου να προσφέρει επαρκείς και πιστοποιημένες γνώσεις ξένων γλωσσών. «Ενώ η κοινωνιολογία της εκπαίδευσης δείχνει ότι το κίνητρο για μόρφωση έχουν οι μαθητές από τα υψηλότερα οικονομικά στρώματα, αυτό στην Ελλάδα ανατρέπεται. Στη χώρα μας παρατηρείται μία ιδιότυπη κατάσταση, καθώς οι γονείς θέλουν το παιδί να σπουδάσει, έστω κι αν υπάρχει υψηλή ανεργία στον συγκεκριμένο κλάδο. Μία από τις εξηγήσεις είναι και ότι δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς η δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση» λέει η κ. Πολυχρονάκη.

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Σουηδία: μείωση ωρών εργασίας στις 30 τη βδομάδα (*)

(*) Από το Βήμα online
"Πώς λέμε μειώσεις μισθών, απλήρωτες υπερωρίες, ανάγκη για μια δεύτερη, απογευματινή δουλειά, ας είναι και στο μίνι μάρκετ της εξαδέλφης που τις ώρες εκείνες πρέπει να τρέχει τα παιδιά της στα φροντιστήρια; 
Καμία σχέση! Στη Σουηδία δεν είναι αυτή η μόδα. 
Εκεί οι επιχειρήσεις μειώνουν τις ώρες εργασίας καθώς διαπιστώνουν ότι ένας εργαζόμενος είναι περισσότερο αποδοτικός όταν απασχολείται ένα εξάωρο παρά ένα οκτάωρο ημερησίως! Δεν μιλάμε για το γαλλικό 35ωρο που καθιέρωσε προ 15ετίας η Μαρτίν Ομπρί και βάλλεται από παντού ως «αντιπαραγωγικό» και «αναχρονιστικό». Μιλάμε για... 30 ώρες εργασίας εβδομαδιαίως!
Αναζητώντας την «αλήθεια για τις μειωμένες ώρες εργασίας στη Σουηδία» το βρετανικό BBC δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του εκτενές ρεπορτάζ από τη σκανδιναβική χώρα η οποία συγκαταλέγεται, πρέπει να σημειωθεί, μεταξύ των πλέον φιλικών προς το επιχειρείν και των πλέον ανταγωνιστικών από οικονομικής απόψεως μεταξύ όχι μόνο των ευρωπαϊκών αλλά όλων των χωρών του πλανήτη"

Πρισσότερα εδώ 

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Αίγυπτος και Σομαλία: Καινοτομίες για την επίλυση της λειψυδρίας

Το πρόβλημα της λειψυδρίας στη νότια Ελλάδα και ειδικά στα νησιά του Αιγαίου είναι γνωστό εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα. Όπως και η απειλούμενη ερημοποίηση της υπαίθρου στις ίδιες περιοχές. 
Οι τόσο ευφάνταστες και "δημιουργικές" δημόσια διοίκηση, αυτοδιοίκηση και ιδιωτική πρωτοβουλία στη χώρα μας καλό θα είναι να δούνε και να αξιοποιήσουν συνεργασίες με δυο χώρες που αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα αλλά προσπαθούν να λύσουν (και λύνουν ήδη) δημουργικά προβλήματα λειψυδρίας μέσα απο την αξιοποίηση καινοτομιών.
Οι τελευταίες δεν βρίσκονται πάντα στην ICT αλλά μπορούν να βρεθούν και να αξιοποιηθούν αποτελεσματικά σε πολλούς άλλους κλάδους.

Στη Αίγυπτο που κάθε χρόνο στην αγορά εργασίας μπαίνουν πάνω από 1.000.000 νέοι, Αιγύπτιοι επιστήμονες έκαναν ένα μεγάλο βήμα μπροστά για την αντιμετώπιση του χρόνιου προβλήματος της λειψυδρίας.

"Οι ερευνητές δημιούργησαν μια μεμβράνη που μπορεί τόσο να καθαρίζει όσο και να αφαλατώνει το νερό. Η μέθοδος χρησιμοποιεί υλικά από τη βόρεια Αφρική και μπορεί να κάνει το νερό αφαλάτωσης πιο προσιτό οικονομικά. Το νερό περνά πρώτα μέσα από τη μεμβράνη προτού θερμανθεί και εξατμιστεί. Στο δεύτερο στάδιο, ο ατμός, που περιέχει καθαρό νερό, συμπυκνώνεται και συλλέγεται για σκοπούς κατανάλωσης.
Η επιτυχία της διαδικασίας οφείλεται στο νέο είδος μεμβράνης που με μόλις πέντε «συστατικά» μπορεί να παραχθεί εύκολα και σε άλλα εργαστήρια. Η μεμβράνη αξιοποιεί αποτελεσματικά ακόμη και το πολύ αλμυρό νερό που βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα. «Η χρήση υπερεξάτμισης εξαλείφει την ανάγκη για ηλεκτρική ενέργεια που χρησιμοποιείται στις κλασσικές διεργασίες αφαλάτωσης, μειώνοντας έτσι σημαντικά το κόστος», δήλωσε ο Αχμέντ Ελ-Σαφέι, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας."
Περισσότερα σε άρθρο της Ναυτεμπορικής

Στην βασανισμένη και κατακερματισμένη Σομαλία λειτουργούν ήδη θερμοκήπια που χρησιμοποιούν θαλασσινό νερό όχι μόνο για να ποτίζουν καλλιέργειες αλλά και για να συμβάλλουν θετικά στην δημιουργία δροσερού αέρα για τη μείωση της διαπνοής και της εξάτμισης των υδάτων. 

"Τα θερμοκήπια χρησιμοποιούν φωτοβολταϊκή τεχνολογία και αντλούν αλμυρό νερό από τη θάλασσα, παράγοντας γλυκό νερό μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται αντίστροφη όσμωση. Το υπόλοιπο νερό στη συνέχεια κυλά πάνω σε μία ειδικά σχεδιασμένη χάρτινη δομή, τοποθετημένη στην κατεύθυνση του ανέμου, ώστε να δημιουργείται δροσερός, υγρός αέρας που μειώνει τη διαπνοή.
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται επιτρέπουν στο αλάτι που εξάγεται από το θαλασσινό νερό να διατίθεται για χρήση στη μαγειρική και τη συντήρηση τροφίμων, ενώ τα φύκια που εξάγονται μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως λίπασμα."
Διαβάστε εδώ όλο το άρθρο της Ναυτεμπορικής


Οι παγκόσμιοι συστημικοί ¨κρυψώνες" μαύρου χρήματος

Δίπλα και πάνω απο τους γνωστούς φορολογικούς "παραδείσους" υπάρχουν και άλλοι φορολογικοί κρυψώνες και μάλιστα απο τα κράτη που κατηγορούν τους πρώτους (με πραγματική αιτία ίσως τα "διαφυγόντα" από αυτούς κεφάλαια που προτίμησαν άλλο κρυψώνα, παρά την διαφάνεια και νομιμότητα)

Στη πρώτη θέση είναι η Ελβετία και ακολουθούν Χόνγκ Κόνγκ, ΗΠΑ, Σιγκαπούρη, Καυμάν, Λουξεμβούργο, Λίβανος, Γερμανία, Μπαχρέϊν, Ντουμπάϊ

"Παρατηρούμε μια υποκρισία στις Ηνωμένες Πολιτείες, μια ηθική με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Υπάρχει πράγματι μεγάλη αποφασιστικότητα όσον αφορά τη δίωξη των αμερικανών φοροφυγάδων και την εφαρμογή των δικών τους φορολογικών νόμων στο εξωτερικό. Όμως δεν συμβαίνει και το αντίστροφο. Οι ΗΠΑ δίνουν ιδιαίτερη προσοχή και δεν μεταβιβάζουν δεδομένα και πληροφορίες εύκολα στο εξωτερικό. Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες που μεταφέρουν οι ΗΠΑ στο εξωτερικό σε αντίθεση με αυτές που φτάνουν από το εξωτερικό..."

"Υπάρχουν στη Γερμανία 3 τρισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή 3.000 δισεκατομμύρια ευρώ, από ξένους, τα οποία παίρνουν επιτόκια αλλά δεν φορολογούνται. Ένας γερμανός τραπεζίτης έχει το δικαίωμα να δεχθεί χρήματα ακόμη και αν γνωρίζει ότι προέρχονται από φοροδιαφυγή που έχει γίνει σε άλλα κράτη, από απάτη, παθητική δωροδοκία ή εκβιασμό... "

Περισσότερα εδώ:

και εδώ:

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

VW: Ακόμη μια απατεωνιά που στοιχίζει αρκετά σε 800.000 ιδιοκτήτες αυτοκινήτων στην Ευρώπη

Η αυτοκινητοβιομηχανία ανακοίνωσε αργά χθες ότι είχε υποεκτιμήσει την κατανάλωση καυσίμου σε έως 800.000 οχήματα στην Ευρώπη, κάτι που σημαίνει ότι η οδήγηση των εν λόγω οχημάτων κοστίζει περισσότερο απ' ο,τι πίστευαν οι ιδιοκτήτες τους.
Η VW και η θυγατρική της, Audi, ανέστειλαν σήμερα στις ΗΠΑ την πώληση καινούριων και μεταχειρισμένων μοντέλων ντίζελ, μετά τις νέες κατηγορίες των αμερικανικών αρχών.
Η απόφαση αυτή ανακοινώθηκε την επομένη της απόφασης της Porsche, να αναστείλει την πώληση των ντιζελοκίνητων Cayenne.

Στην Audi, η απόφαση αφορά τα μοντέλα A6, A7, A8 και A8L των ετών 2014 και 2016, καθώς και τα μοντέλα 4x4 Q5 και Q7. 
Η VW σταματά την πώληση του SUV Touareg (μοντέλα 2014-16). Οι αποφάσεις αυτές αφορούν επίσης τα μεταχειρισμένα οχήματα του έτους 2013.

Περισσότερα εδώ 

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015

Ο Χ.Τζ.Γουέλς για την παγκοσμιότητα των προβλημάτων (1922)

"Κάθε χρόνο γίνεται όλο και πιο εμφανές, απο πολλές πλευρές και σε αυξανόμενο εύρος ζητημάτων ότι η ανθρωπότητα γίνεται μια κοινότητα και ότι είναι όλο και πιο απαραίτητο σε τέτοια θέματα να υπάρχει κοινός παγκόσμιος έλεγχος. Για παράδειγμα γίνεται συνεχώς πιο αληθινό ότι ολόκληρος ο πλανήτης είναι πλεόν μια οικονομική κοινότητα, ότι η σωστή εκμετάλλευση των φυσικών πόρων του απαιτεί συνολική διεύθυνση και ότι η μεγαλύτερη ισχύς και το μεγαλύτερο εύρος που έχουν διαθέσει οι ανακαλύψεις στις ανθρώπνες προσπάθειες καθιστούν πιο σπάταλη και επικίνδυνη την παρούσα αποσπασματική και ανταγωνιστική διαχείριση αυτών των ζητημάτων. Οικονομικά και χρηματιστηριακά τεχνάσματα αρχίζουν επίσης να αφορούν όλο τον κόσμο και να αντιμετωπίζονται επιτυχώς μόνο σε παγκόσμια κλίμακα. Οι μολυσματικές ασθένειες καθώς και η αύξηση και μετανάστευση των πληθυσμών αναδεικνύονται επίσης ως ζητήματα παγκοσμίου ενδιαφέροντος....Όλα αυτά κραυγάζουν πως χρειάζεται να υπάρξει έλεγχος και αρχές μεγαλύτερου εύρους και πληρότητας συγκριτικά με οποιαδήποτε κυβέρνηση υπήρξε μέχρι σήμερα" 

Πηγή: Χ.Τζ.Γουέλς. Σύντομη ιστορία του κόσμου.Κέδρος. Αθήνα 2015