Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

1.440.804 υπογραφές για το νερό από πολίτες της ΕΕ

Σύμφωνα με τις επιταγές της Ε.Ε., για να μπορέσει μια Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών να απευθύνει πρόσκληση προς την Κομισιόν και να προτείνει νομοθεσία για συγκεκριμένους τομείς, πρέπει να υποστηρίζεται από τουλάχιστον ένα εκατομμύριο πολίτες, που θα προέρχονται από τουλάχιστον 7 από τα 27 κράτη - μέλη, και μάλιστα σε καθένα από τα 7 κράτη - μέλη απαιτείται ένας ελάχιστος αριθμός υπογραφόντων.

Η πρόσκληση των Ευρωπαίων πολιτών να παραμείνει το νερό δημόσιο αγαθό και να μην γίνει εμπόρευμα έχει φτάσει μέχρι σήμερα τις 1.440.804 υπογραφές, ενώ το ελάχιστο όριο έχουν πιάσει 8 χώρες: Γερμανία, Βέλγιο, Αυστρία, Φινλανδία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Σλοβακία και Σλοβενία, ενώ κοντά βρίσκονται Ελλάδα και Ιταλία.

Στην Ελλάδα την έκκληση έχουν υπογράψει περίπου 11.560 πολίτες, αριθμός καθόλου ευκαταφρόνητος, εάν υπολογίσουμε ότι δεν έχουμε κουλτούρα συμμετοχής σε διαδικτυακές πρωτοβουλίες και συλλογής υπογραφών μέσω Ιnternet.

Το κείμενο της έκκλησης, που είναι αναρτημένο στην ηλεκτρονική διεύθυνση   http://www.right2water.eu/ αναφέρει:
«Το νερό είναι δημόσιο αγαθό, όχι εμπόρευμα! Καλούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει νομοθεσία που να υλοποιεί το ανθρώπινο δικαίωμα πρόσβασης σε ύδρευση και αποχέτευση, το οποίο είναι αναγνωρισμένο από τον ΟΗΕ, και να προωθεί την παροχή ύδρευσης και αποχέτευσης ως απαραίτητων δημόσιων υπηρεσιών για όλους. Η νομοθεσία της Ε.Ε. πρέπει να απαιτήσει από τις κυβερνήσεις να εξασφαλίζουν και να παρέχουν σε όλους τους πολίτες πρόσβαση σε επαρκή ποσότητα καθαρού, πόσιμου νερού και σε δίκτυο αποχέτευσης.
Μπορείτε να υπογράψετε στο:
https://signature.right2water.eu/oct-web-public/?lang=el

Περισσότερα στο: http://topontiki.gr/article/53608/1500000-upografes-gia-to-nero


Σάββατο, 11 Μαΐου 2013

Greenpeace: Στηρίξτε τη παράκτια αλιεία - στείλτε το μήνυμά σας στον Έλληνα υπουργό

Σε λιγότερο από 48 ώρες, οι πολιτικοί θα αποφασίσουν για το μέλλον των θαλασσών και των ψαράδων. 
Οι ευρωπαϊκοί νόμοι για τη θάλασσα αλλάζουν – κάτι που συμβαίνει μία φορά στα 10 χρόνια. Εδώ και δεκαετίες αυτοί οι νόμοι έχουν οδηγήσει τα ψάρια σε εξαφάνιση γιατί στηρίζουν τα καταστροφικά, βιομηχανικά σκάφη, όπως οι μηχανότρατες, και απειλούν παράλληλα την επιβίωση των παράκτιων ψαράδων που ψαρεύουν με τον πιο βιώσιμο τρόπο. 
Αυτοί είναι οι νόμοι που πρέπει να αλλάξουν και πρέπει να πιέσουμε μαζί για αυτό. 


Την Δευτέρα, οι υπουργοί αλιείας θα συναντηθούν για το τελευταίο στάδιο διαπραγματεύσεων της αναθεώρησης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Ο αρμόδιος υπουργός, κ. Τσαυτάρης, ενώ έχει μία μοναδική ευκαιρία να ανατρέψει δεκαετίες υπεραλίευσης και να στηρίξει ουσιαστικά και την ελληνική παράκτια αλιεία, μέχρι τώρα κρύβει τις προθέσεις του.
Έχουμε όμως πολύ ανησυχητικές ενδείξεις για τη στάση που θα κρατήσει. Αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι τα μεγάλα αλιευτικά σκάφη και τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από αυτά, πιέζουν περισσότερο από ποτέ να συνεχιστεί η αλόγιστη καταστροφή των θαλασσών μας.

Στηρίξτε τη παράκτια αλιεία - Στείλτε το μήνυμά σας στον Υπουργό


Παρασκευή, 3 Μαΐου 2013

Ο Σοφοκλής για τη σύνεση

Δεν έχουν το ίδιο αποτέλεσμα μια ώριμη σκέψη και μια γρήγορη (Αποσπάσματα)

Η κρίση χρέους στην ευρωζώνη εξοικονομεί χρήματα για τη Γερμανία και άλλες βόρειες χώρες (*)


(*) Απο το http://www.kerdos.gr

Καθ' όλη την διάρκεια της κρίσης χρέους στην ΕΕ, πολιτικοί κρατών του βορρά της ευρωζώνης έχουν επαναλάβει —αναρίθμητες φορές— ότι δεν θα ανεχθούν οι φορολογούμενοι των χωρών τους να επιβαρυνθούν για την επίλυση των προβλημάτων άλλων χωρών· και η αφήγηση περί των «διασώσεων με χρήματα των φορολογουμένων» είναι αυτή η οποία έχει επικρατήσει.


Αλλά, παρά τα τριάμισι χρόνια αναταραχής στην ευρωζώνη τόσο σε ό,τι αφορά τα κρατικά χρέη όσο και σε ό,τι αφορά τις τράπεζες, και έπειτα από δανειακές συμβάσεις συνολικού ύψους 400 δισεκατομμυρίων ευρώ, στην πραγματικότητα οι φορολογούμενοι των κρατών του βορρά της ευρωζώνης δεν έχουν χάσει ούτε ένα ευρωλεπτό.

Επιπλέον, οι κυβερνήσεις στην Γερμανία, στην Φινλανδία, στην Αυστρία, στην Ολλανδία και στην Γαλλία έχουν εξοικονομήσει δισεκατομμύρια ευρώ, χάρη στην μεγάλη πτώση του κόστους δανεισμού τους από τις αγορές.

Αλλά αυτό δεν έχει εμποδίσει την κυρίαρχη αφήγηση περί των σκληρά εργαζόμενων βορειοευρωπαίων που βάζουν τα χρήματά τους με μεγάλο κίνδυνο για να σώσουν τους σπάταλους, τεμπέληδες νότιους—πυροδοτώντας αγανάκτηση και απέχθεια κι υποσκάπτοντας την ενότητα της Ευρώπης.

Ενόψει των επικείμενων εκλογών στη Γερμανία, τον Σεπτέμβριο, η απέχθεια αυτή μοιάζει πιθανό μόνο να κλιμακωθεί, καθώς η καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ, που επιδιώκει τρίτη θητεία, θα επαναβεβαιώσει την δέσμευσή της να προστατεύσει τους ψηφοφόρους από δυνητικές ζημίες.

Αλλά η αλήθεια συνεχίζει να είναι πως οι Γερμανοί φορολογούμενοι, όπως και αυτοί στην Φινλανδία, στην Ολλανδία και στις άλλες χώρες του βορρά, δεν είναι σε χειρότερη μοίρα από ό,τι προηγουμένως κι ότι αντιθέτως, τα υπουργεία Οικονομικών των κυβερνήσεών τους εξοικονομούν μεγάλα ποσά.

«Μια αθέλητη συνέπεια της κρίσης ήταν ότι η Φινλανδία επωφελήθηκε σε τεράστιο βαθμό», επισήμανε ο Μάρτι Σάλμι, επικεφαλής του τμήματος διεθνών κι ευρωπαϊκών θεμάτων στο φινλανδικό υπουργείο Οικονομικών.

«Δεν έχουμε χάσει ούτε ένα σεντ ως τώρα», είπε ο Σάλμι στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς. «Αυτό που ισχύει για την Γερμανία σε μεγάλο βαθμό ισχύει και για την Φινλανδία».

Στην πραγματικότητα, οι Γερμανοί αξιωματούχοι γνωρίζουν θαυμάσια το ότι βρίσκονται σε πολύ ισχυρότερη χρηματοοικονομική θέση σήμερα, καθώς το κόστος δανεισμού της χώρας έχει μειωθεί κατά δύο και πλέον ποσοστιαίες μονάδες, παρ' όλες τις διαμαρτυρίες των πολιτικών για τους κινδύνους που βαρύνουν τους Γερμανούς φορολογούμενους.

Όταν κάνει παρουσιάσεις για τη Γερμανία, ο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο Γερμανός ο οποίος ηγείται του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) επικαλείται συχνά δύο μελέτες που δείχνουν ότι το Βερολίνο έδρεψε σημαντικά οφέλη λόγω της κρίσης.

Η μία μελέτη, της γερμανικής ασφαλιστικής εταιρείας Allianz, περιλαμβάνει τον υπολογισμό ότι το Βερολίνο εξοικονόμησε 10,2 δισεκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2010-2012 λόγω του χαμηλότερου κόστους δανεισμού της, καθώς οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων της υποχώρησαν από το 3,39% στο 1,18%.

Η άλλη μελέτη, του Γενς Μπόιζεν-Χόγκρεφε του ινστιτούτου IfW, υπολογίζει ότι εξοικονομήθηκαν στον γερμανικό ομοσπονδιακό προϋπολογισμό 8,6 δισεκατ. ευρώ το 2011 λόγω των χαμηλών επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της πρόσληψης της Γερμανίας ως «ασφαλούς καταφυγίου» για τους επενδυτές, οι οποίοι έκαναν αθρόες τοποθετήσεις σε γερμανικά αξιόγραφα.

Οι εξοικονομήσεις αυτές αυξήθηκαν σε 9,6 δισεκατ. ευρώ το 2012 και μόνο το γεγονός ότι η Γερμανία συνεχίζει να θεωρείται ασφαλές καταφύγιο θα σημάνει πως θα εξοικονομήσει άλλα τουλάχιστον 2 δισεκατ. ευρώ το 2013, σύμφωνα με το IfW.

«Αν προσθέσουμε τα οφέλη (της Γερμανίας) από τα επιτόκια την περίοδο από το 2010 ως το 2012 και προσθέσουμε τα οφέλη της Γερμανίας τα επόμενα χρόνια, φθάνουμε σε μια σωρευτική επικουρία 67 δισεκατ. ευρώ», ανέφερε η μελέτη της Αλιάντς, που είχε δημοσιευτεί τον περασμένο Σεπτέμβριο. Αυτό «αρκεί για να μειωθεί περίπου 3 εκατοστιαίες μονάδες ο λόγος χρέους (προς ΑΕΠ) της κυβέρνησης της Γερμανίας», πράγμα που με τη σειρά του σημαίνει επιπλέον εξοικονομήσεις.

Η Φινλανδία, η Ολλανδία, η Αυστρία και η Γαλλία μπορεί να μην έχουν κερδίσει τόσο πολλά όσο η Γερμανία, αλλά είναι αδιαμφισβήτητο ότι απολαύουν μιας σημαντικής πτώσης του κόστους δανεισμού τους διαρκούσης της κρίσης.

«Οι χώρες της βόρειας Ευρώπης βγάζουν ένα αξιοσημείωτο κέρδος και (. . .) δεν ανακατανέμουν καν αυτά τα άμεσα και έμμεσα οφέλη», σχολίασε δηκτικά αξιωματούχος στις Βρυξέλλες.

Στην καρδιά της παρερμηνείας σχετικά με τις ζημίες των φορολογούμενων βρίσκεται το ότι στον δημόσιο διάλογο, η διάκριση μεταξύ δανείων και βοήθειας έχει πάψει να γίνεται.

Και καθώς όσοι αντιτίθενται στο δανεισμό στη βόρεια Ευρώπη διαμορφώνουν τόσο ισχυρές πλειοψηφίες, οι πολιτικοί δεν έχουν καμία πρόθεση να διορθώσουν αυτό το λάθος. Το κόμμα των Αληθινών Φινλανδών, το οποίο τάσσεται εναντίον της ΕΕ, αγρεύει υποστηρικτές διότι οι Φινλανδοί πιστεύουν πως ξοδεύουν χρήματα για να βοηθήσουν τους πολίτες των κρατών της νότιας Ευρώπης.

Στην πραγματικότητα, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Μπορεί το Ελσίνκι να παρέχει πολλές εγγυήσεις για τα ταμεία δανεισμού της ευρωζώνης, αλλά το φινλανδικό υπουργείο Οικονομικών έχει κερδίσει σημαντικά ποσά από την κρίση.

Πέρυσι, η φινλανδική κεντρική τράπεζα συνεισέφερε 227 εκατ. ευρώ στον φινλανδικό προϋπολογισμό από τα κέρδη που της απέφεραν τα ελληνικά, ισπανικά και πορτογαλικά κρατικά ομόλογα που διακρατούσε—40 εκατ. ευρώ περισσότερα από όσα είχε το 2011 από τέτοια αξιόγραφα. Φέτος, τα κέρδη της αναμένεται να αυξηθούν στα 360 εκατομμύρια.

Για να χάσει κάποια χώρα της ευρωζώνης που έχει παράσχει χρήματα στο πλαίσιο δανειακών συμβάσεων, θα έπρεπε η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία ή η Κύπρος να κηρύξει αθέτηση πληρωμών.

Αλλά η Πορτογαλία και η Ιρλανδία δεν βρίσκονται κοντά στη χρεοκοπία, αντιθέτως η δεύτερη οδεύει προς έξοδο από το μνημόνιό της σύντομα, ενώ ο κίνδυνος η Ισπανία να κηρύξει πτώχευση ήταν πάντοτε πολύ μικρός και στην Κύπρο ο κίνδυνος αυτός παρακολουθείται στενά. Η Ελλάδα, που έχει λάβει 166 δισεκ. ευρώ, θεωρείτο ο μεγαλύτερος κίνδυνος, αλλά και αυτό αλλάζει. «Κάθε ημέρα που περνάει ο κίνδυνος η Ελλάδα να στοιχίσει κάτι στους φορολογούμενους μειώνεται», είπε ένας άλλος αξιωματούχος της ΕΕ. «Δεν τα πηγαίνει άσχημα τώρα κι υπάρχει μια πιθανότητα να πάει καλύτερα από ό,τι προβλεπόταν».

Πέραν των αρχικών διμερών δανείων στην Ελλάδα το 2010, που συνολικά είχαν ανέλθει σε 52,9 δισεκατ. ευρώ, δεν χορηγήθηκαν χρήματα φορολογουμένων από κράτη της ευρωζώνης στην Ελλάδα ή κάποια άλλη χώρα. Όλες οι ύστερες δανειακές συμβάσεις χρηματοδοτήθηκαν από τις αγορές, μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ).

Αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι ακόμη κι αν οποιαδήποτε χώρα-μέλος δεν πλήρωνε μέρος των χρημάτων που δανείστηκε από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, η εναλλακτική λύση —η διάλυση της ευρωζώνης— θα αποδεικνυόταν πολύ πιο δαπανηρή από τις ζημίες που θα προκαλούσε η αθέτηση μιας δανειακής σύμβασης.

Μια μελέτη που είχε παραγγείλει το γερμανικό ίδρυμα Μπέρτελσμαν και δημοσιοποιήθηκε αυτήν την εβδομάδα κατέδειξε ότι εάν η Γερμανία επέστρεφε στο μάρκο, το ΑΕΠ της θα συρρικνωνόταν κατά 0,5% από το 2013 ως το 2025, προκαλώντας ζημίες ύψους 1,2 τρισεκατ. ευρώ σε 13 χρόνια, ή σχεδόν το μισό του γερμανικού ΑΕΠ το 2012.

«Είναι πιθανό ότι θα εξέλθουμε (από την κρίση) χωρίς να βρέξουμε τα πόδια μας, ή βρέχοντας μόνο πολύ λίγο τα πόδια μας», είπε χαρακτηριστικά ο Σάλμι του φινλανδικού υπουργείου Οικονομικών ερωτηθείς σχετικά με το ενδεχόμενο αθέτησης πληρωμών από κάποια χώρα στην οποία έχουν δοθεί δάνεια.

«Αλλά ακόμα κι αν καταλήξουμε να παραγράψουμε ένα δάνειο 1 δισεκατ. ευρώ στην Ελλάδα κάποια στιγμή μέσα στα επόμενα 10 χρόνια, αυτό δεν θα είναι τίποτε σε σύγκριση με αυτό που θα αντιμετωπίζαμε εάν διαλυόταν η ευρωζώνη. Θα είναι εντελώς ασήμαντο σε σύγκριση με αυτό», πρόσθεσε.