 |
| 1976 - Αθήνα. ASSOCIATED PRESS / Καθημερινή |
Στις 7 Φλεβάρη του 2004 πέθανε στην Αθήνα ο Ρολφ Πόλε,δικηγόρος, ακτιβιστής και χαρακτηρισμένος απο τη ναυαρχίδα του κίτρινου τύπυ της Γερμανίας ως ο «πιο επικίνδυνος Γερμανός τρομοκράτης» («Μπιλντ», 23/7/76). Οι ντόπιοι θιασώτες της τον ονόμασαν «πρύτανη της τρομοκρατίας», «ηγετικό στέλεχος της συμμορίας Μπάαντερ-Μάινχοφ». Ήταν μέχρι το θάνατό του στόχος προβοκατόρικων σχεδιασμών σχεδόν όλων των μυστικών υπηρεσιών. Όλα ψέμματα, υπερβολές και προβοκατόρικες καταγγελίες. Ήταν ένας μεγάλος ανθρωπιστής, ειρηνιστής και βαθιά καλλιεργημενος πολίτης του κόσμου προσηλωμένος στις αρχές του δίκαιου, της αλληλεγγύης, του αλτρουισμού και της συντροφικότητας. Αρνήθηκε να τις προδώσει και δέχτηκε συνεχείς και σκληρές διωξεις (συκοφαντίες, απαγόρευση εργασίας, φυλάκιση στα λευκά κελιά των γερμανικών φυλακών) με αποτέλεσμα τον σοβαρό κλονισμό της υγείας του. Όμως μέχρι το τέλος παρέμεινε βράχος με θάρρος, ανθρωπιά και χιούμορ.
Γεννήθηκε το 1942 στο Βερολίνο. Ο πατέρας του, αιχμάλωτος πολέμου έως το 1947, κατέλαβε θέση καθηγητή Πανεπιστημίου στο Ερλάγκεν. Από το 1954 ο Πόλε ζει στο Μόναχο, όπου ολοκληρώνει και τις σπουδές του στα Νομικά το 1966 και έως το 1970 δουλεύει ως ασκούμενος δικηγόρος, υπερασπιζόμενος μέλη της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Το 1969, μετά την απόπειρα δολοφονίας κατά του Ρούντολφ Ντούτσκε, δικάζεται για την συμμετοχή του στις διαδηλώσεις. Το 1974, μετά από τροποποίηση του κατηγορητηρίου και όντας προφυλακισμένος από το 1971, καταδικάζεται σε φυλάκιση για συμμετοχή στη RAF. Απελευθερώνεται τον Μάρτιο του 1975, αλλά συλλαμβάνεται ξανά το 1976 στην Αθήνα και η Δυτική Γερμανία ζητάει την έκδοσή του. Στην Ελλάδα αναπτύσσεται ένα πρωτοφανές κίνημα συμπαράστασης και η αντιπολίτευση σύσσωμη ζητάει την παραχώρηση πολιτικού ασύλου. Το Εφετείο Αθηνών σε μια ιστορική συνεδρίασή του απορρίπτει το γερμανικό αίτημα, αλλά εν τέλει ο Άρειος Πάγος αποφασίζει τελικά την έκδοση του Πόλε και το 1976 ξαναφυλακίζεται στο Στράουμπινγκ. Αποφυλακίζεται οριστικά το 1982, έχοντας προηγηθεί νέα δίκη το 1978 για «ληστρική εκβίαση». Η ανάμνηση του κινήματος συμπαράστασης οδηγεί τον Πόλε και πάλι στην Ελλάδα. Το 1984 παντρεύεται την δικηγόρο Κατερίνα Ιατροπούλου και εγκαθίσταται οριστικά στην Αθήνα, όπου εργάζεται ως καθηγητής γερμανικών, μεταφραστής και συγγραφέας. Αρθρογραφούσε τακτικά στο περιοδικό «Σχολιαστής» και συμμετείχε στη συντακτική του ομάδα. Απο το 1990 συνεργαζόταν με τον «Ιό» της Ελευθεροτυπίας. (Πηγή: GR-ASKI- 1506)
Tον Σεπτέμβριο του 1976, κατά την απολογία του ο Ρολφ Πόλε (1942-2004) απήγγειλε στο δικαστήριο τους στίχους ενός τραγουδιού του γερμανικού ροκ συγκροτήματος «Ton, Steine, Scherben» (1971) με τίτλο «Το όνομά μου είναι Άνθρωπος»:
Έχω πολλούς πατέρες κι έχω πολλές μητέρες και έχω πολλές αδελφές κι έχω πολλά αδέλφια
Ο πατέρας μου είναι μαύρος κι η μάνα μου κίτρινη τα αδέλφια μου είναι κόκκινα κι οι αδελφές μου ανοιχτόχρωμες.
Κι είμαι πάνω από δέκα χιλιάδων χρόνων,και το όνομά μου είναι Άνθρωπος!
Και ζω απ’ το φως και ζω απ’ την αγάπη - Και ζω απ’ τον αέρα και ζω απ’ το ψωμί
Κι έχω δυο μάτια κι όλα μπορώ να τα δω - Κι έχω δυο αυτιά κι όλα μπορώ να τα καταλάβω.
Κι έχουμε έναν εχθρό, που μας στερεί τη μέρα - Ζει απ’ τη δική μας τη δουλειά - Και ζει απ’ τη δύναμή μας
Κι έχει δυο μάτια και δεν θέλει να δει - Κι έχει δυο αφτιά, κι όμως δεν θέλει να καταλάβει.
Κι είναι πάνω από δέκα χιλιάδων χρόνων - Κι έχει πολλά ονόματα.
Και ξέρω, θα αγωνιστούμε
Και ξέρω, θα νικήσουμε
Και ξέρω, θα ζήσουμε
Και θ’ αγαπηθούμε
Κι ο πλανήτης Γη - Σ’ όλους μας θ’ ανήκει
Κι ο καθένας θα έχει αυτό που χρειάζεται
Και δεν θα πάρει πια δέκα χιλιάδες χρόνια
Γιατί έφτασε η ώρα.
