Ο Κ.Αξελός για τα "όνειρα" των ανθρώπων και την υλοποίησή τους

"Έχω μια πικρή αίσθηση από όσα λέτε για τον κόσμο. Πικρή, γιατί κρατάμε χιλιάδων χρόνων πίκρα. Γιατί μας έμαθαν ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι το ιδεατό του Πλάτωνα, το καλό του Χριστιανισμού, ο καλός αστός και μετά ο καλός προλετάριος, σήμερα ο καλός παραγωγός… Η ανθρωπότητα έχει υποστεί χιλιάδων χρόνων κηρύγματα που την περιορίζουν ολοένα και πιο πολύ" - 
"I have a bitter sense of what you say about the world, bitter, because we keep thousands of years of bitterness, because they taught us that human being must remain Plato's ideal, the good of Christianity, the good bourgeois and later the good proletarian, today a good producer ... Humanity has been subjected to thousands of years of sermons that increasingly limit it”

«Ως τώρα ο κόσμος υπαγόταν πάντοτε σε ένα Απόλυτο, τη Φύση, τον Θεό, τον Άνθρωπο (τη θέληση και τη σκέψη του). Τα τρία αυτά απόλυτα είναι ήδη νεκρά ή έχουν περάσει στη φάση του τέλους τους. Στη θέση τους έχουμε να αντιμετωπίσουμε τον ίδιο τον κόσμο, που είναι το σύνολο των συνόλων των παιχνιδιών που μας φανερώνονται και με τα οποία παίζουμε. Ο άνθρωπος είναι ο μεγάλος συμπαίκτης του παιχνιδιού του κόσμου, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι μόνο παίκτης, είναι επίσης ο «εμπαιζόμενος», το άθυρμα».

"Until now the world has always been subject to an Absolute, Nature, God, Man (his will and thought). These three absolutes are already dead or have passed into the phase of their end. In their place we have to face the world itself, which is the totality of the sets of games that are revealed to us and with which we play. Man is the great partner in the game of the world, but man is not only a player, he is also the "played one", the plaything."

" Ο χρόνος είναι ένα κεντρικότατο θέμα του στοχασμού, που κινητοποιεί και συντρίβει κάθε στοχασμό. Λέτε «να μοχθήσουμε να σώσουμε το όνειρο αφού δεν μπορούμε να το πραγματοποιήσουμε»…Όλοι κινούμαστε και από διάχυτα όνειρα. Τα όνειρα είναι τα ανοίγματα της ζωής μας. Έχουμε να μάθουμε περισσότερα πράγματα από τα όνειρά μας. …Ίσως κλονιστεί και η έννοια της πραγματοποίησης. Ίσως κάποτε καταλάβουμε ότι το «πραγματοποιώ» σημαίνει συγχρόνως και συντρίβομαι " - 
"Time is a central theme of contemplate, that mobilizes and crushes every thought. You say "let us try to save part of the dream because we can not fully realize it" ... We are all moving through diffused dreams. Dreams are the windows of our lives. We have to learn more things from our dreams ... Perhaps the concept of realization may be toppled. Perhaps once we shall understand that "I realize" means at the same time and "I crash"