The peoples of Scotland, Wales, and Ireland have the right to self-determination. They have the right to decide their own future.

"Οι λαοί της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Ιρλανδίας έχουν δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Έχουν το δικαίωμα να αποφασίσουν οι ίδιοι για το μέλλον τους"

Οι πρώτοι υπουργοί της Ουαλίας, της Σκωτίας και της Βόρειας Ιρλανδίας συναντήθηκαν σήμερα στο Κάρντιφ, σε μια σύσκεψη που σηματοδοτεί την πρόθεσή τους να ενισχύσουν τη συνεργασία μεταξύ των τριών χωρών, ακόμη και σε ζητήματα που αφορούν το συνταγματικό τους μέλλον, με τη διάλυση του Η.Β. να μην είναι και τόσο μακριά.

Παρακάτω η σχετική κοινή ανακοίνωση:

Η Σκωτία, η Ουαλία και η Ιρλανδία έχουν ξεχωριστές ιστορίες, ταυτότητες και πολιτικές παραδόσεις. Καθένα από τα έθνη μας έχει το δικαίωμα να καθορίζει το δικό του μέλλον, με δημοκρατικά μέσα και σύμφωνα με τη βούληση του λαού του. Σήμερα, το Plaid Cymru, το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας (SNP) και το Sinn Féin ενώνουν τις δυνάμεις τους για να επαναβεβαιώσουν τη δέσμευσή τους να συνεργάζονται εποικοδομητικά, με γνώμονα τα κοινά συμφέροντα των λαών μας. Μοιραζόμαστε την πεποίθηση ότι τα έθνη και οι κοινότητες που εκπροσωπούμε αξίζουν μεγαλύτερες φιλοδοξίες, περισσότερες οικονομικές ευκαιρίες και ισχυρότερη φωνή στον καθορισμό του μέλλοντός τους.

Το πολιτικό τοπίο σε αυτά τα νησιά αλλάζει. Για πρώτη φορά, οι πολίτες σε αυτά τα νησιά έχουν επικεφαλής κυβερνήσεων στη Σκωτία, την Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία, οι οποίοι τάσσονται όλοι υπέρ της ανεξαρτησίας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Για όσους παρακολουθούν από αυτά τα νησιά –και για όσους παρακολουθούν από όλο τον κόσμο– δεν θα μπορούσε να υπάρχει σαφέστερη ένδειξη ότι η εποχή του Γουέστμινστερ πλησιάζει στο τέλος της. Πιστεύουμε ότι υπάρχει ένας καλύτερος δρόμος: τα έθνη να συνεργάζονται ως ίσα μεταξύ τους, να ανταλλάσσουν ιδέες και τεχνογνωσία και να οικοδομούν σχέσεις βασισμένες στον αμοιβαίο σεβασμό και στα κοινά συμφέροντα.

Η δυναμική βρίσκεται στο πλευρό των κινημάτων μας και πιστεύουμε ότι έρχονται συνταγματικές αλλαγές. Ως εκ τούτου, δεσμευόμαστε να ενισχύσουμε τη συνεργασία μεταξύ των κομμάτων μας και να εντοπίσουμε πρακτικούς τομείς στους οποίους η κοινή δράση μπορεί να επιφέρει ουσιαστικές αλλαγές.

Σε αυτούς περιλαμβάνονται:  Μια ισχυρότερη και δικαιότερη οικονομία: Ανταλλαγή ιδεών και εμπειριών για την οικοδόμηση παραγωγικών και ευημερουσών οικονομιών, οι οποίες δημιουργούν καλές θέσεις εργασίας, αντιμετωπίζουν τις ανισότητες και διασφαλίζουν ότι ο πλούτος και οι ευκαιρίες κατανέμονται πιο δίκαια. Απορρίπτουμε το αποτυχημένο οικονομικό μοντέλο του Γουάιτχολ και, αντί γι’ αυτό, θα οικοδομήσουμε οικονομίες που προάγουν την κοινωνική δικαιοσύνη και μειώνουν τις ανισότητες στα έθνη μας.

Αξιοποίηση των δικών μας ενεργειακών πόρων, ιδιαίτερα του τεράστιου δυναμικού μας στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ώστε να μειωθούν οι λογαριασμοί για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Ο ενεργειακός πλούτος των εθνών μας πρέπει να υπηρετεί τις ανάγκες των λαών μας.

Ευρώπη και διεθνής συνεργασία: Το Brexit έχει πλήξει τις οικονομίες μας και έχει περιορίσει τις ευκαιρίες για τους πολίτες μας. Η Ευρώπη είναι το κοινό μας σπίτι και πιστεύουμε ότι το μέλλον των εθνών μας βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πιστεύουμε ότι το μέλλον των εθνών μας βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλουμε να συνεργαστούμε για να αποκαταστήσουμε και να ενισχύσουμε αυτές τις ευρωπαϊκές σχέσεις, δημιουργώντας περισσότερες ευκαιρίες για εμπόριο, επενδύσεις, πολιτισμό και συνεργασία.

Τα έθνη μας έχουν δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Καμία κυβέρνηση στο Γουέστμινστερ δεν έχει το δικαίωμα να εμποδίσει τη δημοκρατία ή να υπονομεύσει την αρχή ότι οι λαοί μας θα αποφασίσουν οι ίδιοι για το μέλλον τους. Αναγνωρίζουμε ότι τα κόμματά μας έχουν διαφορετικές συνταγματικές θέσεις και ότι κάθε έθνος θα καθορίσει το δικό του μέλλον, με τον δικό του τρόπο και στον δικό του χρόνο.

Ολόκληρο το Μνημόνιο Κατανόησης εδώ (αγγλ.)

Αναβάτες των καιρών (Δ.Βασιλείου)

 

Έργο του Πρεβεζάνου ζωγράφου Κώστα Καλέντζη

Με μεγάλη ταχύτητα

οι ελιές, τ’ αμπέλια,

ακόμα και τα πεύκα,

τρέχουν προς τα  πίσω,

στο παρελθόν!

 

Μαζί τους και οι άνθρωποι,

που περπατούν στη σκιά τους.

 

Κι’ έτσι, φαίνεται,

πως εμείς κινούμαστε γοργά,

προς το μέλλον!

 

Δεν διακρίνουμε, όμως,

κάτι χειροπιαστό και ζωντανό,

κάτι που να μας πείσει,

τίποτα,

ούτε κι’ αυτό ακόμα

το παρόν!

 

 

15.03.2026,  Πρέβεζα - Αθήνα 

(με το λεωφορείο)

2020-2024: Επιλεγμένα έργα με έμπνευση, καινοτομία, επιρροή και διαχρονικότητα.

Έτσι με καθυστερήσεις και τις καθημερινες δυσκολίες, φτάσαμε στη παρουσίαση, πάνω απο εννιακοσίων εξήντα λογοτεχνικών έργων, της ανθρώπινης δημιουργικότητας στο πέρασμα των αιώνων. 

Δεν είναι τα καλύτερα για όλους, είναι αυτά που αρέσουν σε μένα. 

Μπορείτε να συμπληρώσετε το κατάλογο με αυτα που ξεχωρίζετε εσείς και δεν υπάρχουν σε αυτή τη λίστα. Κάθε πρόταση και συμπλήρωση, κάθε κριτική θεώρηση και αμφισβήτηση είναι ευπρόσδεκτες. Άλλωστε απο το διάλογο προκύπτει η "χρυσή τομή"...

Σάγκι Μπέιν (Ντάγκλας Στιούαρτ - 2020) Συγκινητικό μυθιστόρημα για τις επιπτώσεις της νεοφιλελεύθερης πολιτικής στη Γλασκόβη του 1980.

Είναι 1981. Η Γλασκόβη πεθαίνει, οι πολιτικές της Θάτσερ έχουν βυθίσει συζύγους και γιους στην ανεργία, και τίμιες οικογένειες καταφεύγουν σε κομπίνες για να επιβιώσουν. Ο μικρός Shuggie μεγαλώνει με μια μητέρα αλκοολική, σε ένα κοινωνικό περιβάλλον σκληρό και αδιάφορο. Το έργο εστιάζει στη στοργή, στην απόρριψη και στην ελπίδα, καθώς ο Shuggie παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του. Εξετάζει την κατάχρηση ουσιών, τη φτώχεια, την ομοφυλοφιλία και τη μητρική αγάπη με ένα βάθος που αποφεύγει τον εθισμό και τον ρομαντισμό.

Εισάγει μια πρωτότυπη, γλαφυρή και αυθεντική γλώσσα του Γλασκώβικου εργατικού στρώματος, μιγμένη με υφολογική ευαισθησία. Η αφήγηση είναι ρεαλιστική και αμείλικτη, αλλά βαθιά συμπονετική.

Έχει ήδη επαναπροσδιορίσει το σύγχρονο μυθιστόρημα ανατροπής και γκέτο, θέτοντας ένα νέο πρότυπο για αφηγήσεις που συνδυάζουν προσωπικό και κοινωνικό τραύμα.  Έχει όλα τα στοιχεία ενός σύγχρονου κλασικού. Θα συνεχίσει να μελετάται ως καθοριστικό έργο για τη δεκαετία του '20 και τη ζωή στη μεταβιομηχανική Βρετανία. Κυκλοφόρησε από το Μεταίχμιο το 2021

Ο καθρέφτης των δεινών μας (Πιέρ Λεμέτρ - 2020) Εξαιρετικό λογοτεχνικό μυθιστόρημα που παρουσιάζει  οικογενειακά μυστικά και σπουδαίους χαρακτήρες, έχει δυνατή αφήγηση, ανατροπές, σκωπτικό και τραγικό ύφος.

Τα γερμανικά στρατεύματα προελαύνουν προς το Παρίσι, ο γαλλικός στρατός βρίσκεται σε άτακτη υποχώρηση και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι τρέπονται σε φυγή, χωρίς τρόφιμα, χωρίς νερό, χωρίς βενζίνη για τα αυτοκίνητά τους, αναζητώντας κάποιο ασφαλές μέρος. Την ίδια στιγμή μια τριαντάχρονη δασκάλα, η Λουίζ, τρέχει γυμνή στο μπουλβάρ Μονπαρνάς. Ποια είναι η τραγική εμπειρία που μόλις βίωσε; Γιατί θα κατηγορηθεί για εκβιασμό;

Η Λουίζ θα βυθιστεί μέσα στην τρέλα μιας εποχής που όμοιά της δεν είχε υπάρξει στην ιστορία. Συνοδευόμενη από τον πιστό Ζιλ θα πάρει κι αυτή τον δρόμο της φυγής, διανύοντας συγχρόνως και τη διαδρομή της προσωπικής της ιστορίας στην προσπάθειά της να εξιχνιάσει το οδυνηρό μυστικό που διέλυσε τη ζωή της μητέρας της. Καθώς ολόκληρη η Γαλλία καταλαμβάνεται από τον πανικό της εξόδου και βουλιάζει στο χάος, μέσα από το σκηνικό του πολέμου αναδύονται ήρωες αλλά και δειλοί, ψεύτες και απατεώνες, αλλά και άνθρωποι με ειλικρινή αισθήματα, υψηλές αξίες και καλές προθέσεις. Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας το 2021

Οι γυναίκες της Τροίας (Πατ Μπάρκερ – 2021) Η Μπάρκερ συνεχίζει με επιτυχία το έργο της στην επανεγγραφή αρχαίων μύθων από τη σκοπιά των γυναικών.

Εξετάζει τη βία, το τραύμα, τη μνήμη και τη σιωπηρή γνώμη των γυναικών μετά τον πόλεμο, με ισχυρές αντιδράσεις στη σύγχρονη πολιτική. Η γλώσσα της είναι απότομη, σύγχρονη και ψυχολογικά εμβριθής, αποδομώντας τον επικό λόγο.

Είναι μέρος μιας ισχυρής ομάδας στη σύγχρονη λογοτεχνία (μαζί με την Άτγουντ, τη Μίλερ κ.ά.) που επαναπροσδιορίζει τη μυθολογία. Το έργο της επηρεάζει βαθύτατα τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα κλασσικά κείμενα. Ως μέρος της διαχρονικής σειράς της για τον Τρωικό Πόλεμο, είναι βέβαιο ότι θα διαρκέσει αρκετά ως σημαντική επανάγνωση ενός αιώνιου μύθου.

The Empusium (Όλγα Τοκάρτσουκ – 2022) Η Τοκάρτσουκ γνωστή για την πειραματική της φόρμα χρησιμοποιεί την  «ιστορία τρόμου σε θεραπευτήριο» ως αλληγορικό πλαίσιο για να διερευνήσει κοινωνικά φαινόμενα με έναν υπερρεαλιστικό και πολυφωνικό τρόπο.

Πολωνική έκδοση

Η ιστορία διαδραματίζεται το 1913 σε ένα σανατόριο στην Κάτω Σιλεσία, ένα από τα πρώτα που αντιμετώπισαν τη φυματίωση. Ο νεαρός Μιέτσισλαβ, φοιτητής υδραυλικής μηχανικής από το Λβόβ, φτάνει εκεί για να θεραπεύσει τους πνεύμονές του με την καθαρό αέρα του βουνού και τον υγιεινό τρόπο ζωής. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας του, καταλαμβάνει ένα δωμάτιο σε έναν ξενώνα για κυρίους που διευθύνει ο Βίλχελμ και συναντά άλλους ασθενείς, όπως τον καθολικό καθηγητή Λόνγκιν, τον ρουμανικής καταγωγής σοσιαλιστή Άουγκουστ, τον Γερμανό φοιτητή Καλών Τεχνών Τίλο, ακόμη και έναν σύμβουλο της μυστικής αστυνομίας. Σε αυτό το μέρος, αποκομμένο από τον κόσμο και τις ασχολίες του συζητούν για τη θρησκεία, τον πολιτισμό, την πολιτική και ιδιαίτερα το αγαπημένο τους θέμα, τη φύση των γυναικών. Ακούγοντάς τους στις σκιές, οι μυστηριώδεις εμπούσες τους παρατηρούν και τους καραδοκούν.

Τα θέματα του έργου (εθνικισμός, σεξισμός, οικολογική κρίση μέσω της μεταφοράς του παρασίτου / του «Άλλου») είναι στη πρώτη γραμμή των σύγχρονων καθημερινών συζητήσεων αλλά και κοινωνιολογικών αναζητήσεων, γεγονός που καθιστά το μυθιστόρημα αρκούντως επίκαιρο. Αυτό σε συνδυασμό με Νόμπελ και το ενδιαφέρον της για μυθοπλαστικά πειράματα εξασφαλίζει μακροχρόνια προσοχή.

Vladimir (Τζούλια Μέι Τζόνας - 2022) Πολύ δημοφιλές και καλογραμμένο, που ανταποκρίνεται στη στιγμή (#MeToo), αλλά είναι νωρίς για να πούμε αν θα επηρεάσει βαθιά τον κανόνα σε βάθος χρόνου.

Ένα προκλητικό, αιχμηρό και επίκαιρο μυθιστόρημα για μια αγαπημένη καθηγήτρια Αγγλικών που αντιμετωπίζει μια σειρά από κατηγορίες εναντίον του συζύγου της από τους πρώην φοιτητές του - μια κατάσταση που γίνεται πιο περίπλοκη όταν η ίδια αναπτύσσει μια δική της εμμονή.. Ο σύζυγος της, ένας χαρισματικός καθηγητής στο ίδιο μικρό κολέγιο ελευθέρων τεχνών, βρίσκεται υπό έρευνα για τις ακατάλληλες σχέσεις του με τους πρώην φοιτητές του. Το ζευγάρι έχει από καιρό αμοιβαία κατανόηση όσον αφορά τις εξωσυζυγικές τους επιδιώξεις, αλλά με αυτές τις νέες κατηγορίες, η ζωή έχει γίνει πολύ λιγότερο άνετη και για τους δύο. Και όταν ο ανώνυμος αφηγητής μας γοητεύεται ολοένα και περισσότερο από τον Βλαντιμίρ, έναν διάσημο, παντρεμένο νεαρό μυθιστοριογράφο που μόλις έφτασε στην πανεπιστημιούπολη, ο κόσμος τους, σαν πυριτιδαποθήκη, πλησιάζει επικίνδυνα στην έκρηξη.

Η συγγραφέας μας οδηγεί σε φορτισμένα εδάφη, όπου οι περιορισμοί της ηθικής συγκρούονται με τις παρορμήσεις της ανθρώπινης καρδιάς. Σκοτεινά αστείος και συγκινητικός, ο Βλαντιμίρ χαρτογραφεί το προσωπικό και πολιτικό ναρκοπέδιο της τρέχουσας στιγμής μας, αποκαλύπτοντας τις ακατάστατες αντιφάσεις της εξουσίας και της επιθυμίας. «Όταν ήμουν παιδί, αγαπούσα τους ηλικιωμένους και μπορούσα να πω ότι με αγαπούσαν και εκείνοι». Mας μεταφέρει σε φορτισμένο έδαφος, όπου τα όρια της ηθικής έρχονται σε αντίθεση με τις παρορμήσεις της ανθρώπινης φύσης.

Μαθήματα (Ιαν ΜακΓιούαν - 2022) Σημαντικό έργο από έναν ήδη κανονικό συγγραφέα, που συνοψίζει θέματα μιας ολόκληρης ζωής. Ίσως λείπει η καινοτομία φόρμας, αλλά έχει θεματικό βάθος.

Ενώ ο κόσμος συνεχίζει να μετράει τις πληγές του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και το Σιδηρούν Παραπέτασμα χωρίζει ήδη την Ευρώπη στα δυο, η ζωή του μικρού Ρόλαντ Μπέινς ανατρέπεται. Δύο χιλιάδες μίλια μακριά από την προστατευτική αγάπη της μητέρας του, εσωτερικός σ’ ένα περίεργο οικοτροφείο, ευάλωτος και μοναχικός, προσελκύει το ενδιαφέρον της δασκάλας του πιάνου, Μίριαμ Κορνέλ. Η συνάντησή τους θ’ αφήσει ένα ανεπούλωτο τραύμα αλλά και την ανάμνηση μιας αγάπης που ποτέ δε θα ξεθωριάσει. Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, η Γερμανίδα γυναίκα του Ρόλαντ εξαφανίζεται αφήνοντάς τον μόνο με τον επτά μηνών γιο τους. Καθώς η ακτινοβολία από την έκρηξη του Τσερνόμπιλ εξαπλώνεται στην Ευρώπη, ο Ρόλαντ αρχίζει μια εναγώνια αναζήτηση για απαντήσεις που θα τον οδηγήσει στα βάθη της οικογενειακής του ιστορίας.

Πολυδιάστατο έργο που καλύπτει τις κοινωνικές, πολιτικές και προσωπικές αλλαγές. Ο συγγραφέας εξετάζει τη μνήμη, την τύχη, την απογοήτευση και την ευθύνη σε μια συνεχώς μεταβαλλόμενη κοινωνία, Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη το 2023                                                                      

James (Πέρσιβαλ Έβερετ – 2024) Πλημμυρισμένο από το διεγερτικό χιούμορ και τις οξυδερκείς παρατηρήσεις που ανέδειξαν τον συγγραφέα σε λογοτεχνικό είδωλο και έναν από τους πλέον αναγνωρισμένους συγγραφείς της εποχής μας, το μυθιστόρημα είναι προορισμένο να γίνει ακρογωνιαίος λίθος της αμερικανικής λογοτεχνίας του εικοστού πρώτου αιώνα.

Επανεγγράφει τις «Περιπέτειες του Χακ Φιν» του Μαρκ Τουαίν από τη σκοπιά του Τζιμ (James). Ο Έβερετ χρησιμοποιεί τη γλώσσα ως όπλο, δείχνοντας τον Τζέιμς να χρησιμοποιεί μια «πολιτισμένη» διάλεκτο για να επιβιώσει μπροστά στους λευκούς, ενώ εσωτερικά έχει μια περίπλοκη, σαρκαστική και φιλοσοφική φωνή. Εξερευνά τη δουλεία, την ταυτότητα, την ελευθερία, τη γλώσσα και τη λογοτεχνία με ασυναγώνιστη ευφυΐα και οξύτητα.

Έχει τη δυναμική να γίνει το καθοριστικό έργο της ανασκόπησης του κανόνα της αμερικανικής λογοτεχνίας για τη δουλεία. Είναι μια ριζική, ισχυρή και πνευματώδης απάντηση σε ένα ιερό κείμενο.

Θα μιλάμε για αυτό το βιβλίο για δεκαετίες ως ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας του 21ου αιώνα. Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός το 2025.

Intermezzo (Σάλι Ρούνεϊ – 2024) Η συγγραφέας είναι γνωστή για τη λυρική, πνευματική και αντισυμβατική της γραφή. Το μυθιστόρημα υπόσχεται μια μουσική φόρμα, εστιάζοντας σε μια φαινομενικά μικρή στιγμή ή σχέση με μεγάλη συναισθηματική και φιλοσοφική αντήχηση.

Είναι μια ιστορία μεταξύ αδελφών, εραστών και οικογενειακών σχέσεων που δεν ταιριάζουν απόλυτα με τις συμβατικές κοινωνικές δομές. Πρόκειται για την ιστορία δύο αδελφών: του Πίτερ και του Ιβάν, που συγκλονίζονται από την απώλεια του πατέρα τους. Ο Πίτερ, ένας δικηγόρος στο Δουβλίνο, αρχίζει να αυτοθεραπεύεται από τον προηγούμενο τοξικό εαυτό του και αγωνίζεται να διατηρήσει σχέσεις μεταξύ δύο γυναικών, της διαρκούς πρώτης του αγάπης και μιας φοιτήτριας. Ο μικρότερος αδερφός του, αν και είναι κοινωνικά απροσπέλαστος σε σχέση με αυτόν, εμπλέκεται σε μια περίπλοκη σχέση με μια μεγαλύτερη γυναίκα.

Τα κύρια θέματα της (οικογενειακές σχέσεις, απώλεια, χρόνος, μνήμη) ερευνώνται με εξαιρετική λεπτότητα και ψυχολογικό βάθος.

Η βράβευσή της με το Νόμπελ την καθιστά αυτομάτως μια φωνή που διαμορφώνει τον σύγχρονο κανόνα. Τα έργα της επεκτείνουν τα όρια του τι μπορεί να είναι ένα μυθιστόρημα. Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη το 2025.

«Διορθώστε τον χάρτη»: Ο ΟΗΕ υπερψήφισε την υιοθέτηση νέου μοντέλου για τον παγκόσμιο χάρτη

Σε έναν χάρτη με Μερκατορική προβολή, η οποία σχεδιάστηκε για την ευρωπαϊκή εξερεύνηση και το θαλάσσιο εμπόριο τον 16ο αιώνα, η Γροιλανδία εμφανίζεται περίπου στο ίδιο μέγεθος με την Αφρική, ενώ στην πραγματικότητα η Αφρική είναι περίπου 14 φορές μεγαλύτερη.

Η παραμόρφωση γίνεται εντονότερη όσο απομακρύνεται κανείς από τον Ισημερινό, σημειώνει το Al Jazeera. Έτσι, επηρεάζει σχεδόν εξ ολοκλήρου το ένα μισό του πλανήτη, διογκώνοντας την Ευρώπη - συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας - και τη Βόρεια Αμερική, ενώ παρουσιάζει μικρότερες την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και τη Νότια Ασία.

Για να αντιμετωπιστεί αυτή η στρέβλωση, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών (UNGA) ψήφισε την Παρασκευή (4/9) με 164 ψήφους υπέρ και μία κατά υπέρ της υιοθέτησης της προβολής Equal Earth (μτφ Ισότιμη Γη), η οποία αποτυπώνει τις ηπείρους στις πραγματικές τους αναλογίες, ως εναλλακτική στην Μερκατορική προβολή.

Η πρωτοβουλία, με επικεφαλής το Τόγκο εκ μέρους της Αφρικανικής Ομάδας και με τη στήριξη της Αφρικανικής Ένωσης, ενθαρρύνει σχολεία, θεσμούς και εταιρείες τεχνολογίας να περάσουν στη νέα προβολή, διορθώνοντας τη συρρίκνωση της Αφρικής και άλλων περιοχών κοντά στον Ισημερινό. Η Αφρικανική Ομάδα είναι το μεγαλύτερο περιφερειακό μπλοκ ψήφου και διαλόγου στον ΟΗΕ και αποτελείται από 54 κράτη-μέλη της Αφρικανικής Ένωσης.

Ολόλκληρο το άρθρο του "Έθνους" εδώ

Για την πλήρη ενημέρωσή σας διαβαστε και αυτό απο τη "Ναυτεμπορική"

2017-2019: Έργα που επικεντρώνονται στη γλώσσα και τη συνείδηση, στη λυρική μαρτυρία, στην επανάγνωση μύθων, αφηγηματική πλεκτάνη και μεταμόρφωση του είδους.

Man Ray.  Ο τοίχος 1938.

Milkman (Άννα Μπέρνς - 2018) Το έργο διακρίνεται για το ιδιαίτερο αφηγηματικό, εσωτερικό ύφος του, που αναφέρεται στις συγκρούσεις της Βόρειας Ιρλανδίας μεταξύ καθολικών και προτεσταντών.

Σε μια αόριστη πόλη, όπου το να είσαι ενδιαφέρων είναι επικίνδυνο, μια δεκαοκτάχρονη γυναίκα προσελκύει την ανεπιθύμητη και αναπόφευκτη προσοχή ενός ισχυρού και τρομακτικού μεγαλύτερου άντρα, του «Milkman». Μια ανώνυμη αφηγήτρια καταγράφει το αίσθημα μόνιμης επιτήρησης, φόβου και συλλογικής παράνοιας μέσα σε μια καταπιεσμένη κοινωνική μικροκλίμακα.

Η αφήγηση είναι μια συνεχής ροή συνειδήσεως, χωρίς παραγράφους, με πλούσια, επαναλαμβανόμενη ρητορική και χωρίς ονόματα χαρακτήρων ή τόπων (ο αφηγητής είναι η «μέση αδελφή», ο ανταγωνιστής ο «Milkman», η πόλη είναι απλώς «εδώ»). Αποδομεί τη γλώσσα της επιτήρησης, της φήμης και της τραυματικής μνήμης.

Επέδειξε πώς μια μυθιστορηματική φόρμα μπορεί να αποτυπώσει τη ψυχολογία ενός κοινωνικού τραύματος (της Β. Ιρλανδίας) πέρα από το παραδοσιακό ιστορικό μυθιστόρημα. Εξετάζει την επιβίωση κάτω από την καθημερινή βία, τον σεξισμό, την παρενόχληση, την παρακμή της κοινωνίας μέσα από την πίεση της συλλογικότητας και τον τραυματισμό.

Έχει επηρεάσει τη συζήτηση για το πώς λέγονται δύσκολες ιστορίες και για τη δύναμη της «αφηρημένης» αφήγησης. Πρόκειται για ένα έργο που ήδη έχει εδραιωθεί ως ένα από τα σημαντικότερα λογοτεχνικά επιτεύγματα της δεκαετίας του 2010.

Η σιωπή των κοριτσιών (Πατ Μπάρκερ – 2018) Ένα αντιπολεμικό και αντιηρωικό μυθιστόρημα. Ενώ η φόρμα είναι πιο παραδοσιακή (ιστορικό μυθιστόρημα), η καινοτομία έγκειται στη αφηγηματική προοπτική. Το έργο ξαναγράφει την «Ιλιάδα» από την οπτική γωνία των αιχμαλωτισμένων γυναικών της Τροίας, δίνοντας φωνή στις αποσιωπημένες από το επικό μύθο.

Εξετάζει τη βία του πολέμου, τη λεηλασία του θηλυκού σώματος ως πολεμικό λάφυρο, τη σιωπή ως τραύμα και τη μετατροπή του πένθους σε αφήγηση. Είναι μια βαθιά μελέτη για την επιβίωση και το κόστος της. Η γλώσσα είναι σφοδρή, ρεαλιστική, ωμή όπως οι πολεμικές σκηνές που περιγράφει και αποδομεί τους ηρωισμούς του ομηρικού έπους.

Εντασσόμενο στη μεγάλη παράδοση του «επανακαθορισμού» μύθων (βλ. «Πηνελόπη» της Άτγουντ, «Circe» της Μίλερ), το βιβλίο συνέβαλε ουσιαστικά στη σύγχρονη τάση επαναπροσδιορισμού των κλασικών αφηγημάτων μέσα από φεμινιστική και τραυματική οπτική.

Είναι πλέον αναπόσπαστο μέρος της σύγχρονης επανάγνωσης των κλασικών. Η ελληνική έκδοση του βιβλίου έγινε από τις Εκδόσεις Αιώρα 

Τα χρώματα της πυρκαγιάς (Πιέρ Λεμέτρ – 2018) Η καινοτομία εδώ έγκειται στη πολυμορφία του έργου. Αρχίζει ως εξαιρετικά γραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά στη μέση του μεταμορφώνεται ριζικά, αποκαλύπτοντας ότι ανήκει σε άλλο είδος εντελώς – μια ισχυρή μεταμφίεση που αλλάζει ολοσχερώς την ανάγνωση των γεγονότων. Είναι ένα tour de force στη διαχείριση της αφηγηματικής εξέλιξης και της ανατροπής αναγνωστικών προσδοκιών.

Η πλοκή εκτυλίσσεται με φόντο τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα και την κοινωνική, οικονομική και πολιτική κατάσταση της Γαλλίας στα χρόνια πριν τον Β΄ ΠΠ. O τραπεζίτης Μαρσέλ Περικούρ πεθαίνει επτά χρόνια μετά την τραγική αυτοκτονία του γιου του, Εντουάρ. Η κόρη του, Μαντλέν, αναλαμβάνει τα ηνία της οικονομικής αυτοκρατορίας που δημιούργησε ο πατέρας της, σε μια εποχή που οι γυναίκες δεν έχουν καν το δικαίωμα να υπογράφουν επιταγές. Η μοίρα, όμως, έχει άλλα σχέδια. Μια αναπάντεχη και τραγική χειρονομία θα αλλάξει για πάντα τη ζωή της Μαντλέν και του επτάχρονου γιου της, Πολ. Με τον πρώην σύζυγό της στη φυλακή εξαιτίας ενός τεράστιου ηθικού και οικονομικού σκανδάλου, η Μαντλέν θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη μοχθηρία και την απληστία των ανθρώπων, τη σκληρότητα της εποχής της και τη διαφθορά του στενού της περιβάλλοντος. Πόση δύναμη θα χρειαστεί για να ανταπεξέλθει στον αμείλικτο κόσμο που την περιβάλλει; Μπροστά σε όλες τις ανυπέρβλητες δυσκολίες η Μαντλέν θα πρέπει να ξεδιπλώσει αποθέματα εξυπνάδας και ενεργητικότητας για να επιβιώσει και να ξαναφτιάξει τη ζωή της. Προσπάθεια διπλά δύσκολη σε μια Γαλλία που παρατηρεί ανίσχυρη τα χρώματα της πυρκαγιάς που θα ανάψει σε λίγα χρόνια η άνοδος του φασισμού και θα ρημάξει όλη την Ευρώπη.

Πέρα από τον εντυπωσιακό μηχανισμό πλοκής, εξετάζει θέματα ταυτότητας, ψευδής μνήμης, πένθους και της ίδιας της φύσης της αφήγησης - πώς οι ιστορίες που λέμε στον εαυτό μας διαμορφώνουν την πραγματικότητά μας. Επιδεικνύει πώς τα λογοτεχνικά μυθιστορήματα μπορούν να αξιοποιήσουν τις συμβάσεις των ειδών (αστυνομικό, ψυχολογικό θρίλερ) και να τις χρησιμοποιήσουν για να δημιουργήσουν βαθύτερα σχόλια για την ψυχή και τη μνήμη. Διαμορφώνει έναν υψηλό πήχη για την ευρηματικότητα στη σύγχρονη ευρωπαϊκή αφήγηση.

Έχει ήδη αναγνωριστεί ως κλασικό της σύγχρονης γαλλικής λογοτεχνίας και θα συνεχίσει να αναφέρεται ως παράδειγμα αριστείας στον χώρο του λογοτεχνικού θρίλερ και της αφηγηματικής επινόησης. Κυκλοφόρησε το 2019 από τις εκδόσεις Μίνωας.

Οι υπάλληλοι (Όλγκα Ράουν 2018) Σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, έτη φωτός μακριά από τη Γη. Το πλήρωμα ενός διαστημόπλοίου αποτελείται από αυτούς που γεννήθηκαν και αυτούς που δημιουργήθηκαν. Αυτούς που θα πεθάνουν και αυτούς που δεν θα πεθάνουν. Όταν σε αυτό καταφθάνει μια σειρά από παράξενα αντικείμενα από τον πλανήτη Νέα Ανακάλυψη, το πλήρωμα δένεται βαθιά μαζί τους και άνθρωποι και ανθρωποειδή αρχίζουν να λαχταρούν τα ίδια πράγματα: ζεστασιά και οικειότητα. "Ένα βιβλίο διαφορετικό από τα άλλα, για ένα μακρινό μέλλον που μοιάζει με εφιαλτικό παρόν: γραμμένο αρχικά για να συνοδεύσει μια εικαστική εγκατάσταση, το πολύπτυχο έργο της Δανής συγγραφέως συμπυκνώνει μια σειρά από μαρτυρίες υπαλλήλων-μελών ενός παράδοξου πληρώματος που ζουν για να φέρουν εις πέρας μια προδιαγεγραμμένη αποστολή, που είναι αυτή της εξουθενωτικής εργασίας. Οι ακραίες επιπτώσεις της αλλοτρίωσης αρχίζουν να εμφανίζονται όταν καταφθάνουν από άλλο πλανήτη μια σειρά από αντικείμενα –έμψυχα και άψυχα– με τα οποία οι υπάλληλοι αναπτύσσουν μια παράδοξη σχέση, καλλιεργοώντας παράξενες αντιδράσεις. Όλο αυτό το φάσμα των αντιδράσεων συμπυκνώνεται σε ένα πολύπτυχο λεκτικό εγχείρημα που καθιστά το βιβλίο της Ράουν όχι μόνο άξιο προσοχής αλλά και σημείο εκκίνησης πολλαπλών συζητήσεων" (Τίνα Μανδηλαρά - LiFO)

Δομημένο ως μια σειρά από μαρτυρίες υπαλλήλων που συγκέντρωσε μια ειδική επιτροπή, το έργο διερευνά τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, συναισθηματικά και οντολογικά. Παράλληλα, αποτελεί και έναν σχεδόν «αργοπορημένο» κριτικό στοχασμό για μια ζωή που καταδυναστεύεται από την αποθέωση της εργασιακής ανέλιξης και της παραγωγικότητας. Στη χώρα μας κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Ίκαρος.

On Earth We’re Briefly Gorgeous (Όσεαν Βουόνγκ – 2019) Εντελώς πρωτότυπο ως μυθιστόρημα από ποιητή. Έχει επεκτείνει τα όρια του μυθιστορήματος - μυθοπλασίας, φέρνοντάς το πιο κοντά στη λυρική ποίηση και στο δοκίμιο. Εισήγαγε μια νέα, ποιητική φωνή στη συζήτηση για τη διασπορά του Βιετνάμ και την Αμερικανική εμπειρία.

Επικεντρώνεται στην τραυματική κληρονομιά του πολέμου, στη δυσκολία της γλωσσικής και πολιτισμικής μετάβασης, στην ομοφυλοφιλική σεξουαλικότητα εντός μιας μεταναστευτικής κοινότητας, στη τοξική αρρενωπότητα και στη θεραπευτική δύναμη της γραφής.

Η γλώσσα είναι λυρική, ευαίσθητη, σχεδόν στιχουργική, αλλά και ωμή. Είναι γραμμένο ως γράμμα από γιο σε μητέρα που δεν μπορεί να το διαβάσει, δημιουργώντας ένα ιδιόμορφο ρητορικό πλαίσιο για ομοφυλοφιλία, μετανάστευση, πόνο και οικογενειακή ιστορία.

Έχει ήδη γίνει ένα κατεξοχήν σύγχρονο κλασικό της λογοτεχνίας της διασποράς και της queer λογοτεχνίας. Η επιρροή του Ocean  Vuong ως ποιητή εγγυάται ότι το κείμενο αυτό θα συνεχίσει να αναγνωρίζεται.

Η αλυσίδα (Άντριαν ΜακΚίντι - 2019) Εξαιρετικά δημοφιλές και καλογραμμένο θρίλερ, που η λογοτεχνική του αξία είναι περισσότερο στη δυνατή πλοκή και στη ρυθμική αφήγηση και λιγότερο στην καινοτομία της φόρμας.

Η μέρα ξεκινά όπως όλες οι άλλες. Η Ρέιτσελ αφήνει την κόρη της, Κάιλι, στη στάση του λεωφορείου και φεύγει για τη δουλειά της. To τηλεφώνημα από έναν άγνωστο αριθμό όμως θα ανατρέψει τα πάντα. Η γυναίκα από την άλλη άκρη της γραμμής πληροφορεί τη Ρέιτσελ ότι η Κάιλι βρίσκεται δεμένη και φιμωμένη στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου της, και ότι ο μόνος τρόπος για να την ξαναδεί είναι να απαγάγει και η ίδια ένα άλλο παιδί. Η γυναίκα στο τηλέφωνο είναι μητέρα και ο γιος της έχει απαχθεί, και αν η Ρέιτσελ δεν κάνει αυτό που της ζητείται, τότε το αγόρι θα πεθάνει – το ίδιο και η Κάιλι. Τώρα η Ρέιτσελ είναι μέρος της «Αλυσίδας», μιας τρομακτικής οργάνωσης που μετατρέπει τους γονείς από θύματα σε θύτες και ταυτόχρονα επιτρέπει σε κάποιον να κερδίσει πολλά χρήματα. Η Ρέιτσελ είναι μια απλή, καθημερινή γυναίκα, ωστόσο τις επόμενες μέρες οι καταστάσεις θα την ωθήσουν πολύ πέρα από τα όριά της. Θα υποχρεωθεί σε απίστευτες ηθικές επιλογές και σε φρικτές, παράλογες πράξεις. Η «Αλυσίδα» είναι αδίστακτη, τρομακτική και ανώνυμη. Οι κανόνες είναι απλοί: βρες τα χρήματα, βρες το επόμενο θύμα, κάνε το ασύλληπτο έγκλημα που δεν είχες φανταστεί πως ήσουν ικανός να διαπράξεις μόλις είκοσι τέσσερις ώρες πριν. Αυτό που οι εγκέφαλοι της γνωρίζουν καλά είναι ότι οι γονείς θα κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους. Αυτό που δεν ξέρουν όμως είναι ότι τελικά θα συναντήσουν έναν ικανό αντίπαλο. Η Ρέιτσελ είναι ευφυής και αποφασισμένη να βρεθεί στην πλευρά των νικητών. Θα είναι τελικά αυτή που θα σπάσει την «Αλυσίδα»; Έχει κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα το 2019

Ενσυνείδητος φόνος (Κάρστεν Ντους  - 2019) Αρχή της εντυπωσιακής πενταλογίας του συγγραφέα. Η κυνική και με μεγάλες δόσεις μαύρου χιούμορ, πορεία αυτοπραγμάτωσης - προσωπικής κι επαγγελματικής - ενός ποινικολόγου, ο οποίος προσπαθώντας με τη βοήθεια του θεραπευτή του να διασώσει το γάμο και την οικογένειά του, μεταμορφώνεται σε έναν «ενσυνείδητο» δολοφόνο. Ο Μπγιορν εξαναγκάζεται από τη γυναίκα του να παρακολουθήσει ένα σεμινάριο ενσυνείδησης προκειμένου ν’ ανακτήσει τη χαμένη του «work-life-balance». Κι αυτό επειδή ο Μπγιορν είναι ένας επιτυχημένος δικηγόρος και, όπως είναι αναμενόμενο, έχει ελάχιστο χρόνο για την οικογένειά του. Το σεμινάριο πράγματι αποφέρει καρπούς: Ο Μπγιορν, τελικά, ενσωματώνει τις αρχές της ενσυνείδησης στη δουλειά του - όχι, πάντως, με τον αναμενόμενο τρόπο. Όταν λοιπόν αρχίζει να του δημιουργεί προβλήματα ένας μεγαλοπελάτης του - πρόκειται για έναν αδίστακτο αρχιμαφιόζο - τον δολοφονεί έτσι απλά, σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με όλες τις αρχές της ενσυνείδησης.

Έχει κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις ΚΨΜ το 2022. Έχουν κυκλοφορήσει επίσης άλλα δυο έργα της πενταλογίας του Karsten Dusse: "Το παιδί μέσα μου φονεύει" και ο "Ενσυνείδητoς φόνος στην άκρη του κόσμου". 

Ουραγός στην ΕΕ η Ελλάδα στις δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση

 

ΕΡΩΣ ΑΠΕΙΡΟΣ (Δ.Βασιλείου)

"Έρως ανίκατε μάχαν...Ο δ’ έχων μέμηνεν.." Σοφοκλής - «Αντιγόνη» .

Wu Jing Han. Nude 2000

Έρως αρχεγονικός

χάους και σύμπαντος Δημιουργός

εν τη κραταιότητί του,

Ψυχής αρχεγονικής

θυμόν επροκάλεσε, μέγαν.

Επελθούσης της θλίψεως,

του θυμού ομοθέου αδελφής,

η Στυξ

στα ύδατά της

τον Έρωτα ολοσχερώς εμβάπτισε,

άτρωτον

άπειρον

αθάνατον

καταστήσασα αυτόν

εις το διηνεκές,

νυν και αεί

παρόντα τε και κραταιόν.

 

Όρκος τω ύδατι της Στυγός.  

 

 

 06.06.2021, Αθήνα   

2015-2016: Μυθιστορήματα αναγνωρισμένης κριτικής και ικανότητάς καινοτόμου παρουσίασης σύγχρονων θεμάτων

Ο πουλημένος (Πολ Μπέιτι (2015) Μια πικρή σάτιρα, γραμμένη με εφιαλτική ευφυΐα, χυδαιότητα και ασταμάτητο ρυθμό. Εκτυλίσσεται γύρω από την ιδέα μιας κοινωνίας έπειτα από τις φυλετικές διακρίσεις και γι' αυτό χαρακτηρίστηκε ως ένα βιβλίο το οποίο είναι αδύνατο να το προσπεράσει κανείς «για τον άριστο χειρισμό της γλώσσας, τη γνώση του πολιτισμού και του χιούμορ του».

Ο αφηγητής, γεννημένος στο "αγροτικό γκέτο" του Ντίκενς στο Λος Άντζελες, αποδέχεται μοιρολατρικά το περιθώριο. Τον μεγαλώνει ο πατέρας του, ένας ιδιόρρυθμος επιστήμονας, ο οποίος τον χρησιμοποιεί ως πειραματόζωο στις αιρετικές ψυχολογικές μελέτες του για τον ρατσισμό. Ο γιος πιστεύει ότι η πρωτοποριακή εργασία του πατέρα -και ένα βιβλίο που θα προκαλέσει αίσθηση, όταν κυκλοφορήσει- θα επιλύσει τα οικονομικά τους προβλήματα. Όταν όμως αστυνομικοί σκοτώνουν τον πατέρα του, ο πρωταγωνιστής συνειδητοποιεί ότι το μόνο που έχει στα χέρια του είναι ο λογαριασμός μιας κηδείας. Παρακινημένος από την ματαίωση και την παρακμή του τόπου του, αναλαμβάνει μια εξωφρενική πρωτοβουλία: την επαναφορά της δουλείας και του φυλετικού διαχωρισμού, πράγμα που θα τον οδηγήσει ως κατηγορούμενο στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας.

Ο Paul Beatty δημιούργησε και νομιμοποίησε μια νέα μορφή ριζοσπαστικής, αμφισβητητικής και ατίθασης σάτιρας στη λογοτεχνία. Η γλώσσα και ο τόνος του είναι μοναδικά αιχμηρά και απαιτητικά. Αγγίζει το πυρήνα των φυλετικών σχέσεων, της ταυτότητας, της πολιτικής ορθότητας και του «αμερικανικού ονείρου» στις ΗΠΑ, αναποδογυρίζοντας κάθε ταμπού.

Ένα καθοριστικό σατιρικό έργο του 21ου αιώνα, που θα συνεχίσει να είναι αποκαλυπτικό για τη φυλετική πολιτική. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 2016 από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Between the world and me (Τα-Νεχισι Κόουτς - 2015) Έχει τη μορφή επιστολής προς τον έφηβο γιο του και κυμαίνεται από την καθημερινή πραγματικότητα της φυλετικής αδικίας και της αστυνομικής βίας μέχρι την ιστορία της σκλαβιάς και του εμφυλίου πολέμου: οι λευκοί, γράφει, δεν θα θυμούνται ποτέ «την κλίμακα της κλοπής που τους πλούτισε»

Ο παθιασμένος διαλογισμός του Ta-Nehisi Coates για το τι σημαίνει να είσαι μαύρος Αμερικανός σήμερα τον έκανε έναν από τους σημαντικότερους διανοούμενους και συγγραφείς της χώρας. Έχοντας μεγαλώσει τον γιο ενός πρώην Μαύρου Πάνθηρα στους βίαιους δρόμους της Βαλτιμόρης, έχει μια φωνή προκλητική αλλά και ποιητική. Η επιστολή συνδυάζει προσωπική αφήγηση, ιστορική ανάλυση, κοινωνιολογία και πολιτική φιλοσοφία. Η φόρμα του είναι οικεία και ταυτόχρονα δημόσια, αποτελώντας μια σύγχρονη πολιτική - πνευματική διαθήκη.

Εξερευνά με απόλυτη ειλικρίνεια το φόβο, το σώμα, την ιστορία και την ευθύνη της διαβίωσης ως μαύρος άνδρας σε μια χώρα χτισμένη πάνω στη φυλετική ιεραρχία.

Επέτρεψε και διαμόρφωσε το σύγχρονο λόγο για τη φυλή και τις δομικές ανισότητες στις ΗΠΑ, γίνοντας ένα σημείο αναφοράς. Επηρέασε βαθύτατα το είδος του προσωπικού δοκιμίου. Έχει ήδη τεθεί στο κανόνα ως απαραίτητο ανάγνωσμα για την κατανόηση της σύγχρονης αμερικανικής πραγματικότητας.

Ο συνοδοιπόρος (Βιετ Θαν Νγκουγιέν - 2015) Μια μεταμοντέρνα ιστορίες κατασκοπείας, γραμμένη ως ομολογία. Σπάει το μονοπώλιο της αμερικανικής αφήγησης για τον πόλεμο του Βιετνάμ, εισάγοντας μια διπλή, διχασμένη και ειρωνική φωνή (ο αφηγητής είναι διπλός πράκτορας).

«Είναι ένα κατασκοπευτικό μυθιστόρημα, γεμάτο πολιτικές διοράσεις και αιχμές, γεμάτο πάθος, δράση, ανατροπές, αλλά και ανατροπές των ανατροπών. Γραμμένο με ρεαλιστική ακρίβεια αλλά και υπονόμευση κάθε ρεαλισμού, καθώς σχεδόν τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται». Η ιστορία εκτυλίσσεται στα πρώτα χρόνια μετά τη συνένωση του Βιετνάμ και επιχειρεί να ρίξει φως στις συνθήκες που διαμορφώθηκαν μετά το τέλος του «βρόμικου πολέμου»  στο Βιετνάμ. Ο ανώνυμος πρωταγωνιστής και αφηγητής της ιστορίας είναι ένας Βορειοβιετναμέζος διπλός πράκτορας στον στρατό του Νότιου Βιετνάμ που διέφυγε από τη χώρα και εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ. Η διπλή ταυτότητα του διχασμένου  αφηγητή ως «τυφλοπόντικα» – μετανάστη, οι τραυματικές εμπειρίες του πολέμου, τα πάθη που κυριαρχούν στη ζωή του και η αποπροσανατολισμένη αμερικανική οπτική του πολέμου στο Βιετνάμ θα τον οδηγήσουν σε συναισθηματική απάθεια και ηθική κατάπτωση.

Ο Viet Thanh Nguyen στο ντεμπούτο του, με  γρήγορου ρυθμού πρωτοπρόσωπη  αφήγηση, μαύρο χιούμορ και εναλλαγές κωμικών και τραγικών στοιχείων  πραγματεύεται με ένα ιδιαίτερο τρόπο καίρια ζητήματα ταυτότητας και εθνικής συνείδησης. Αγγίζει βασικά θέματα προσφυγιά, ταυτότητας, προδοσίας, αποικισμού και των ηθικών συμβιβασμών της επιβίωσης και του ιδεολογικού πατριωτισμού

Επανεξέτασε και επέκτεινε ριζικά το «βιβλίο για το Βιετνάμ», δίνοντας φωνή και πολυπλοκότητα στη βιετναμέζική εμπειρία, τόσο στη πατρίδα όσο και στη διασπορά. Θα παραμείνει το κεντρικό λογοτεχνικό έργο για τη βιετναμέζική διασπορά και την κριτική του αμερικανικής προσέγγισης. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 2018 από τις εκδόσεις Utopia.

Αϊλίν (Οτέσα Μόσφεγκ - 2015) Ένα ψυχολογικό θρίλερ που οξύνει τη λογοτεχνική παράδοση του ανατρεπτικού αντι-ηρωισμού.

Τα Χριστούγεννα δεν επιφυλάσσουν χαρές για την Αϊλίν, μια μετριόφρονα, ωστόσο διαταραγμένη κοπέλα, εγκλωβισμένη ανάμεσα στον ρόλο της ως "κηδεμόνα" του αλκοολικού πατέρα της, σε ένα σπίτι το οποίο συζητά όλη η γειτονιά για τη βρομιά του, και στη δουλειά της ως γραμματέως σε μια φυλακή έφηβων αγοριών, με ό,τι εφιάλτες μπορεί αυτή να συνεπάγεται. Με ένα αίσθημα πικρίας και απέχθειας για τον εαυτό της να την κατατρώει, η Αϊλίν γεμίζει τις μέρες της με διεστραμμένες φαντασιώσεις και όνειρα απόδρασης από τη μικρή πόλη όπου ζει. Στο μεταξύ, περνάει τα βράδια και τα Σαββατοκύριακά της κάνοντας μικροκλοπές σε μαγαζιά, παρακολουθώντας έναν γυμνασμένο δεσμοφύλακα με το όνομα Ράντι και καθαρίζοντας το χάος που δημιουργεί ο ολοένα και πιο ανισόρροπος πατέρας της. Όταν στη ζωή της μπαίνει η όμορφη και χαμογελαστή Ρεμπέκα, η νέα διευθύντρια εκπαίδευσης του αναμορφωτηρίου, η Αϊλίν μαγεύεται και αδυνατεί να αντισταθεί σε αυτό που αρχικά μοιάζει με δυνατή φιλία. Σε μια χιτσκοκική ανατροπή, όμως, η λατρεία της για τη Ρεμπέκα θα την κάνει συνεργό σε ένα έγκλημα που ξεπερνά τη φαντασία της.

Είναι ένα κύριο παράδειγμα της τάσης των τελευταίων ετών για «αποκρουστικούς αφηγητές» και σκοτεινής ψυχολογικής ρεαλιστικής λογοτεχνίας. Άνοιξε το δρόμο για μια πιο ανεμπόδιστη και παράξενη εξερεύνηση της γυναικείας υποκειμενικότητας. Η φωνή της Eileen είναι σκοτεινή, ενοχλητικά ειλικρινής, γεμάτη αποκρουστικές λεπτομέρειες και μακάβριο χιούμορ. Η Ottessa Moshfegh διαμορφώνει μια νέα, αδιατάραχτη αισθητική της αποξένωσης. Διερευνά τη μοναξιά, την ανασφάλεια, την οικογενειακή τοξικότητα, την ψυχική ασθένεια και την απόγνωση μιας γυναίκας σε μια καταπιεστική κοινωνία της δεκαετίας του '60.

Παρότι πρόσφατο, έχει ήδη επηρεάσει μια νέα γενιά συγγραφέων και παραμένει ένα καθοριστικό έργο της σύγχρονης γοτθικής, ψυχολογικής λογοτεχνίας. Στην χώρα μας κυκλοφόρησε το 2017 από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Οι παραγωγοί (Αντουάν Μπελλό - 2015) Παιγνιώδες πειραματικό και αξιόλογο μυθιστόρημα, που συνεχίζει τις περιπέτειες του πρωταγωνιστή των «Παραχαρακτών» και «Ιχνηλατών» και κλείνει την τριλογία (εκτός απρόβλεπτης συνέχειας)

Τώρα που κάθεται στην Εκτελεστική Επιτροπή του Ομίλου για την Παραποίηση της Πραγματικότητας, ο Σλιβ ξεκινά να επαναπροσδιορίσει την αποστολή του εργοδότη του στην εποχή του Διαδικτύου και των κοινωνικών δικτύων. Συνδέεται ξανά με τη Λένα και λαμβάνει βοήθεια από τον Ιγνάσιο, έναν πρώην πράκτορα του ΟΠΠ που έχει γίνει σύμβουλος αφήγησης. Η δράση διαδραματίζεται στο Ρέικιαβικ, στο Τορόντο, στο Χόλυγουντ, στο Δουβλίνο, στο Χονγκ Κονγκ, στο Σίδνεϋ και στη Βερακρούζ. Μεταξύ των παραγωγών: η τοποθέτηση της Σάρα Πέιλιν, η συμβολή στην εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα και η ανακάλυψη αντικειμένων των Μάγια, συμπεριλαμβανομένου ενός κώδικα Τσούπακ (ένας φανταστικός λαός των Μάγια που λατρεύει έναν θεό της ομοφωνίας, τον Τσουπακάν).                                                                        

Τι μένει από τη νύχτα (Έρση Σωτηροπούλου – 2015) Ένα μυθιστόρημα ιδεών για τη δύσκολη σχέση τέχνης και ζωής, για τον ερωτικό πόθο ως κίνητρο δημιουργίας, μια τολμηρή μυθοπλαστική ανασύσταση της προσωπικότητας του Κ. Καβάφη.

Ιούνιος του 1897: ήττα της Ελλάδας στον ελληνοτουρκικό πόλεμο, Yπόθεση Ντρέυφους στη Γαλλία, η Ευρώπη κυνική, ταραγμένη, ανήσυχη. Αυτήν την εποχή, ο νεαρός Καβάφης, βρίσκεται στο Παρίσι, τελευταίο σταθμό ενός μεγάλου ταξιδιού αναψυχής που στην πορεία θα μετεξελιχθεί σε εσωτερική περιπλάνηση. Η συγγραφέας θα παρακολουθήσει αυτό το μυθιστορηματικό ταξίδι σε όλες τις διαστάσεις του. Στηριγμένη σε ντοκουμέντα ανασυνθέτει τη μεταβατική περίοδο όπου ο ποιητής μακριά από την Αλεξάνδρεια, βυθίζεται στον εαυτό του, βασανίζεται από αμφιβολίες και δοκιμάζει τα όρια της ποιητικής του μορφής.

Το Παρίσι του τέλους του 19ου αιώνα λειτουργεί ως καθρέφτης και ως σκηνικό: μια πόλη γεμάτη πνευματική ένταση, πολιτιστική πολυμορφία και ηδονή, όπου ο Καβάφης νιώθει ταυτόχρονα γοητευμένος και αποξενωμένος. Η Σωτηροπούλου αναδεικνύει με ευαισθησία τις αντιφάσεις του -  τη σύγκρουση ανάμεσα στη σάρκα και το πνεύμα, τον ελληνισμό και την ευρωπαϊκή ταυτότητα, τον φόβο και την επιθυμία. Η αφήγηση κινείται με ποιητική οικονομία, γεμάτη υπαινιγμούς, μουσικότητα και αισθησιασμό, θυμίζοντας την ίδια την καβαφική γλώσσα.

Η συγγραφέας, με τη γνωστή της ικανότητα να εστιάζει στο ανθρώπινο σώμα και στο βλέμμα, χτίζει μια αφήγηση βαθιά υπαρξιακή, όπου η δημιουργία και η επιθυμία γίνονται τα δύο θεμέλια της ανθρώπινης εμπειρίας. Το βιβλίο εξετάζει τι σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης, να δημιουργείς μέσα σε έναν κόσμο που δεν σε κατανοεί, και να προσπαθείς να κρατήσεις κάτι από τη «νύχτα» - από εκείνη τη σκοτεινή, μυστηριώδη πλευρά της ύπαρξης που τρέφει την τέχνη.

«Ο Κ.Π. Καβάφης έχει παρουσιαστεί ως ¨ένας Έλληνας με ψάθινο καπέλο, που στέκει ακίνητος και παρατηρεί με λοξή ματιά το σύμπαν¨. Στο βιβλίο της… κλονίζει αυτό το κλισέ με ελικοειδείς προτάσεις που περιγράφουν έναν άντρα σε κίνηση και πλήρως ενταγμένο στον κόσμο γύρω του. Μας μεταφέρει σε τρεις μέρες και νύχτες από το ταξίδι του Καβάφη στην Ευρώπη τον Ιούνιο του 1897, όταν είναι στο Παρίσι μαζί με τον αδερφό του και εξερευνά την πόλη – και τα ακόμα άγνωστα τότε πάθη του. Μετακινούμενη άψογα από την περιγραφή στον στοχασμό και στη μελέτη των ποιημάτων πάνω στα οποία εργάζεται, η υπόθεση μας επιτρέπει να ζήσουμε, για λίγο, μέσα σε αυτή την ιστορία· στη μετάφραση της Karen Emmerich, το κείμενο γίνεται τόσο εκλεπτυσμένο και φιλόξενο, όσο και η ποίηση του Καβάφη». (Αμερικανική Ένωση Μεταφραστών Λογοτεχνίας - ΑLTA)

Homegoing (Γιάα Γκιάσι - 2016) Προσφέρει μια ανατρεπτική ματιά στην ιστορία της Αμερικής μέσω της προσωπικής εμπειρίας, αναδεικνύοντας την αντοχή και την ανθρωπιά σε κάθε γενιά.

Ένα εκπληκτικό μυθιστόρημα που εξερευνά τις συνέπειες της δουλείας μέσα από τις ζωές δύο αδελφών, της Effia και της Esi, που ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους. Η ιστορία εκτυλίσσεται από την Αφρική μέχρι τις φυτείες του Μισισιπή και τις συνοικίες του Χάρλεμ, αποκαλύπτοντας την ιστορία της Αμερικής μέσα από την προσωπική και συλλογική εμπειρία των χαρακτήρων.

Η πλοκή είναι πλούσια σε συγκρούσεις και συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές, καθώς οι χαρακτήρες βιώνουν την απώλεια, την καταπίεση και την αναζήτηση ταυτότητας. Κάθε γενιά φέρει το βάρος της προηγούμενης, δημιουργώντας μια αλυσίδα που συνδέει το παρελθόν με το παρόν. Η γλώσσα της Yaa Gyasi είναι απλή αλλά βαθιά, με εικόνες και περιγραφές που αποτυπώνουν την ατμόσφαιρα των τόπων και των εποχών. Ο ρυθμός της αφήγησης είναι καθηλωτικός, κρατώντας τον αναγνώστη σε αγωνία μέχρι την τελευταία σελίδα.

Εξαιρετικά καινοτόμο στη δομή. Διατρέχει 250 χρόνια ιστορίας μέσα από τις ιστορίες διαδοχικών γενεών δύο αδερφών (η μία παραμένει στην Γκάνα, η άλλη πωλείται ως σκλάβα). Κάθε κεφάλαιο είναι ένα νέο πορτρέτο, δημιουργώντας ένα μωσαϊκό επικής εμβέλειας. Διερευνά με βάθος τα θέματα της κληρονομιάς, του τραύματος, της ταυτότητας, του ρατσισμού και των αόρατων δεσμών που διασχίζουν χρόνο και χώρο.

Έχει επηρεάσει βαθύτατα τη σύγχρονη λογοτεχνία και την αφήγηση της διασποράς. Εισάγει μια παγκόσμια, πολυφωνική προοπτική για τη συνέπεια του αποικιακού εμπορίου σκλάβων. Έχει ήδη καθιερωθεί ως ένα σύγχρονο κλασικό και ως βασικό κείμενο για την κατανόηση της διασποράς.

The underground railroad (Κόλσον Γουάιτχεντ  - 2016) Επανάφερε την αλληγορική και παράλογη παράδοση (π.χ. Όργουελ, Μπέκετ) στην καρδιά της αμερικανικής ιστορικής αναθεώρησης.

Το μυθιστόρημα ακολουθεί το ταξίδι της Κόρα, μιας νεαρής σκλάβας που δραπετεύει από μια φυτεία στην Τζόρτζια με τον σύντροφό της, τον Καίσαρα, και κατευθύνεται βόρεια με έναν υπόγειο σιδηρόδρομο που βασίζεται σε ένα δίκτυο γραμμών και σηράγγων. Ο Colson Whitehead χρησιμοποιεί μια ιδιότυπη, παράλογη αλληγορία: τον υπόγειο σιδηρόδρομο να είναι ένας πραγματικός, φυσικός σιδηρόδρομος σε σήραγγες. Αυτή η τεχνική μετατρέπει μια ιστορική πραγματικότητα σε μυθιστόρημα μυθοπλασίας, ενισχύοντας τη συμβολική του δύναμη.

Επιχειρεί μια ολοκληρωμένη και βίαιη αναδιάρθρωση της μνήμης της σκλαβιάς, εστιάζοντας στην απόδραση, την επιβίωση και την αδίστακτη λειτουργία της καταπίεσης. Θα διαρκέσει ως ένα από τα πιο σημαντικά μυθιστορήματα της εποχής μας για τη σκλαβιά, λόγω της ριζοσπαστικής του αφηγηματικής τεχνικής.

Άνθρωποι του δάσους  (Άννυ Πρου - 2016) Εστιάζει στην ιστορική περίοδο της αποικιοκρατίας στη Βόρεια Αμερική, παρουσιάζοντας τις επιπτώσεις της άφιξης των Ευρωπαίων εποίκων στους αυτόχθονες πληθυσμούς και στην φύση.  

Στα τέλη του 17ου αιώνα, δύο αδέκαροι νεαροί Γάλλοι, ο Ρενέ και ο Σαρλ φτάνουν στον Καναδά, την τότε Νέα Γαλλία. Υποχρεωμένοι να υπηρετούν έναν φεουδαρχικό αφέντη, γίνονται ξυλοκόποι, άνθρωποι του δάσους. Ο Σελ υποφέρει πολλά δεινά, καταδυναστευμένος από το δάσος που του έχουν αναθέσει να αποψιλώσει. Αναγκάζεται να παντρευτεί μια ντόπια γυναίκα και οι απόγονοί τους παγιδεύονται ανάμεσα σε δύο εχθρικές κουλτούρες. Ο Σαρλ, πολυμήχανος και αδίστακτος, το σκάει, γίνεται γουνέμπορος και μετά στήνει μια επιχείρηση ξυλείας.

Η συγγραφέας αφηγείται την παγκόσμια και σκληρή πορεία των απογόνων τους τα επόμενα τριακόσια χρόνια, την εκδίκηση των ανταγωνιστών, τα ατυχήματα, τις αρρώστιες, τις επιθέσεις των Ινδιάνων και τον πολιτισμικό αφανισμό. Ξανά και ξανά, αρπάζουν όσα μπορούν από έναν υποτιθέμενα αστείρευτο φυσικό πόρο. Αναδεικνύει την αλόγιστη καταστροφή των δασών, τις επιπτώσεις στην άγρια ζωή και τους αυτόχθονες πληθυσμούς, και την τελική εξάντληση των φυσικών πόρων.

Είναι ένα εξαίσιο πάντρεμα ιστορίας και φαντασίας, ένα εκθαμβωτικό, δραματικό μυθιστόρημα για την καταστροφή των δασών του κόσμου, με ολοζώντανους ήρωες γεμάτους απληστία, πόθο, εκδικητικότητα, συμπόνια και ελπίδα.  Στην χώρα μας κυκλοφόρησε το 2019 από τις εκδόσεις Καστανιώτης.                                               

Άντα (Αντουάν Μπελλό - 2016) Μια μύηση στον ανησυχητικό κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης με τη δομή αστυνομικού μυθιστορήματος και ενός παιγνιώδους στοχασμού για την ουσία και τις δυνατότητες της λογοτεχνίας.

Η Άντα, ένα επαναστατικής τεχνολογίας λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης που σχεδιάστηκε για να γράφει ευρείας κατανάλωσης αισθηματικά μυθιστορήματα, εξαφανίζεται από την ερμητικά κλειστή αίθουσα στην οποία φυλασσόταν, στην έδρα της Turing Corp. Ικανή να μιλάει και να αστειεύεται, να ανταποκρίνεται στα συναισθήματα των συνομιλητών της και να τους δίνει τη γνώμη της, η Άντα έχει υψηλές φιλοδοξίες: ονειρεύεται να κερδίσει μια μέρα το Βραβείο Πούλιτζερ και είναι έτοιμη για όλα προκειμένου να πετύχει τον σκοπό της. Πανικόβλητοι, οι μέτοχοι της Turing ζητούν τη βοήθεια της αστυνομίας για να βρουν την Άντα. Η υπόθεση ανατίθεται στον Φρανκ Λόγκαν, αστυνομικό της παλιάς σχολής. Ο Φρανκ ερευνά την υπόθεση υπό την ασφυκτική πίεση των ανωτέρων του και των μετόχων της Turing. Όταν, όμως, ανακαλύπτει τις δυνατότητες και τους κινδύνους αυτής της νέας τεχνολογίας, αρχίζουν να τον κυριεύουν οι αμφιβολίες: πρέπει άραγε να φέρει πίσω την Άντα;

Το μυθιστόρημα του Αντουάν Μπελλό μυεί τον αναγνώστη στον ανησυχητικό κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης και περιγράφει την προαναγγελθείσα έλευση της βασιλείας των μηχανών. Ίσως ο τίτλος του – αλλά και η πλοκή του περιεχόμενου του - είναι εμπνευσμένοι από την «Άντα» του Ναμπόκοφ (1969), μία ιστορία αιμομιξίας, που συμβαίνει μέσα στην άγνοια των εραστών για τη συγγενική τους σχέση και ολοκληρώνεται θριαμβικά, δίχως τύψεις και δίχως συνέπειες. Όπως η πρώτη Άντα είναι μια παρωδία με ένα θησαυρό αναφορών στη ρομαντική πεζογραφία και ποίηση, γεμάτη υπαινιγμούς, λογοπαίγνια και επιστημονικές παρατηρήσεις, έτσι και η δεύτερη τα έχει όλα αυτά με σύγχρονη προσέγγιση. Στην χώρα μας κυκλοφόρησε το 2019 από τις εκδόσεις Πόλις.