Τίτλος βιβλίου: Οικοτοξικολογία και Περιβαλλοντική Τοξικολογία: Ερευνητική Μεθοδολογία και Εκτίμηση Οικολογικού Κινδύνου από Επικίνδυνες Χημικές Ουσίες, του Αθανάσιου Βαλαβανίδη.
Περιεχόμενα: Το βιβλίο της Οικοτοξικολογίας και Περιβαλλοντικής Τοξικολογίας είναι συνέχεια του βιβλίου: Βασικές Αρχές Περιβαλλοντικής Χημείας (2000) που εκδόθηκε για τις ανάγκες του ΜΔΕ μεταπτυχιακών σπουδών στη Χημεία και Τεχνολογία Περιβάλλοντος. Η Οικοτοξικολογία είναι μάθημα επιλογής για τον κύκλο Χημείας Περιβάλλοντος (4ο έτος).
Τα περιεχόμενα του βιβλίου είναι: Εισαγωγή στις έννοιες της τοξικολογίας, περιβαλλοντικής τοξικολογίας και οικοτοξικολογίας. Παραδείγματα περιβαλλοντικής ρύπανσης. Βασικές Αρχές Τοξικολογίας. Προβλήματα Περιβαλλοντικής Τοξικολογίας: Ατμοσφαιρική Ρύπανση, Ρύπανσης Υδατίνων Συστημάτων, Ρύπανση εδάφους. Βασικές Αρχές Οικοτοξικολογίας. Οικοτοξικολογικές ΄Ερευνες. Δοκιμασίες και Πρότυπα Οικοτοξικολογικών Ερευνών. Μεθοδολογία Οικοτοξικολογικών Ερευνών. Εκτίμηση Περιβαλλοντικού και Οικολογικού Κινδύνου απο Τοξικές και Επικίνδυνες Ουσίες. Παραρτήματα. Ανασκοπήσεις Ερευνών Περιβαλλοντικής Τοξικολογίας και Οικοτοξικολογίας (Pb, Cd, Hg, φυτοφάρμακα, διοξίνες, PAHs, PCBs ). Τοξικολογικά Δεδομένα Χημικών Ουσιών και Ταξινόμηση Τοξικότητας και Επικινδυνότητας σύμφωνα με την ΕΕ. Δίκτυα Πληροφόρησης για Περιβαλλοντική Ρύπανση. Βιβλία και επιστημονικές έρευνες για Οικοτοξικολογία. Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία για την Προστασία του Περιβάλλοντος. Διεθνείς Συμβάσεις. Βιβλιογραφία μέχρι το 2007.
Στοιχεία έκδοσης: ΄Εκδοση Τμήματος Χημείας, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα, 2007. Διατίθεται από το συγγραφέα σε ηλεκτρονική μορφή δωρεάν (μέσω του διαδικτυακού τόπου του Τμήματος Χημείας: http://www.chem.uoa.gr/courses/organiki_1/val_oikotox.htm). Αθ. Βαλαβανίδης, 210-7274479, E-mail: valavanidis@chem.uoa.gr
Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2008
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
Τίτλος βιβλίου: Περιβαλλοντική Χημεία και Οικοτοξικολογία. Διαχείριση Οικοσυστημάτων - Εκτίμηση Οικολογικού Κινδύνου, των Αθ. Βαλαβανίδη-Θ. Βλαχογιάννη
Περιεχόμενο: Ο πλανήτης σε κίνδυνο. Περιβαλλοντική Ρύπανση σε Παγκόσμια Κλιμακα-'Ελεγχος Χημικών Ουσιών-Νομοθετικές Ρυθμίσεις-Περιβαλλοντική Τοξικολογία-'Ελεγχος Τοξικότητας Χημικών Ουσιών-Επιπτώσεις Χημικών Ρύπων σε Οργανισμούς και Οικολογικοί Κίνδυνοι-Δοκιμασίες Περιβαλλοντική Τοξικολογίας-Τοξικές Ουσίες, Συσχέτιση Δομής-Τοξικότητας (QSARs)-'Oρια Ανάπτυξης, Αειφορία-Οικολογική Σημασία Βιοποικιλότητας-Οικολογία, Βασικές 'Eννοιες-Πληθυσμιακή Οικολογία, Δυναμική Πληθυσμών, Γενετική Πληθυσμών-Οικοτοξικολογία, Επίδραση Χημικών Ρύπων σε Οργανισμούς και Οικοσυστήματα-Μεθοδολογία Οικοτοξικολογικών Ερευνών-Διαχείριση και Προστασία Οικοσυστημάτων-Εκτίμηση Οικολογικού Κινδύνου-Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων-Το Φυσικό Περιβάλλον στην Ελλάδα, Σημαντικότερα Προβλήματα Ρύπανσης του Περιβάλλοντος.
Παραρτήματα: Λεξικό Οικολογικών και Περιβαλλοντικών 'Ορων-Παραδείγματα Διαχείρισης και Προστασίας Οικοσυστημάτων στην Ελλάδα. Εκτενής κατάλογος βιβλιογραφίας και επιστημονικών εργασιών για κάθε κεφάλαιο του βιβλίου. 'Εγχρωμη εικονογράφιση για την ηλεκτρονική έκδοση.
Στοιχεία έκδοσης: Χρόνος έκδοσης 2008, σελ. 400. 'Eκδοση του Τμήματος Χημείας, Πανεπιστήμιο Αθηνών.Διάθεση: Το βιβλίο βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στον διαδικτυακό τόπο του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών (http://www.chem.uoa.gr/courses/organiki_1/val_oikotox.htm Εκπαιδευτικό υλικό-Ιστοσελίδες μαθημάτων). Διατίθεται δωρεάν για διδασκαλία σε τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα. Για επιπλέον πληροφορίες: Αν. Καθ. Αθ. Βαλαβανίδης, 210-7274479 (E-mail: valavanidis@chem.uoa.gr).
Περιεχόμενο: Ο πλανήτης σε κίνδυνο. Περιβαλλοντική Ρύπανση σε Παγκόσμια Κλιμακα-'Ελεγχος Χημικών Ουσιών-Νομοθετικές Ρυθμίσεις-Περιβαλλοντική Τοξικολογία-'Ελεγχος Τοξικότητας Χημικών Ουσιών-Επιπτώσεις Χημικών Ρύπων σε Οργανισμούς και Οικολογικοί Κίνδυνοι-Δοκιμασίες Περιβαλλοντική Τοξικολογίας-Τοξικές Ουσίες, Συσχέτιση Δομής-Τοξικότητας (QSARs)-'Oρια Ανάπτυξης, Αειφορία-Οικολογική Σημασία Βιοποικιλότητας-Οικολογία, Βασικές 'Eννοιες-Πληθυσμιακή Οικολογία, Δυναμική Πληθυσμών, Γενετική Πληθυσμών-Οικοτοξικολογία, Επίδραση Χημικών Ρύπων σε Οργανισμούς και Οικοσυστήματα-Μεθοδολογία Οικοτοξικολογικών Ερευνών-Διαχείριση και Προστασία Οικοσυστημάτων-Εκτίμηση Οικολογικού Κινδύνου-Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων-Το Φυσικό Περιβάλλον στην Ελλάδα, Σημαντικότερα Προβλήματα Ρύπανσης του Περιβάλλοντος.
Παραρτήματα: Λεξικό Οικολογικών και Περιβαλλοντικών 'Ορων-Παραδείγματα Διαχείρισης και Προστασίας Οικοσυστημάτων στην Ελλάδα. Εκτενής κατάλογος βιβλιογραφίας και επιστημονικών εργασιών για κάθε κεφάλαιο του βιβλίου. 'Εγχρωμη εικονογράφιση για την ηλεκτρονική έκδοση.
Στοιχεία έκδοσης: Χρόνος έκδοσης 2008, σελ. 400. 'Eκδοση του Τμήματος Χημείας, Πανεπιστήμιο Αθηνών.Διάθεση: Το βιβλίο βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στον διαδικτυακό τόπο του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών (http://www.chem.uoa.gr/courses/organiki_1/val_oikotox.htm Εκπαιδευτικό υλικό-Ιστοσελίδες μαθημάτων). Διατίθεται δωρεάν για διδασκαλία σε τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα. Για επιπλέον πληροφορίες: Αν. Καθ. Αθ. Βαλαβανίδης, 210-7274479 (E-mail: valavanidis@chem.uoa.gr).
Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008
ΤΟ ΝΕΡΟ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ (*)
Του Γιώργου Mαύρου από το ΕΘΝΟΣONLINE
1. Aπαιτούνται περίπου 1.000 λίτρα νερού για να παραχθεί 1 κιλό ψωμί. Επομένως, απαιτούνται 260 κυβικά νερού για να τραφεί ένα άτομο επί ένα έτος με χορτοφαγική διατροφή.
2. Αν στην παραπάνω διατροφή προστεθεί το κρέας σε ποσοστό 20% της διατροφής ενός ατόμου, απαιτείται διπλάσια ποσότητα νερού σε σχέση με έναν χορτοφάγο.
3. Η αρόσιμη γη αυξήθηκε οριακά -παγκοσμίως- την περίοδο 1960-2000. Κατά συνέπεια, η παγκόσμια κατά κεφαλήν καλλιεργήσιμη έκταση συρρικνώθηκε από τα 0,45 εκτάρια στα 0,25.
4. Η έκρηξη της αστικοποίησης ανταγωνίζεται τη γεωργία στην διασφάλιση υδάτινων πόρων. Το 1950, υπήρχαν 86 πόλεις με πληθυσμό άνω του ενός εκατομμυρίου. Το 2000, υπήρχαν 387. Το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σήμερα στις πόλεις, όταν το 1950 ζούσε το 29%. Το εν λόγω ποσοστό θα έχει αυξηθεί στο 60% ώς το 2030.
5. Οι συνέπειες της άνισης αύξησης της ζήτησης σε νερό είναι ήδη ορατές: Εντεκα χώρες, οι οποίες φιλοξενούν σχεδόν το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν αρνητικό ισοζύγιο υπόγειων υδάτων.
Περισσότερα: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&pubid=1908894
1. Aπαιτούνται περίπου 1.000 λίτρα νερού για να παραχθεί 1 κιλό ψωμί. Επομένως, απαιτούνται 260 κυβικά νερού για να τραφεί ένα άτομο επί ένα έτος με χορτοφαγική διατροφή.
2. Αν στην παραπάνω διατροφή προστεθεί το κρέας σε ποσοστό 20% της διατροφής ενός ατόμου, απαιτείται διπλάσια ποσότητα νερού σε σχέση με έναν χορτοφάγο.
3. Η αρόσιμη γη αυξήθηκε οριακά -παγκοσμίως- την περίοδο 1960-2000. Κατά συνέπεια, η παγκόσμια κατά κεφαλήν καλλιεργήσιμη έκταση συρρικνώθηκε από τα 0,45 εκτάρια στα 0,25.
4. Η έκρηξη της αστικοποίησης ανταγωνίζεται τη γεωργία στην διασφάλιση υδάτινων πόρων. Το 1950, υπήρχαν 86 πόλεις με πληθυσμό άνω του ενός εκατομμυρίου. Το 2000, υπήρχαν 387. Το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σήμερα στις πόλεις, όταν το 1950 ζούσε το 29%. Το εν λόγω ποσοστό θα έχει αυξηθεί στο 60% ώς το 2030.
5. Οι συνέπειες της άνισης αύξησης της ζήτησης σε νερό είναι ήδη ορατές: Εντεκα χώρες, οι οποίες φιλοξενούν σχεδόν το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν αρνητικό ισοζύγιο υπόγειων υδάτων.
Περισσότερα: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&pubid=1908894
ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΗΔΕΙΕΣ
Σκότωναν τα νεογέννητα αγόρια για να αποφύγουν το πόλεμο.... Βαθιά στη ζούγκλα Νέας Γουινέας, υπάρχουν φυλές που ζουν σε συνθήκες Λίθινης Εποχής. Ελάχιστα πράγματα ή και τίποτα από όσα συμβαίνουν εκεί δεν μαθαίνονται στον υπόλοιπο κόσμο για μεγάλο χρονικό διάστημα...............
Περισσότερα: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4489994&ct=2
Περισσότερα: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4489994&ct=2
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΧΡΥΣΟΥ 1/1/2001-5/12/2008
Κάντε κλικ στο διάγραμμα για μεγέθυνση
ΡΙΖΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ
Η κλιματική αλλαγή απειλεί το μέλλον του πλανήτη. Οι επιστήμονες προειδοποιούν για άνοδο της θερμοκρασίας στα επόμενα χρόνια, για ερημοποίηση κατοικημένων εκτάσεων και για εκατομμύρια πρόσφυγες εξ αιτίας της κλιματικής αλλαγής. Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από δίψα και πείνα, ενώ ακραία καιρικά φαινόμενα δημιουργούν προβλήματα επιβίωσης σε πολλά μέρη του πλανήτη.Βασικές αιτίες της κλιματικής αλλαγής είναι το κυρίαρχο ενεργειακό μοντέλο, που στηρίζεται σε ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα και η ενεργειακή σπατάλη, η κυριαρχία του ΙΧ αυτοκινήτου στη μετακίνηση, η διαρκώς αυξανόμενη αστικοποίηση, η καταστροφή της φύσης, η αποψίλωση των δασών και ο περιορισμός του αστικού και περιαστικού πρασίνου.
Χρειάζονται ριζικές αλλαγές στο σημερινό μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης, ώστε να είναι συμβατό με την οικολογική αειφορία την επιβίωση του πλανήτη και την ευημερία των ανθρώπων. Αλλά για να γίνει αυτό χρειάζονται πολιτικές που υπολογίζουν τον πλανήτη και τους ανθρώπους πάνω από τα κέρδη.
Καλούμε την κυβέρνηση να συμβάλλει θετικά στην συνδιάσκεψη του ΟΗΕ στο Πόζναν. Η παγκόσμια οικονομική κρίση, δεν μπορεί να αποτελέσει αφορμή για εκπτώσεις στην προσπάθεια αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, αλλά αντιθέτως να αποτελέσει μια ευκαιρία ώστε η διέξοδος από την κρίση να βασιστεί σε πολιτικές που θα σταματήσουν την κλιματική αλλαγή.
Σε όλο τον πλανήτη το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου, χιλιάδες ενεργοί πολίτες θα διαδηλώσουν την θέληση τους να επιβάλλουν μέτρα κατά τις κλιματικής αλλαγής. Υπάρχει ελπίδα.
Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008
ΑΠΟΦΑΣΗ ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗΣ ΧΥΤΑ ΛΟΚΡΙΔΑΣ
Χθες, Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2008, ο Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας κ. Αθανάσιος Σκορδάς ανακοίνωσε την απόφασή του για χωροθέτηση του ΧΥΤΑ Λοκρίδας, μετά την αδυναμία των Δημάρχων - και μελών του ΔΣ του ΦοΔΣΑ Λοκρίδας - να καταλήξουν και στη σημερινή τους συνάντηση σε κοινή απόφαση. Σχετικά με την απόφαση αυτή ο κ. Σκορδάς δήλωσε:«Αντικείμενο της συνάντησης με τους Δημάρχους των Δήμων που συμμετέχουν στο ΦοΔΣΑ Λοκρίδας ήταν η παραλαβή της μελέτης του μελετητή κ. Παρασκευόπουλου, ο οποίος έχει ιεραρχήσει - με βάση επιστημονική τεκμηρίωση και έρευνα επί μεγάλο χρονικό διάστημα - τρεις θέσεις, οι οποίες μπορούν να επιλεγούν για τη χωροθέτηση του ΧΥΤΑ στη Λοκρίδα και οι οποίες είχαν υποδειχθεί από τους Δημάρχους. Οι τρεις θέσεις αυτές έχουν αξιολογηθεί και έχουν βαθμολογηθεί ως εξής:· Με την επωνυμία «Τετραεθνές-2» 75 μονάδες αξιολόγησης.· Με την επωνυμία «Τετραεθνές-1» 73 μονάδες αξιολόγησης.· Με την επωνυμία «Παλιολιάς-Κοτρώνι» 53 μονάδες αξιολόγησης.Επειδή από την πλευρά των Δημάρχων δεν υπήρξε ομοφωνία σε ό,τι αφορά την υιοθέτηση των λύσεων που προτείνει ο μελετητής θα ασκήσω το δικαίωμα που μου δίνει ο νόμος και θα επιλέξω με βάση την υπόδειξη του μελετητή τη θέση εκείνη η οποία θα μπορέσει να αποτελέσει την προσφορότερη λύση για ένα σημαντικό ζήτημα όπως είναι η διαχείριση των απορριμμάτων όλης της Λοκρίδας. Θα ακολουθήσει η επόμενη φάση, δηλαδή η εκπόνηση των περιβαλλοντικών και των τεχνικών μελετών που απαιτούνται, ώστε στον ταχύτερο δυνατό χρόνο να φτάσουμε στη φάση δημοπράτησης του έργου. Η περιοχή «Τετραεθνές-2» βρίσκεται ανάμεσα στους Δήμους Αταλάντης, Ελάτειας, Δαφνουσίων και Αγίου Κων/νου, δεν έχει οπτική επαφή με τα κοντινά Δημοτικά Διαμερίσματα και οικισμούς, έχει τα λιγότερα υδρολογικά, περιβαλλοντικά και άλλης μορφής προβλήματα και σε συνεργασία με το Δασαρχείο διαπίστωσα ότι έχει και τα λιγότερα προβλήματα σε σχέση με το χαρακτήρα της γης»
ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΛΗΛΑ ΠΟΤΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΗΛΑΝΤΙΟΥ ΠΕΔΙΟΥ (*)
"Αν οι Γαλάζιες Φλέβες της Γης, χάσουν την επιθυμία της επιστροφής…"
(*) Του Νίκου Σιόλια, Μαθηματικού
Ο Λήλας, ένα αρχαίο ποτάμι, ο Θεός που έφερε την ευημερία στο Ληλάντιο Πεδίο, και την ακμή σε δύο μεγάλες Πόλεις, την Χαλκίδα και την Ερέτρια στην ιστορία, αλλά και την αυτοκαταστροφή τους με τους αιματηρούς Ληλαντικούς Πολέμους, σήμερα, ολοένα και υποβαθμίζεται.
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Ας περπατήσουμε απ’ τις εκβολές αντίθετα στη ροή των υδάτων του.
Ο Λήλας και η λεκάνη απορροής του – γονιμότατη γη υψηλής απόδοσης – δέχεται φοβερή οικιστική πίεση (Αγ. Νικόλαος, Μπούρτζι, Βασιλικό, Λάμψακο, Μύτικας).
Αμπελώνες και οπωρώνες μετατρέπονται σε μια νύχτα σε μεζονέτες (χωρίς αυτή να εντάσσεται σ’ ένα γενικότερο χωροταξικό σχεδιασμό) ή σε μεταλλικά κτήρια για βιοτεχνική χρήση ή αποθήκες.
Σ’ αυτό το κομμάτι του ποταμού, το πιο πυκνοκατοικημένο, δεν υπάρχει κανενός είδους επεξεργασία λημμάτων αστικού ή βιομηχανικού τύπου, με αποτέλεσμα είτε αυτά να πέφτουν στο ποτάμι διαμέσου των αγωγών οβριών, είτε να απορροφώνται στον υδροφόρο ορίζοντα.
Ανεβαίνοντας είναι φανερά τα ίχνη της παράνομης αμμοληψίας που λίγο έλειψε να οδηγήσει τη γέφυρα των Φύλλων σε κατάρρευση, ενώ το μηχανοστάσιο στις όχθες του, δίπλα στη νέα Γέφυρα του Αφρατίου με τα εμφανή ίχνη των ορυκτελαίων στο έδαφος επιβαρύνει και αυτό με τη σειρά του.
Πιο πάνω το εργοστάσιο επεξεργασίας «στερεών;» αποβλήτων της κτηνοτροφίας (μόνο;) δεν θυμίζει καθόλου μια επιχείρηση χώρας μέλους της ΕΕ και αναρωτιέται κανείς ποιος και με ποια αιτιολογία επιτρέπει τη συνέχιση της λειτουργίας της μ’ αυτές τις συνθήκες. Η γραφή και η εικόνα δεν μπορούν να αιχμαλωτίσουν τη διέγερση των αισθήσεων της όσφρησης και της αφής – μια και μύρια όσα έντομα ζουν και αναπαράγονται στα βουνά των αποβλήτων.
Πλήθος μικρά και μεγάλα ποιμνιοστάσια, ορνιθοτροφία, χοιροτροφία στις παρυφές του ποταμού στην περιοχή του Αφρατίου και του Πισσώνα, εμφανή στο μάτι του περιηγητή. Το πιο μεγάλο όμως περιβαλλοντικό έγκλημα είναι αυτό που γίνεται πίσω απ’ τις συστάδες των δέντρων που απέμειναν απ’ τα πλούσια δάση του παρελθόντος. Μεγάλες μονάδες παραγωγής και τυποποίησης λευκού κρέατος (χοιρινά, κοτόπουλα) με τα αντίστοιχα σφαγεία, λειτουργούν ουσιαστικά χωρίς έλεγχο απ’ τις υπηρεσίες της Ν.Α. Εύβοιας, με υποτυπώδεις βιολογικούς καθαρισμούς, που είτε λειτουργούν είτε δεν λειτουργούν είναι το ίδιο, μια και ο τελικός αποδέκτης των υπο-επεξεργασμένων βιομηχανικών αποβλήτων τους είναι οι ποταμοί Λήλας και Μεσάπιος ή με αρδευτικά συστήματα διοχετεύονται σε «ιδιόκτητα χωράφια». Τα υποπροϊόντα της επεξεργασίας του κρέατος αντί να επεξεργάζονται σε ειδικούς κλιβάνους αποτέφρωσης, ρίχνονται ή θάβονται σε χώρους επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο τα υπόγεια ύδατα.
Το τραγικότερο όλων όμως είναι οι ανεξέλεγκτες «χαβούζες» - τεχνητές λίμνες αποβλήτων που μικρότερες (;) μονάδες εκτροφής θεωρούν προσφορότερο τρόπο διαχείρισης των αποβλήτων τους.
Η μόλυνση των ποταμών Μεσάπιου και Λήλα και κατ’ επέκταση του Ευβοϊκού εξ αυτών και η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα, χτύπησε «κόκκινο».
Πρώτο θύμα (;) ο Δήμος της Ν. Αρτάκης, της οποίας το πόσιμο νερό κρίθηκε ακατάλληλο για χρήση λόγω των μεγάλων περιεκτικοτήτων σε νιτρικά και νιτρώδη άλατα (που προέρχονται και από την αλόγιστη χρήση λιπασμάτων στις γεωργικές καλλιέργειες) και ακολουθούν και άλλοι.
Όλα αυτά είναι απλές διαπιστώσεις του κοινού νου, που και μόνο με τις αισθήσεις μπορεί να καταγράψει.
Μεγάλες οι ευθύνες των κεντρικών κυβερνήσεων της 30ετίας, που άφησαν και συνεχίζουν να αφήνουν το περιβάλλον θεσμικά αθωράκιστα στα ιδιωτικά κερδοσκοπικά συμφέροντα. Μεγαλύτερες όμως είναι οι ευθύνες της, Ν.Α. Εύβοιας και των Δήμων Ληλαντίων και Διρφύων που ενώ γνώριζαν και γνωρίζουν το περιβαλλοντικό έγκλημα σιωπούν, στην καλύτερη περίπτωση.
Η ευθύνη τελικά πρέπει να περάσει στα χέρια των πολιτών των τοπικών κοινωνιών που με κινηματικούς όρους, πρέπει να επιβάλουν το συμφέρον της υγείας , της ποιότητας της ζωής και της προστασίας του Περιβάλλοντος.
Η κίνηση «Ενεργοί Πολίτες Εύβοιας – για το περιβάλλον», έδωσαν δείγματα γραφής με τη δράση τους, αναδεικνύοντας και δημοσιοποιώντας όσα απ’ τα προβλήματα έπεσαν στην αντίληψή τους, πρωτοστατώντας στη δημιουργία δικτύου φορέων στην Εύβοια για τον συντονισμό μας και την ανάδειξη και άλλων προβλημάτων και την πίεση να λυθούν, αλλά και σε πανελλαδικό επίπεδο στην δημιουργία «κίνησης Πολιτών κατά του Λιθάνθρακα». Φαίνεται, ότι αυτή η δραστηριότητα, ενοχλεί, όχι μόνο οικονομικά συμφέροντα, που έχουν λόγο να ανησυχούν, αλλά και πολιτικά κατεστημένα που θέλουν να ποδηγετήσουν και να κατευθύνουν τα κινήματα των Πολιτών.
Ένα κίνημα αυτόνομο, πολύχρωμο και πολύμορφο, καλά συντονισμένο, είναι η μόνη λύση, γιατί μπορεί να εμπλουτίσει με πρωτοποριακές ιδέες, μπορεί να πιέσει και να πετύχει αλλαγή πολιτικών σε τοπικό αλλά και εθνικό επίπεδο. Να υποχρεώσει τις πολιτικές δυνάμεις, όσες ακόμα δεν το έχουν κάνει να αντιμετωπίσουν, μεσ’ απ’ τα προγράμματά τους, με ειλικρίνεια την αειφορία και την οικονομική ανάπτυξη με προστασία του περιβάλλοντος σήμερα.
Γιατί δεν έχει έννοια και σημασία να μιλάμε για ανάπτυξη «στα πλαίσια του φιλελεύθερου μοντέλου της αγοράς» ή «για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας», αν δεν έχουμε εξασφαλίσει τους όρους της επιβίωσης πρώτα π’ όλα.
ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ !!!
Η ανεξέλεγκτη δημιουργία μονάδων παραγωγής κρέατος, βιοτεχνιών και αποθηκών, σε χώρους που είναι άλλης χρήσης (γεωργική γη, δασικές εκτάσεις, όχθες του ποταμού) τον οδηγούν σε αφανισμό και κοντά σ’ αυτόν και το Ληλάντιο Πεδίο.
Είναι επιτακτική ανάγκη η απομάκρυνσή τους και η συγκέντρωση, με σύγχρονους όρους, σε ορισμένη έκταση (κατά τα πρότυπα ΒΙ.ΠΕ) με οργανωμένο βιολογικό καθαρισμό, εργοστάσιο επεξεργασίας στερεών αποβλήτων για παραγωγή βελτιωτικού χώματος και γιατί όχι βιαερίου για παραγωγή ενέργειας.
Θα μπορούσε ακόμα να προβλεφθεί και η αντίστοιχη Γεωργική έκταση για την παραγωγή βιολογικών ζωοτροφών, ώστε να υπάρχει κάθετη παρέμβαση στη γραμμή παραγωγής και στη βελτίωση και ανταγωνιστικότητα των ζωικών προϊόντων.
Μια τέτοια διαδικασία μπορεί να γίνει μόνο με τον σχεδιασμό και την υλοποίηση της Ν.Ε και των Δήμων της περιοχής και τον απόλυτο έλεγχό τους, καθώς επίσης και Συνεταιριστικής Οργάνωσης των Παραγωγών.
Έτσι τίποτα δεν πάει χαμένο.
Η ύπαρξη και η υγεία του ποταμού συναρτάτε άμεσα από την ύπαρξη και υγεία των Δασών στα βουνά και στα ημιορεινά της λεκάνης του και όχι μόνο. Η πυρκαγιά του περασμένου καλοκαιριού , που κατάστρεψε ολόκληρους ορεινούς όγκους και όχι μόνο (χωρίς να αναφερθώ στους νεκρούς του Μήστρου ή και στις καταστροφές περιουσιών) έδειξαν πόσο ευάλωτα είναι τα Δάση μας και σε συνδιασμό με τις κλιματικές αλλαγές.
Θα πρέπει να υπάρξει εκτεταμένο πρόγραμμα δασοπροστασίας:
1ο απ’ τις εκτεταμένες καταπατήσεις, με τη μέθοδο της αποψίλωσης και μετατροπής σε ελαιώνες ή καλλιεργήσιμες εκτάσεις – Δασολόγιο.
2ο προληπτική πυροπροστασία: (ανάθεση μελετών στα Πανεπιστήμια)
· Με τον καθαρισμό των Δασών απ’ την ξερή καύσιμη ύλη που έχει συσσωρευτεί χρόνια τώρα.
· Με τη διάνοιξη κι συντήρηση ζωνών πυροπροστασίας
· Με τη δημιουργία δεξαμενών βρόχινου νερού στα ορεινά ρέματα.
· Με τη δυνατότητα καλλιέργειας του πευκοδάσους (ρητινοκαλλιέργεια, ξυλεία κλπ) απ’ τους κατοίκους των χωριών.
3ο το προσωπικό που μπορεί να αξιοποιηθεί:
· Δασοφύλακες – Δασοπυροσβέστες που πρέπει να έχουν μόνιμη εργασία όλο το χρόνο και νάχουν το στοιχείο της εντοπιότητας..
· Αντιρρησίες συνείδησης, τους χειμερινούς μήνες για καθαρισμό και δεντροφυτεύσεις για αναγέννηση των Δασικών εκτάσεων.
· Φυλακισμένοι με ελαφρές ποινές, σε εθελοντική βάση και με κίνητρο τη μείωση της ποινής.
· Στρατιωτικές μονάδες, για άσκηση στην πολιτική προστασία και διαβίωση στη φύση.
· Πρόγραμμα Απασχόλησης Μεταναστών
· Εθελοντικές οργανώσεις.
ΤΟ ΝΕΡΟ…. ΝΕΡΑΚΙ
Η διαχείριση των υδάτων και η διατήρηση των αποθεμάτων τους, τα επόμενα χρόνια θα είναι ζωτικής σημασίας, θέμα που δεν είναι καινούργιο. Η μη προνοητικότητα, λοιπόν των οργάνων της διοίκησης, της Ν.Α. και των ΟΤΑ, θα είναι εγκληματική.
Ήδη οι καθυστερήσεις σ’ αυτόν τον τομέα είναι εντυπωσιακές (φράγμα Μανικίων, λίμνη Δίστου, κλπ) και σ’ αυτό δεν χρειάζονται έργα μεγάλης κλίμακας, που και μεγάλο κόστος έχουν και δημιουργούν άλλου τύπου προβλήματα (αλλοίωση φυσικής ισορροπίας, κλπ).
Η κατασκευή πολλών μικρών φραγμάτων στα πλατέματα της κοίτης του ποταμού, ήπιας μορφής για τη δημιουργία τεχνιτών λιμνών μικρού βάθους, 3-4 μέτρων είναι εφικτή, και μάλιστα αυτό μπορεί να γίνει δια μέσου της «Αναπτυξιακής» με αυτεπιστασία σε Νομαρχιακό Πρόγραμμα.
ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΤΟ ΟΦΕΛΟΣ;
Μια τέτοια οργανωμένη παρέμβαση, με προγραμματισμό και σεβασμό στη φυσική ισορροπία και οικονομικό όφελος θα έχει, μια και θα οδηγήσει στην ανάπτυξη της περιοχής της λεκάνης του Λήλαντα αλλά και είναι ένα βιώσιμο έργο με πνοή και προοπτική στο μέλλον
· Μπορεί να χρησιμεύσει σαν πιλοτικό πρόγραμμα για όλη την Εύβοια και όχι μόνο.
· Διασώζει αυτό που έχουμε, αλλά και το εμπλουτίζει μια και θα οφεληθούν και παρακείμενες περιοχές.
· Διατηρούνται τα υδάτινα αποθέματα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ποτίσματα, αυξάνοντας την παραγωγικότητα της γεωργίας, για χρήση πυρόσβεσης, αν υπάρξει ανάγκη, υδροδότηση των γρήγορα αναπτυσσόμενων αστικών περιοχών του Δήμου της Χαλκίδας και του Δήμου των Ληλαντίων.
· Μπορεί να παράγει – και γιατί όχι – μικρής ισχύος ηλεκτρική ενέργεια με την κατασκευή μικρών ΥΗ σταθμών.
· Ανάπτυξη του εναλλακτικού τουρισμού – πλεονέκτημα ή προνομιακή θέση της Εύβοιας – του οικοτουρισμού, του αγροτουρισμού, στις παρόχθιες κοινότητες. Μια τέτοιου είδους παρέμβαση, να γίνει με χωροταξικό σχεδιασμό, παραδοσιακό αρχιτεκτονικό σχέδιο και μικρής ήπιας παρέμβασης.
· Δημιουργούν θέσεις εργασίας, ώστε να μείνουν οι άνθρωποι στον τόπο τους.
40 χρόνια μετά τον Γαλλικό Μάη, και είναι πιο επίκαιρο, από τότε, πιο επιτακτικό το αίτημα: η φαντασία στην εξουσία, αλλά και το όραμα, θα προσέθετα.
(*) Του Νίκου Σιόλια, Μαθηματικού
Ο Λήλας, ένα αρχαίο ποτάμι, ο Θεός που έφερε την ευημερία στο Ληλάντιο Πεδίο, και την ακμή σε δύο μεγάλες Πόλεις, την Χαλκίδα και την Ερέτρια στην ιστορία, αλλά και την αυτοκαταστροφή τους με τους αιματηρούς Ληλαντικούς Πολέμους, σήμερα, ολοένα και υποβαθμίζεται.
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Ας περπατήσουμε απ’ τις εκβολές αντίθετα στη ροή των υδάτων του.
Ο Λήλας και η λεκάνη απορροής του – γονιμότατη γη υψηλής απόδοσης – δέχεται φοβερή οικιστική πίεση (Αγ. Νικόλαος, Μπούρτζι, Βασιλικό, Λάμψακο, Μύτικας).
Αμπελώνες και οπωρώνες μετατρέπονται σε μια νύχτα σε μεζονέτες (χωρίς αυτή να εντάσσεται σ’ ένα γενικότερο χωροταξικό σχεδιασμό) ή σε μεταλλικά κτήρια για βιοτεχνική χρήση ή αποθήκες.
Σ’ αυτό το κομμάτι του ποταμού, το πιο πυκνοκατοικημένο, δεν υπάρχει κανενός είδους επεξεργασία λημμάτων αστικού ή βιομηχανικού τύπου, με αποτέλεσμα είτε αυτά να πέφτουν στο ποτάμι διαμέσου των αγωγών οβριών, είτε να απορροφώνται στον υδροφόρο ορίζοντα.
Ανεβαίνοντας είναι φανερά τα ίχνη της παράνομης αμμοληψίας που λίγο έλειψε να οδηγήσει τη γέφυρα των Φύλλων σε κατάρρευση, ενώ το μηχανοστάσιο στις όχθες του, δίπλα στη νέα Γέφυρα του Αφρατίου με τα εμφανή ίχνη των ορυκτελαίων στο έδαφος επιβαρύνει και αυτό με τη σειρά του.
Πιο πάνω το εργοστάσιο επεξεργασίας «στερεών;» αποβλήτων της κτηνοτροφίας (μόνο;) δεν θυμίζει καθόλου μια επιχείρηση χώρας μέλους της ΕΕ και αναρωτιέται κανείς ποιος και με ποια αιτιολογία επιτρέπει τη συνέχιση της λειτουργίας της μ’ αυτές τις συνθήκες. Η γραφή και η εικόνα δεν μπορούν να αιχμαλωτίσουν τη διέγερση των αισθήσεων της όσφρησης και της αφής – μια και μύρια όσα έντομα ζουν και αναπαράγονται στα βουνά των αποβλήτων.
Πλήθος μικρά και μεγάλα ποιμνιοστάσια, ορνιθοτροφία, χοιροτροφία στις παρυφές του ποταμού στην περιοχή του Αφρατίου και του Πισσώνα, εμφανή στο μάτι του περιηγητή. Το πιο μεγάλο όμως περιβαλλοντικό έγκλημα είναι αυτό που γίνεται πίσω απ’ τις συστάδες των δέντρων που απέμειναν απ’ τα πλούσια δάση του παρελθόντος. Μεγάλες μονάδες παραγωγής και τυποποίησης λευκού κρέατος (χοιρινά, κοτόπουλα) με τα αντίστοιχα σφαγεία, λειτουργούν ουσιαστικά χωρίς έλεγχο απ’ τις υπηρεσίες της Ν.Α. Εύβοιας, με υποτυπώδεις βιολογικούς καθαρισμούς, που είτε λειτουργούν είτε δεν λειτουργούν είναι το ίδιο, μια και ο τελικός αποδέκτης των υπο-επεξεργασμένων βιομηχανικών αποβλήτων τους είναι οι ποταμοί Λήλας και Μεσάπιος ή με αρδευτικά συστήματα διοχετεύονται σε «ιδιόκτητα χωράφια». Τα υποπροϊόντα της επεξεργασίας του κρέατος αντί να επεξεργάζονται σε ειδικούς κλιβάνους αποτέφρωσης, ρίχνονται ή θάβονται σε χώρους επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο τα υπόγεια ύδατα.
Το τραγικότερο όλων όμως είναι οι ανεξέλεγκτες «χαβούζες» - τεχνητές λίμνες αποβλήτων που μικρότερες (;) μονάδες εκτροφής θεωρούν προσφορότερο τρόπο διαχείρισης των αποβλήτων τους.
Η μόλυνση των ποταμών Μεσάπιου και Λήλα και κατ’ επέκταση του Ευβοϊκού εξ αυτών και η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα, χτύπησε «κόκκινο».
Πρώτο θύμα (;) ο Δήμος της Ν. Αρτάκης, της οποίας το πόσιμο νερό κρίθηκε ακατάλληλο για χρήση λόγω των μεγάλων περιεκτικοτήτων σε νιτρικά και νιτρώδη άλατα (που προέρχονται και από την αλόγιστη χρήση λιπασμάτων στις γεωργικές καλλιέργειες) και ακολουθούν και άλλοι.
Όλα αυτά είναι απλές διαπιστώσεις του κοινού νου, που και μόνο με τις αισθήσεις μπορεί να καταγράψει.
Μεγάλες οι ευθύνες των κεντρικών κυβερνήσεων της 30ετίας, που άφησαν και συνεχίζουν να αφήνουν το περιβάλλον θεσμικά αθωράκιστα στα ιδιωτικά κερδοσκοπικά συμφέροντα. Μεγαλύτερες όμως είναι οι ευθύνες της, Ν.Α. Εύβοιας και των Δήμων Ληλαντίων και Διρφύων που ενώ γνώριζαν και γνωρίζουν το περιβαλλοντικό έγκλημα σιωπούν, στην καλύτερη περίπτωση.
Η ευθύνη τελικά πρέπει να περάσει στα χέρια των πολιτών των τοπικών κοινωνιών που με κινηματικούς όρους, πρέπει να επιβάλουν το συμφέρον της υγείας , της ποιότητας της ζωής και της προστασίας του Περιβάλλοντος.
Η κίνηση «Ενεργοί Πολίτες Εύβοιας – για το περιβάλλον», έδωσαν δείγματα γραφής με τη δράση τους, αναδεικνύοντας και δημοσιοποιώντας όσα απ’ τα προβλήματα έπεσαν στην αντίληψή τους, πρωτοστατώντας στη δημιουργία δικτύου φορέων στην Εύβοια για τον συντονισμό μας και την ανάδειξη και άλλων προβλημάτων και την πίεση να λυθούν, αλλά και σε πανελλαδικό επίπεδο στην δημιουργία «κίνησης Πολιτών κατά του Λιθάνθρακα». Φαίνεται, ότι αυτή η δραστηριότητα, ενοχλεί, όχι μόνο οικονομικά συμφέροντα, που έχουν λόγο να ανησυχούν, αλλά και πολιτικά κατεστημένα που θέλουν να ποδηγετήσουν και να κατευθύνουν τα κινήματα των Πολιτών.
Ένα κίνημα αυτόνομο, πολύχρωμο και πολύμορφο, καλά συντονισμένο, είναι η μόνη λύση, γιατί μπορεί να εμπλουτίσει με πρωτοποριακές ιδέες, μπορεί να πιέσει και να πετύχει αλλαγή πολιτικών σε τοπικό αλλά και εθνικό επίπεδο. Να υποχρεώσει τις πολιτικές δυνάμεις, όσες ακόμα δεν το έχουν κάνει να αντιμετωπίσουν, μεσ’ απ’ τα προγράμματά τους, με ειλικρίνεια την αειφορία και την οικονομική ανάπτυξη με προστασία του περιβάλλοντος σήμερα.
Γιατί δεν έχει έννοια και σημασία να μιλάμε για ανάπτυξη «στα πλαίσια του φιλελεύθερου μοντέλου της αγοράς» ή «για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας», αν δεν έχουμε εξασφαλίσει τους όρους της επιβίωσης πρώτα π’ όλα.
ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ !!!
Η ανεξέλεγκτη δημιουργία μονάδων παραγωγής κρέατος, βιοτεχνιών και αποθηκών, σε χώρους που είναι άλλης χρήσης (γεωργική γη, δασικές εκτάσεις, όχθες του ποταμού) τον οδηγούν σε αφανισμό και κοντά σ’ αυτόν και το Ληλάντιο Πεδίο.
Είναι επιτακτική ανάγκη η απομάκρυνσή τους και η συγκέντρωση, με σύγχρονους όρους, σε ορισμένη έκταση (κατά τα πρότυπα ΒΙ.ΠΕ) με οργανωμένο βιολογικό καθαρισμό, εργοστάσιο επεξεργασίας στερεών αποβλήτων για παραγωγή βελτιωτικού χώματος και γιατί όχι βιαερίου για παραγωγή ενέργειας.
Θα μπορούσε ακόμα να προβλεφθεί και η αντίστοιχη Γεωργική έκταση για την παραγωγή βιολογικών ζωοτροφών, ώστε να υπάρχει κάθετη παρέμβαση στη γραμμή παραγωγής και στη βελτίωση και ανταγωνιστικότητα των ζωικών προϊόντων.
Μια τέτοια διαδικασία μπορεί να γίνει μόνο με τον σχεδιασμό και την υλοποίηση της Ν.Ε και των Δήμων της περιοχής και τον απόλυτο έλεγχό τους, καθώς επίσης και Συνεταιριστικής Οργάνωσης των Παραγωγών.
Έτσι τίποτα δεν πάει χαμένο.
Η ύπαρξη και η υγεία του ποταμού συναρτάτε άμεσα από την ύπαρξη και υγεία των Δασών στα βουνά και στα ημιορεινά της λεκάνης του και όχι μόνο. Η πυρκαγιά του περασμένου καλοκαιριού , που κατάστρεψε ολόκληρους ορεινούς όγκους και όχι μόνο (χωρίς να αναφερθώ στους νεκρούς του Μήστρου ή και στις καταστροφές περιουσιών) έδειξαν πόσο ευάλωτα είναι τα Δάση μας και σε συνδιασμό με τις κλιματικές αλλαγές.
Θα πρέπει να υπάρξει εκτεταμένο πρόγραμμα δασοπροστασίας:
1ο απ’ τις εκτεταμένες καταπατήσεις, με τη μέθοδο της αποψίλωσης και μετατροπής σε ελαιώνες ή καλλιεργήσιμες εκτάσεις – Δασολόγιο.
2ο προληπτική πυροπροστασία: (ανάθεση μελετών στα Πανεπιστήμια)
· Με τον καθαρισμό των Δασών απ’ την ξερή καύσιμη ύλη που έχει συσσωρευτεί χρόνια τώρα.
· Με τη διάνοιξη κι συντήρηση ζωνών πυροπροστασίας
· Με τη δημιουργία δεξαμενών βρόχινου νερού στα ορεινά ρέματα.
· Με τη δυνατότητα καλλιέργειας του πευκοδάσους (ρητινοκαλλιέργεια, ξυλεία κλπ) απ’ τους κατοίκους των χωριών.
3ο το προσωπικό που μπορεί να αξιοποιηθεί:
· Δασοφύλακες – Δασοπυροσβέστες που πρέπει να έχουν μόνιμη εργασία όλο το χρόνο και νάχουν το στοιχείο της εντοπιότητας..
· Αντιρρησίες συνείδησης, τους χειμερινούς μήνες για καθαρισμό και δεντροφυτεύσεις για αναγέννηση των Δασικών εκτάσεων.
· Φυλακισμένοι με ελαφρές ποινές, σε εθελοντική βάση και με κίνητρο τη μείωση της ποινής.
· Στρατιωτικές μονάδες, για άσκηση στην πολιτική προστασία και διαβίωση στη φύση.
· Πρόγραμμα Απασχόλησης Μεταναστών
· Εθελοντικές οργανώσεις.
ΤΟ ΝΕΡΟ…. ΝΕΡΑΚΙ
Η διαχείριση των υδάτων και η διατήρηση των αποθεμάτων τους, τα επόμενα χρόνια θα είναι ζωτικής σημασίας, θέμα που δεν είναι καινούργιο. Η μη προνοητικότητα, λοιπόν των οργάνων της διοίκησης, της Ν.Α. και των ΟΤΑ, θα είναι εγκληματική.
Ήδη οι καθυστερήσεις σ’ αυτόν τον τομέα είναι εντυπωσιακές (φράγμα Μανικίων, λίμνη Δίστου, κλπ) και σ’ αυτό δεν χρειάζονται έργα μεγάλης κλίμακας, που και μεγάλο κόστος έχουν και δημιουργούν άλλου τύπου προβλήματα (αλλοίωση φυσικής ισορροπίας, κλπ).
Η κατασκευή πολλών μικρών φραγμάτων στα πλατέματα της κοίτης του ποταμού, ήπιας μορφής για τη δημιουργία τεχνιτών λιμνών μικρού βάθους, 3-4 μέτρων είναι εφικτή, και μάλιστα αυτό μπορεί να γίνει δια μέσου της «Αναπτυξιακής» με αυτεπιστασία σε Νομαρχιακό Πρόγραμμα.
ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΤΟ ΟΦΕΛΟΣ;
Μια τέτοια οργανωμένη παρέμβαση, με προγραμματισμό και σεβασμό στη φυσική ισορροπία και οικονομικό όφελος θα έχει, μια και θα οδηγήσει στην ανάπτυξη της περιοχής της λεκάνης του Λήλαντα αλλά και είναι ένα βιώσιμο έργο με πνοή και προοπτική στο μέλλον
· Μπορεί να χρησιμεύσει σαν πιλοτικό πρόγραμμα για όλη την Εύβοια και όχι μόνο.
· Διασώζει αυτό που έχουμε, αλλά και το εμπλουτίζει μια και θα οφεληθούν και παρακείμενες περιοχές.
· Διατηρούνται τα υδάτινα αποθέματα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ποτίσματα, αυξάνοντας την παραγωγικότητα της γεωργίας, για χρήση πυρόσβεσης, αν υπάρξει ανάγκη, υδροδότηση των γρήγορα αναπτυσσόμενων αστικών περιοχών του Δήμου της Χαλκίδας και του Δήμου των Ληλαντίων.
· Μπορεί να παράγει – και γιατί όχι – μικρής ισχύος ηλεκτρική ενέργεια με την κατασκευή μικρών ΥΗ σταθμών.
· Ανάπτυξη του εναλλακτικού τουρισμού – πλεονέκτημα ή προνομιακή θέση της Εύβοιας – του οικοτουρισμού, του αγροτουρισμού, στις παρόχθιες κοινότητες. Μια τέτοιου είδους παρέμβαση, να γίνει με χωροταξικό σχεδιασμό, παραδοσιακό αρχιτεκτονικό σχέδιο και μικρής ήπιας παρέμβασης.
· Δημιουργούν θέσεις εργασίας, ώστε να μείνουν οι άνθρωποι στον τόπο τους.
40 χρόνια μετά τον Γαλλικό Μάη, και είναι πιο επίκαιρο, από τότε, πιο επιτακτικό το αίτημα: η φαντασία στην εξουσία, αλλά και το όραμα, θα προσέθετα.
ΔΗΜΟΣ ΕΡΕΤΡΙΑΣ-ΑΜΑΡΥΝΘΟΥ
Ο Δήμος Ερέτριας ενώνεται με το Δήμο Αμαρυνθίων για τη δημιουργία του Δήμου Ερέτριας με έδρα την Ερέτρια.
Η έκταση του νέου Δήμου είναι 170 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 13325 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή της ΕΣΥΕ του 2001 - 13.418 κάτοικοι ήταν ο νόμιμος πληθυσμός κατά την απογραφή του 2021
Η έκταση του νέου Δήμου είναι 170 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 13325 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή της ΕΣΥΕ του 2001 - 13.418 κάτοικοι ήταν ο νόμιμος πληθυσμός κατά την απογραφή του 2021
«Ο αρχαιολογικός χώρος της Ερέτριας, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Εύβοιας. Η πόλη άρχισε να αποκτά αστικό χαρακτήρα από τον 8ο αι. π.Χ., συμμετείχε ενεργά στον Α΄ αποικισμό των Ελλήνων, ιδρύοντας αποικίες στο Βορρά (Παντικάπαιον και Φαναγόρεια στην Κριμαία), αλλά και στη Δύση (ίδρυση των Πιθηκουσών στην Ιταλία) και εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο, που είχε επαφές με την ανατολική Μεσόγειο. Η άνθηση της πόλης συνεχίσθηκε και στην αρχαϊκή περίοδο. Το 494 π.Χ. βοήθησε τη Μίλητο στην εξέγερσή της εναντίον των Περσών, γεγονός που οδήγησε στην καταστροφή της από τους Πέρσες το 490 π.Χ. Συμμετείχε στην Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία, αλλά το 411 π.Χ. αποτίναξε την αθηναϊκή ηγεμονία και ανέκαμψε οικονομικά. Το 338 π.Χ. μετά την μάχη της Χαιρώνειας η Ερέτρια βρέθηκε υπό την κυριαρχία των Μακεδόνων και στην πόλη ξεκίνησε μια νέα περίοδος άνθησης, οικονομικής και πολιτιστικής. Το 198 π.Χ. η πόλη κυριεύτηκε και καταστράφηκε από τους Ρωμαίους και από τότε ξεκίνησε η παρακμή της.»
Οι φωτογραφίες είναι ευγενική προσφορά των αδελφών Βαγγέλη & Κώστα Μακρή
Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2008
Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΡΥΠΑΝΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΤΑΜΥΝΑΙΩΝ
Η Εργοερευνητική Μ.Κ.Ο. σε συνεργασία με το τμήμα Τηλεπισκόπισης -Laser του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και το Δήμο Ταμυνέων διογανώνουν ημερίδα το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου και ώρα 10 το πρωί στο Εργατικό Κέντρο Αλιβερίου, με θέμα "Η ατμοσφαιρική ρύπανση στη ζωή των κατοίκων του δήμου Ταμυνέων".
Από την ερευνητική ομάδα έγιναν μετρήσεις:
Συγκέντρωσης των αναπνεύσιμων αερολυμάτων (κατηγοριοποίηση κατά διάμετρο σε μm) ΡΜ10 και ΡΜ2.5 / Yπεριώδης-Β ακτινοβολία (10:00 - 14:00 τοπική ώρα) (ανά 1 ώρα) /
Μετεωρολογικές παράμετροι (θερμοκρασία, πίεση, ταχύτητα και διεύθυνση ανέμου, σχετική υγρασία, ολική και υπεριώδης-Β ηλιακή ακτινοβολία).
Περίοδος συνεχών μετρήσεων: 20/06/08 έως 31/10/2008
Στόχοι του έργου ήταν: Η διάγνωση των πραγματικών αναγκών της περιοχής / Ειδικές μετρήσεις και ελέγχου νοσηρότητας / Ο καθορισμός μετρήσιμων στόχων για βελτίωση του περιβάλλοντος / Έκδοση μετεωρολογικού δελτίου υγείας - ρύπων της περιοχής προς χρήση και όφελος των ατόμων με προβλήματα υγείας.
Βασικοί θεματικοί άξονες της εκδήλωσης που θα γίνει στο Αλιβέρι είναι:
Η έννοια της ποιότητας ζωής.
Ατμοσφαιρική ρύπανση και επιπτώσεις στην υγεία.
Τροφική αλυσίδα (ρύπανση εδάφους, υδάτων).
Ευπαθείς ομάδες πληθυσμού και ρύπανση - κίνδυνοι - πρόληψη.
Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της πολιτείας.
Προτεινόμενες λύσεις.
Ομιλητές θα είναι:
Δρ. Πολυξένη Νικολοπούλου-Σταμάτη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Ιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Δρ. Αλέξανδρος Παπαγιάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Δρ. Μιχάλης Βραγχόπουλος, Καθηγητής Βιοκλιματικής ΤΕΙ Χαλκίδος.
Δρ. Μαρία Κούκου, Χημικός Μηχανικός, Εργαστήριο Περιβαλλοντικών Ερευνών Τμήμα Μηχανολογίας- ΣΤΕΦ Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ιδρυμα Χαλκίδας.
Γεώργιος Κουλούρης, ιατρός - Πνευμονολόγος, πρόεδρος της «Εργοερευνητικής».
Δρ. Εμανουέλλα Ρεμουντάκη, επίκουρη καθηγήτρια, Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Από την ερευνητική ομάδα έγιναν μετρήσεις:
Συγκέντρωσης των αναπνεύσιμων αερολυμάτων (κατηγοριοποίηση κατά διάμετρο σε μm) ΡΜ10 και ΡΜ2.5 / Yπεριώδης-Β ακτινοβολία (10:00 - 14:00 τοπική ώρα) (ανά 1 ώρα) /
Μετεωρολογικές παράμετροι (θερμοκρασία, πίεση, ταχύτητα και διεύθυνση ανέμου, σχετική υγρασία, ολική και υπεριώδης-Β ηλιακή ακτινοβολία).
Περίοδος συνεχών μετρήσεων: 20/06/08 έως 31/10/2008
Στόχοι του έργου ήταν: Η διάγνωση των πραγματικών αναγκών της περιοχής / Ειδικές μετρήσεις και ελέγχου νοσηρότητας / Ο καθορισμός μετρήσιμων στόχων για βελτίωση του περιβάλλοντος / Έκδοση μετεωρολογικού δελτίου υγείας - ρύπων της περιοχής προς χρήση και όφελος των ατόμων με προβλήματα υγείας.
Βασικοί θεματικοί άξονες της εκδήλωσης που θα γίνει στο Αλιβέρι είναι:
Η έννοια της ποιότητας ζωής.
Ατμοσφαιρική ρύπανση και επιπτώσεις στην υγεία.
Τροφική αλυσίδα (ρύπανση εδάφους, υδάτων).
Ευπαθείς ομάδες πληθυσμού και ρύπανση - κίνδυνοι - πρόληψη.
Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της πολιτείας.
Προτεινόμενες λύσεις.
Ομιλητές θα είναι:
Δρ. Πολυξένη Νικολοπούλου-Σταμάτη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Ιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Δρ. Αλέξανδρος Παπαγιάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Δρ. Μιχάλης Βραγχόπουλος, Καθηγητής Βιοκλιματικής ΤΕΙ Χαλκίδος.
Δρ. Μαρία Κούκου, Χημικός Μηχανικός, Εργαστήριο Περιβαλλοντικών Ερευνών Τμήμα Μηχανολογίας- ΣΤΕΦ Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ιδρυμα Χαλκίδας.
Γεώργιος Κουλούρης, ιατρός - Πνευμονολόγος, πρόεδρος της «Εργοερευνητικής».
Δρ. Εμανουέλλα Ρεμουντάκη, επίκουρη καθηγήτρια, Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)