By Michaud Nathalie
Ψυχή μου εσύ,
ορίζων μακρινός
και φάρος φωτεινός,
για πάντα εσύ.
Ουράνια τόξα
απόβροχα κρατείς,
σαν και σένα κανείς
καρδιάς μου δόξα.
Διψασμένη γη
με το στόμα ξερό
περιμένει νερό,
εσύ η πηγή.
Στο αίμα σου ζω
και συ στο δικό μου.
Αερικό μου
γι' αυτό σ' αγαπώ.
11.12.1996

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου