Θεομηνία;΄Η ολιγωρία και ευθύνες;

Του Γ.Βουκούτη, Συντονιστή Ο.Μ. Χαλκίδας του ΣΥΡΙΖΑ

Το μοιρολόι δεν έχει κοπάσει ακόμη. Oκτώ  άνθρωποι παρασύρθηκαν από τη λάσπη, με την οποία χτίστηκε η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες. Μια χώρα που βγάζει τα μάτια της. Και όλοι αυτοί που την διαφέντεψαν όλα αυτά τα χρόνια, θλίβονται και εκστομίζουν στερεότυπες δικαιολογίες και αντιλήψεις, που πάλι σκοπό έχουν να αποσείσουν από πάνω τους τις ευθύνες και ενοχές. Αν αναλάμβαναν τις βαριές ευθύνες τους, θα καταλάβαιναν πως υπήρξαν ένοχοι μιας επαναλαμβανόμενης τραγωδίας, για την οποία κανείς ως τώρα δεν τους τιμώρησε. Κι όταν δεν σιωπούν, αλυχτούν: Ακραία καιρικά φαινόμενα. Θεομηνία. Επιλογή που βολεύει. Απεκδυόμαστε των ευθυνών μας ως οργανωμένη κοινωνία. Βρίσκουμε κάποιον Θεό, όποιος κι αν είναι αυτός και του φορτώνουμε τις δικές μας ευθύνες. Έτσι καλύπτουμε, με επικίνδυνο τρόπο, μια διαχρονική ευθύνη όλων εκείνων που ενεπλάκησαν στον σχεδιασμό, εκτέλεση αλλά και νομιμοποίηση, άστοχων επεκτάσεων πολεοδομικών σχεδίων, νομιμοποιήσεων αυθαιρέτων, αλλά και ακατάλληλων αντιπλημμυρικών έργων.                                                                 

Ο μύθος ξαναμοντάρεται στο καλοταϊσμένο τηλεοπτικό πεδίο, εκεί που κατασκευάζονται οι νέοι μύθοι.

Βολεύει να γίνει η φύση ο αποδιοπομπαίος τράγος. Γιατί τότε θα παρασύρει με τα νερά της και θα ξεπλύνει τις ενοχές και την εγκληματική αδιαφορία όσων ασέβησαν στη φύση, για να ικανοποιήσουν τα συμφέροντα της εκλογικής τους πελατείας. Η απληστία για το οικονομικό κέρδος, η βλακεία και τα μικροπολιτικά και ολιγαρχικά συμφέροντα μας οδήγησαν σε τέτοιο σημείο αλλοτρίωσης, ώστε να μπαζώσουμε κάθε ρέμα και ποτάμι, να κάψουμε εκατομμύρια στρέμματα δασών και πρασίνου.

Προχθές το νερό της βροχής, θεριεμένο από τη δυνατή καταιγίδα, ξαναθυμήθηκε τον δρόμο που δικαιωματικά εδώ και αιώνες τού ανήκει και όρμησε ξέφρενα να περάσει, δείχνοντας την πραγματική δύναμη της φύσης παρασέρνοντας σαν αθύρματα και μετατρέποντας σε άμορφες μάζες τα λαμαρινένια είδωλα της εποχής μας, που μερικά από αυτά πήρανε μαζί τους και κάποιους δυστυχείς συνανθρώπους μας. Η αλαζονεία, η αυθαιρεσία, η απληστία και η αμετροέπεια που μας χαρακτηρίζει, ώστε να καταντήσουμε να υβρίζουμε τη φύση, πληρώνεται δυστυχώς πολύ ακριβά και θα πληρωθεί πολύ ακριβότερα στο μέλλον.

 

Στις σημερινές πλημμυροπαθείς περιοχές μας, ίδια η κατάσταση το 2006 και το 2009. Οι καταστροφικές πλημμύρες που κόστισαν τη ζωή σε 8 ανθρώπους και έπληξαν καίρια κατοικίες και επιχειρήσεις, επαναφέρουν στη δημόσια συζήτηση τα ζητήματα της άναρχης δόμησης, των εγκληματικών παρεμβάσεων στο φυσικό περιβάλλον, της αντιπλημμυρικής προστασίας, της καταστροφικής διαχείρισης των πόρων από την πολιτεία.Η αποσπασματική -σε βαθμό εγκλήματος- πολιτική κυβερνήσεων και Τοπικής Αυτοδιοίκησης εξυπηρέτησε την πελατειακή λογική που διέτρεχε το πολιτικό σύστημα. Αντί για έργα ουσίας, κάποιοι προτιμούσαν έργα βιτρίνας, ενώ έκαναν τα στραβά μάτια σε παρανομίες, ώστε να αποφύγουν τον συνολικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση του προβλήματος στέγασης των φτωχότερων στρωμάτων.

Η επανάληψη των ίδιων συμπερασμάτων ύστερα από κάθε κακοκαιρία δεν οδήγησε ποτέ στην κατάρτιση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου που θα προστατεύει τους πολίτες από τις καταστροφές.

Η μόνη μας ελπίδα είναι να παραδειγματιστούμε από τις καταστροφές και να δουλέψουμε με συναίσθηση ευθύνης για επείγουσα αντιπλημμυρική προστασία των περιοχών που έχουμε εγκαταλείψει στη μοίρα τους, δίνοντας διέξοδο στις φυσικές ροές του νερού.  

Καθώς τα δάκρυα στεγνώνουν, περιμένουν οι νομοθετικές και διοικητικές πρωτοβουλίες. Να θωρακιστούν οι αδύναμοι από την αδιαφορία όσων κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου στα προστατευμένα σπίτια τους.

ΥΓ.1 Η κυβέρνηση της Ν.Δ. και οι εκπρόσωποί της (Χαρδαλιάς κ.ά.) να σταματήσουν τα χυδαία ψέματα και τον εμπαιγμό για να αποσείσουν τις ευθύνες τους. Οι ευθύνες και η ολιγωρία τόσο της κυβέρνησης όσο και της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας είναι δεδομένες και μεγάλες. Ευχόμαστε να σκύψουν πάνω από τα προβλήματα των συμπολιτών μας και να μην συνεχίσουν την ίδια τακτική που εδώ και ένα χρόνο δεν έχει αποδώσει καμία αρωγή σε πληγέντες συμπολίτες μας. Ας είχαν τουλάχιστον το θάρρος να πουν μια συγγνώμη στους πληγέντες και τις οικογένειες των θυμάτων.  Αρκετά πια με  τη …συμπάθεια και τη θλίψη τους.

ΥΓ.2  Είναι χρέος της Κυβέρνησης και επείγουσα κοινωνική ανάγκη η άμεση υλική ενίσχυση των πληγέντων, ιδίως των ανέργων, εποχιακά εργαζομένων και των πιο αδύνατων οικονομικά ανθρώπων.                                          

• Άμεση αποκατάσταση των δικτύων ύδρευσης και ρεύματος και των άλλων υποδομών.
• Ενίσχυση  σε στελεχιακό δυναμικό των υπηρεσιών των Δήμων για  συγκρότηση επιτροπών για τη καταγραφή των καταστροφών σε επιχειρήσεις, αγρότες, κτηνοτρόφους και νοικοκυριά, με την ολοκλήρωση των αυτοψιών εντός μίας εβδομάδας.
• Έκτακτη επιχορήγηση στις επιχειρήσεις των πληγεισών περιοχών της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας οι οποίες λόγω της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης και καταστροφής των παραλιών ουσιαστικά οδηγούνται σε κλείσιμο.

Τεχνικό Πρόγραμμα της "πεπατημένης" για διαβούλευση στη Χαλκίδα

Ηχηρή διάψευση των προσδοκιών των δημοτών της πόλης αλλά και των υποστηρικτώνν της νέας Δημοτικής Αρχής αποτελεί το τεχνικό πρόγραμμα του ΔΧ που τέθηκε σε διαβούλευση. 

• Πλήρης απουσία αειφόρου προσεγγισης για τα προβλήματα της πόλης
• Όλα "τσιμέντο και άσφαλτος να γίνουν", ανυπαρξία έργων κοινωνικού και περιβαλλοντικού χαρακτήρα
• Απουσία προτάσεων ή έστω μελετών για έργα οραματικού χαρακτήρα
• Απουσία αντιμετώπισης των "βιομηχανικών σπαραγμάτων" που ρυπαίνουν τον πολεοδομικό ιστό χρόνια τώρα
• Έλλειψη οποιασδήποτε αναφοράς αξιοποίησης του παλιού νοσοκομείου και της δωρεάς του Υπ.Αγροτικής Ανάπτυξης στην Αρτάκη
• Απουσία προτάσεων ουσιαστικής αξιοποίησης της υπάρχουσας δημοτικής περιουσίας για τις ερχόμενες γενεές
• Πασσαλείματα εδώ και εκεί που ουσιαστικά σπαταλούν τους δημόσιους πόρους αντι να τους κατευθύνουν σε έργα ουσίας

Και πολλά άλλα...

Ο αντισυστημικός Σταμάτης Κραουνάκης, άφησε το στίγμα του στη σκηνή του 4ου bio – Mechanical festival

“Let’s go party”: Ο Σταμάτης Κραουνάκης, εμφανώς αντισυστημικός, άφησε το στίγμα του καταμεσής στη σκηνή του 4^ου bio – Mechanical festival

Κείμενο – φωτογραφίες Κατερίνα Γιαμά – Θέατρο Χαλκίδας

Με όπλο την μαγική δύναμη της μουσικής και το αδιαμφισβήτητο τάλαντο της επικοινωνίας τους με το κοινό, ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Σπείρα με φίλους μουσικούς δεν άφησαν το παραμικρό περιθώριο χρόνου σε όσους είχαν την τύχη να τους ακούσουν, το Σάββατο το βράδυ στον Πολιτιστικό χώρο της Αυλιδείας Αρτέμιδας. Στο πλαίσιο των εκδηλώσεών του το 4^ο bio – Mechanical festival άφησε, ως προτελευταία γεύση, το μουσικό αυτό σχήμα με επικεφαλής τον ανατρεπτικό Έλληνα μουσικό που έδωσε ηχηρό μήνυμα αισιοδοξίας στους ακροατές, αποδεικνύοντας ότι οι παντός είδους κρίσεις αντιμετωπίζονται δραστικά με την πολιτιστική δραστηριότητα, το πηγαίο χιούμορ, το μπρίο, την καλοστημένη σάτιρα και την έκφραση του σώματος. Στο «σχήμα» που αναστάτωσε τις κερκίδες κερδίζοντας πόντο πόντο το κέφι και την έντονη συμμετοχή του κοινού, συμμετείχαν οι Βαϊος Πράπας(φωνή – κιθάρα – μπουζούκι), Σάκης Καραθανάσης(φωνή – κιθαρόνι – καχόνε), Γιώργος Στιβανάκης(φωνή – μαράκες, ντέφι), Κώστας Μπουγιώτης(φωνή – καχόνε), Χρήστος Γεροντίδης(φωνή – καχόνε), Γιώργος Ταμιωλάκης(τσέλλο), Δημήτρης Ανδρεάδης(πλήκτρα).

Το πρόγραμμα διέθετε τα πάντα. Μια πλούσια και ευρηματική γκάμα χαρακτηριστική για τις ευρηματικές εναλλαγές της, αφενός «ανέβαζε» τους τόνους προκαλώντας ένταση και σασπένς, αφετέρου τους «κατέβαζε», δημιουργώντας ημισκότεινα σκηνικά στυλ καμπαρέ- town και φωνές που «σφυροκοπούσαν» απροκάλυπτα το συναίσθημα. Λαϊκά της περασμένης δεκαετίας, παραδοσιακά, ρετρό, ξένες μπαλάντες με αποκαλυπτικές ερμηνείες, κοινωνική σάτιρα που τσάκιζε κόκκαλα ή που άγγιζε επιδερμικά αλλά επιδέξια την ευαισθησία των ακροατών, τραγούδια που έχουν αφήσει εποχή από τις πρώτες του και κατ’ εξακολούθηση συνεργασίες με την Λίνα Νικολακοπούλου και γνωστούς ‘Ελληνες τραγουδιστές, μουσικά όργανα σε συστοιχία αλλά και..χωρίς αυτήν, ανάμικτα αλλά και σύμμικτα. «Αυτή η νύχτα» που την τραγούδησε και το κοινό, «Τα πιο ωραία λαϊκά» , «Μια πόλη μαγική», «Η κουπαστή» με το «Φίλα με» και «Όταν έχω εσένα» μετέτρεψαν την μουσική του παράσταση σε μια επαναλαμβανόμενη, αλλά συνήθιστη «οπερέτα» όπου όλοι και όλα κινούνταν αδιάκοπα με διαφορετικούς ρυθμούς εναρμονισμένους μεταξύ τους. Το ερωτικό στοιχείο διαπερνούσε τη θεματική του κάνοντάς το να φαντάζει άλλοτε σαν επίγεια αναγκαιότητα και άλλοτε σαν μεταφυσική αναζήτηση. 

Πριν το θεαματικό τέλος – αν και στην περίπτωση Κραουνάκη το τέλος είναι μια δεύτερη παράσταση – ερμήνευσε ένα τραγούδι βασισμένο σε σύγχρονο άρθρο της Έλενας Ακρίτα που όπως είπε, χωρίς να «μασάει» τα λόγια του, τον συγκλόνισε για την αλήθεια του. Μέσα στο σκοτάδι – που εναλασσόταν με εντυπωσιακούς φωτισμούς των προβολέων - ενός πρώην ανενεργού λατομείου, ο Κραουνάκης (Σταμάτης για τους περισσότερους λόγω της αμεσότητάς του) υποκλίθηκε με την ταπεινότητα του καλλιτέχνη που γνωρίζει πολύ καλά πώς να κερδίζει την συμπάθεια του κοινού και να την μετουσιώνει σε πολύωρη, μουσική πανδαισία με εσάνς καυστικού χιούμορ.

Το Θέατρο Χαλκίδας συναντά τον μύθο ενδίδοντας στην γοητεία των Ομηρικών επών

 

 

Το Θέατρο Χαλκίδας «Αναχωρεί από την Ωγυγία» για ένα τριήμερο  και συναντά τον μύθο  ενδίδοντας στην γοητεία των Ομηρικών επών

Κείμενο – φωτο: Κατερίνα Γιαμά – Θέατρο Χαλκίδας

Το ταξίδι του Οδυσσέα εν μέσω θεϊκών και θνητών δυσκολιών, φιλοσοφικών διλημμάτων και νοσταλγίας για την πατρίδα του με ζωντανέ αφηγήσεις και έντεχνα ευρήματα, παρουσιάστηκε, σε πείσμα ποικίλων ανασταλτατικών παραγόντων(συμπεριλαμβανομένου και του κορονοϊού) την Πέμπτη το βράδυ στη σκηνή του Πολιτιστικού χώρου της Αυλιδείας Αρτέμιδας σε παραγωγή του Θεάτρου Χαλκίδας. Το «τρίτο κουδούνι» αντήχησε μέσα στην απλόχωρη αγκαλιά του παλιού νταμαριού και η  πέμπτη ραψωδία της Ομηρικής Οδύσσειας σε σκηνοθεσία και δραματουργία της Μαρίας Βαρδάκα πήρε τη θέση της επάξια ενώπιον των θεατών που έσπευσαν να απολαύσουν την πρεμιέρα της παράστασης ενώ αναμένονται δύο ακόμη παραστάσεις απόψε Παρασκευή 31 Ιουλίου και την Κυριακή 2 Αυγούστου. 

Η ενδυματολογική επιμέλεια ανήκει στην Βάσω Λευκούδη, η μουσική επένδυση στην Μαίρη Χουλιέρη,  η χορογραφία στην Δήμητρα Αγραφιώτη και η μουσική διδασκαλία των τραγουδιών στον Νικηφόρο Κουρμπέτη. Την επιμέλεια του προγράμματος έχει η ΄Εστερ Σώτια Λουκά, την δημιουργία της αφίσας ο Πέτρος Χριστούλιας ενώ στον σκηνοθετικό βοηθητικό ρόλο είναι ο Θεόφιλος – Ιάσονας Τσουκαλάς. Τους ρόλους ερμήνευσαν μέλη της θεατρικής ομάδας  Θεάτρου Χαλκίδας που κάτω από την έμπειρη «μπαγκέτα» της Μαρίας Βαρδάκα απέδωσαν  βάσει του περιορισμένου χρόνου που διέθεταν, με καλλιτεχνική αξιοπιστία και αξιοσημείωτη ερμηνευτική συνέπεια. 

Στους ρόλους οι : Νίκος Αθανασιάδης, Λιζ Αθανασιάδη – Γκάρντερ, Ελένη Αλεξανδρή, Ματούλα Αναστασίου, Ευρώπη Ευαγγελοπούλου, Σουζάνα Αθανασιάδου, Μαρία Καράκωστα, Εύη Κονοβέση, Βασιλική Κοτσανταμάνη, Γιώργος Λεβάκης, Ζωή Λιβανίου, ΄Εστερ Σώτια Λουκά, Κώστας Ντεγιάννης,΄Αννα Οταπασίδου, Γιάννης Παρχαρίδης, Κωνσταντίνα Πολυδώρου, Βάσια Σκούρα, Παναγιώτης Τζαφέρης,΄Ελενα Φωτιά,΄Αννα  και Εύα Χειμώνα.Διανθισμένη κατά διαστήματα με ζωντανή μουσική από τους Δημήτρη Κικίδη - Μιχαέλα Ρώτα και χορογραφία της Δήμητρας Αγραφιώτη που αποδόθηκε από τους Αναστασία – Βαρβάρα Μπαρότα και Χριστόφορο Παντούλα, η πέμπτη ραψωδία ταξίδεψε το κοινό κόντρα στι ς «θύελλες» της σύγχρονης  πραγματικότητας δίνοντάς του την έντονη αίσθηση ότι ο μύθος αντιστέκεται στη φθορά των δυσκολιών και του χρόνου. Το κείμενο  και οι μουσικές σύγχρονα, οι ποιητικές αναφορές  εναλλάχτηκαν  με διαδοχικές παύσεις, μελωδικές «αναπνοές» και  ερωτικές επικλίσεις. Από τον Ελύτη και τον Καζαντζάκη μέχρι τον μεταπολεμικό Ασλάνογλου και την νεορομαντική Μαρία Πολυδούρη, την «Αθανασία» του Χατζηδάκη και τραγούδια των Δήμα, «Ρόδο του Ανέμου», Βασιλείου και Ζαχοπούλου, η Ωγυγία όπου η Καλυψώ γνώρισε και «αιχμαλώτισε» τον Οδυσσέα σύμφωνα με τον μύθο, πέρασε μέσω της  μαγικής θεατρικής τέχνης στη σκηνή χωρίς..συνοπτικές διαδικασίες.΄Οπως εξηγεί στο σημείωμά της για το έργο η Μαρία Βαρδάκα  που χαιρέτισε με όλους τους συντελεστές το ακροατήριο, «ενδώσαμε στην κρυφή σκηνική γοητεία των Ομηρικών επών». Τίποτε λιγότερο, αντίθετα πολύ περισσότερο.     

 

Σπάνιες Γαίες: στρατηγικά ορυκτά για το σήμερα και αύριο του πλανήτη

BGS - Σπάνιες Γαίες στην Ευρώπη

...Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι σπάνιες γαίες, αλλά και άλλα μέταλλα, θα πρωταγωνιστήσουν στο τεράστιο έργο της πράσινης ανάπτυξης, που θα βάλει τα θεμέλια για την απαλλαγή του πλανήτη από ρυπογόνες πρώτες ύλες (κάρβουνο, πετρέλαιο, κτλ.) και θα οδηγήσει στην περιβαλλοντική ουδετερότητα. Ωστόσο, οι παγκόσμιοι οργανισμοί και θεσμοί, και οι εθνικοί και περιφερειακοί φορείς, που είναι αρμόδιοι για τη χάραξη πολιτικής, οφείλουν αφενός να αναλάβουν την ευθύνη για την εποπτεία πάνω στην αλυσίδα παραγωγής και εφοδιασμού της βιομηχανίας (ώστε επιτέλους να απαλλαγούμε από τους περιβαλλοντικούς κινδύνους και τις καταστροφές) και αφετέρου να προστατεύσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, κυρίως σε χώρες όπως η Κίνα, το Κογκό, η Μέση Ανατολή, η Ινδία, κτλ...

Από την άλλη πλευρά, οι πολιτικοί και διοικητικοί ηγέτες πρέπει επιτέλους να λύσουν την εξίσωση «Ναι στην Πράσινη Οικονομία και Όχι στα Μεταλλεία στην Πίσω Αυλή μας». Πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι τα μεταλλεία είναι εκεί που τα δημιούργησε η φύση. Δεν μπορούν να «ξενιτευτούν»! Όπως τονίστηκε και προηγούμενα, εδώ είναι που θα χρειαστούν: μια ξεκάθαρη νομοθετική και πολιτική παρέμβαση, η εταιρική ευθύνη, η διαβούλευση με τις τοπικές κοινότητες (ώστε να επιτυγχάνεται η κοινωνική συναίνεση) και ο ουσιαστικός/ανεξάρτητος έλεγχος των μεταλλευτικών έργων. Η τεχνολογική εξέλιξη έχει απογειωθεί σε τέτοιο βαθμό που οι βέλτιστες πρακτικές για εξουδετέρωση όλων των αρνητικών επιπλώσεων της μεταλλευτικής βιομηχανίας είναι εφικτές και εφαρμόσιμες. Εκτός και εάν ο στόχος είναι αποκλειστικά η επιδίωξη του οικονομικού κέρδους...

Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, σύμφωνα με το ΙΓΜΕ (Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών) και τις γνώσεις μου ως κοιτασματολόγου, τα σημαντικότερα αποθέματα ΣΓ, βρίσκονται κατά μήκος των ακτών της ΒΑ Ελλάδας, ανάμεσα στη χερσόνησο της Χαλκιδικής και της Καβάλας (No 69 της Εικ. 5), όπως και στην κεντρική Ελλάδα, στη Φωκίδα, (στην Εύβοια επίσης) και στην περιοχή της Λοκρίδας (No 70-72 της Εικ. 5).

Εκείνο λοιπόν που χρειάζεται είναι μια πιο συστηματική έρευνα (π.χ. για τη δυνατότητα παραγωγής ΣΓ από βωξίτες και τα απόβλητα της επεξεργασίας του, δηλ. τη λεγόμενη «κόκκινη λάσπη») και η αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της στα πλαίσια μιας βιώσιμης ανάπτυξης. Και τούτο γιατί, κατά πάσα πιθανότητα, και παρά την τεράστια αξία των γεωλογικών αποθεμάτων τους (υπολογίζονται σε πολλά δισεκατομμύρια ευρώ), δεν αναμένεται η αδειοδότηση των παραθαλάσσιων συγκεντρώσεων ΣΓ στη βόρεια Ελλάδα (εάν ποτέ αυτή ζητηθεί, μετά από τις απαραίτητες συμπληρωματικές έρευνες και οικονομοτεχνικές μελέτες) για τουριστικούς λόγους...

... το ίδιο φαινόμενο (NIMBY) εμφανίζεται σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο, όπως βέβαια και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Κάποτε μάλιστα ακούγονται φωνές ενάντια σε εγκαταστάσεις που δεν έχουν καμία σχέση με ραδιενέργεια, επικίνδυνα απόβλητα, κτλ., όπως είναι αυτές της αιολικής ενέργειας για αισθητικούς λόγους. Εδώ απλά θα δανειστώ τα λόγια του συγγραφέα και ομότιμου καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Θ. Π. Τάσιου: «Κάμποσοι συμπολίτες μας, ενώ θαυμάζουν την κοντόχοντρη σιλουέτα ενός ανεμόμυλου, απεχθάνονται (λέει) τον υψηλόφρονα συμβολισμό μιας ανεμογεννήτριας – κι άντε να βρεις εσύ ερμηνείαν αυτής της απίστευτης “ευαισθησίας” που μας έλαχε».

Πηγή: https://www.huffingtonpost.gr/

Ολόκληρο το άρθρο εδώ

Για το Σκάνδιο διαβάστε εδώ

" Φεγγάρι Μπλε" - το νέο βιβλίο της Κ.Γιαμά

Από τις εκδόσεις Bookstars (www.bookstars.gr) κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο 

 "Φεγγάρι Μπλε¨της Κατερίνας Γιαμά

Ηλεκτρονική παραγγελία στο: https://www.bookstars.gr/User/BookDetails.aspx?Id=5buTeBJYhjbVcMtvDXlIAw%3d%3d&CId=HgAViWA5%2bUg%3d

17 Ιούνη - Παγκόσμια Ημέρα για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης

Πάνω από 100 χώρες του κόσμου πλήττονται σοβαρά από την μετατροπή των εύφορων εδαφών σε έρημο, ενώ στην Ελλάδα το ένα τρίτο των εδαφών υπόκειται σε υψηλό δυνητικό κίνδυνο ερημοποίησης. Η ερημοποίηση είναι η υποβάθμιση της γης σε ξηρές, ημι-άνυδρες και ύφυγρες περιοχές. και προκαλείται κυρίως από ανθρώπινες δραστηριότητες και κλιματικές αλλαγές, ενώ δεν αναφέρεται στην επέκταση των υπαρχόντων ερήμων.

Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι το 34% των εδαφών της χώρας διατρέχει υψηλό, το 49% μέτριο και το 17% χαμηλό κίνδυνο ερημοποίησης. Η χώρα δοκιμάζεται συνεχώς από καταστροφικές πυρκαγιές, ανεξέλεγκτη οικοδομική δραστηριότητα, πλημμελή ορθολογική διαχείριση εδάφους και υδάτων, προώθηση βιομηχανικής κλίμακας ενεργειακών και τουριστικών υποδομών.

Η ανατολική Πελοπόννησος θεωρείται σήμερα υψηλού κινδύνου. Στο κόκκινο βρίσκονται ακόμη όλα τα νησιά του Αιγαίου, καθώς και τμήματα της Στερεάς Ελλάδας και της Εύβοιας, καθώς και της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας, της Θράκης, όπως και η Κεντρική και η Νοτιοανατολική Κρήτη.

Το Εθνικό Σχέδιο για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης (ΚΥΑ 99605/3719/2001) παραμένει τύπος κενός, χωρίς ουσιαστική εφαρμογή. Η εθνική και Κοινοτική περιβαλλοντική νομοθεσία εφαρμόζεται αποσπασματικά, ή παραβιάζεται κατάφορα. Ο πρόσφατος περιβαλλοντικός νόμος (4685/2020) δεν αναφέρεται καν στην υποβάθμιση γης / ερημοποίηση. Αντίθετα, επιτρέπει καταστροφικές δραστηριότητες ακόμα και σε προστατευόμενες περιοχές.έχρι το 2050 η θερμοκρασία στην Ελλάδα θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 2 βαθμούς Κελσίου με 18% λιγότερες βροχοπτώσεις. Οι περίοδοι ξηρασίας μπορεί να γίνουν πιο συχνές και πιο έντονες ενώ η “επαναφόρτιση” του υδροφόρου ορίζοντα, στον οποίο βασίζεται η Ελλάδα, θα συνεχίζει να μειώνεται.

Περισσότερα στο tvxs

AstroVox: Μερική έκλειψη ηλίου - Κυριακή 21 Ιουνίου

Το πρωινό της Κυριακής 21 Ιουνίου 2020 θα έχουμε τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε και από την Ελλάδα μια έκλειψη ηλίου. Η έκλειψη θα είναι δακτυλιοειδής για μια στενή ζώνη που περνάει από Αφρική και Ασία αλλά στην Ελλάδα η έκλειψη θα είναι ορατή ως μερική έκλειψη με κάλυψη του ηλιακού δίσκου που θα είναι μεγαλύτερη στα νότια και ανατολικά (30% στη Ρόδο), και μικρότερη στα βόρεια και δυτικά (13% στην Κέρκυρα). Στην Αθήνα η κάλυψη θα είναι σε ποσοστό 20% επί της φαινόμενης ηλιακής διαμέτρου που αντιστοιχεί σε περίπου 11% επί της φαινόμενης ηλιακής επιφάνειας. Αντίστοιχα και η διάρκεια της έκλειψης θα είναι μικρότερη για τις περιοχές με μικρότερη κάλυψη και μεγαλύτερη για περιοχές με μεγαλύτερη κάλυψη. Στην Αθήνα η διάρκεια της έκλειψης θα είναι 1 ώρα και 23 λεπτά. Η έκλειψη θα ξεκινήσει λίγο πριν τις 8 το πρωί. Παρακάτω θα βρείτε έναν προσεγγιστικό πίνακα με τις τοπικές ώρες που θα διαρκέσει η έκλειψη για τέσσερις πόλεις της Ελλάδας.

Αθήνα
Έναρξη μερικής έκλειψης: 7:48
Μέγιστο έκλειψης: 8:28
Τέλος μερικής έκλειψης: 9:11

Θεσσαλονίκη
Έναρξη μερικής έκλειψης: 7:57
Μέγιστο έκλειψης: 8:32
Τέλος μερικής έκλειψης: 9:09

Πάτρα
Έναρξη μερικής έκλειψης: 7:51
Μέγιστο έκλειψης: 8:28
Τέλος μερικής έκλειψης: 9:07

Βόλος
Έναρξη μερικής έκλειψης: 7:53
Μέγιστο έκλειψης: 8:30
Τέλος μερικής έκλειψης: 9:09

Ηράκλειο
Έναρξη μερικής έκλειψης: 7:39
Μέγιστο έκλειψης: 8:24
Τέλος μερικής έκλειψης: 9:13

Ακριβείς ώρες για συγκεκριμένο τόπο μπορείτε να βρείτε στον εξής δικτυακό τόπο:
http://xjubier.free.fr/en/site_pages/solar_eclipses/ASE_2020_GoogleMapFull.html

Κάνοντας κλικ σε έναν τόπο θα πάρετε πληροφορίες για την έναρξη και λήξη της έκλειψης καθώς και το μέγιστο στη συγκεκριμένη περιοχή. Προσοχή να δοθεί στο ότι όλες οι ώρες είναι UT δηλαδή θα πρέπει να προσθέσετε 3 ώρες για να έχετε τη θερινή ώρα Ελλάδος.
Η παρατήρηση της έκλειψης πρέπει να γίνει μόνο με τα ειδικά ηλιακά φίλτρα όπως περιγράφονται στο σχετικό θέμα: http://www.astrovox.gr/forum/viewtopic.php?t=15712
Μεγάλη προσοχή πρέπει να δοθεί να μην παρατηρηθεί η έκλειψη χωρίς τη χρήση ειδικών φίλτρων ακόμα και αν απλά κοιτάζετε με τα μάτια σας. Υπάρχει κίνδυνος σοβαρής βλάβης στην υγεία των οφθαλμών.
Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να δει κανείς την έκλειψη με κιάλια ή τηλεσκόπιο είναι με την αγορά του ηλιακού φίλτρου Baader Astrosolar. Επίσης, τα ειδικά γυαλιά παρατήρησης έκλειψης μπορούν να δείξουν την έκλειψη χωρίς άλλο οπτικό βοήθημα. Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται προσοχή και τήρηση των προδιαγραφών του κατασκευαστή.

Μπορείτε να ενημερώνεστε για όλα τα αστρονομικά γεγονότα από το AstroVox μέσω του www.astrovox.gr αλλά και μέσω των κοινωνικών δικτύων:
https://www.instagram.com/astrovoxgr/
https://twitter.com/astrovoxgr
https://www.facebook.com/astrovox

Καλή και ασφαλή ηλιακή παρατήρηση!

Ανδρέας Παπαλάμπρου
https://www.astrovox.gr/

ΣΑΒΒΑΤΟ 13/6 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 11 πμ: ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΡΚΟ

Tο περιφερειακό συμβούλιο της Στερεάς Ελλάδας, με ομόφωνη απόφασή του, στηρίζει το δίκαιο αγώνα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ.


Δίνουμε μαζικά και μαχητικά το «παρών» στο συλλαλητήριο,
στην πλατεία Συντάγματος 13/6 στις 11.00 π.μ

ΛΑΡΚΟ: Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση

Πώληση ή πτώχευση»: έτσι έθετε το δίλημμα για τη ΛΑΡΚΟ η κυβέρνηση, όταν άρχιζε, πριν από μερικούς μήνες, το εγχείρημα της εκκαθάρισης εν λειτουργία της βιομηχανίας νικελίου, με τελικό στόχο την πώληση των περιουσιακών της στοιχείων (εργοστάσιο, ορυχεία) μέσα από δύο ξεχωριστούς διαγωνισμούς. Τώρα, η κυβέρνηση βλέπει το... τρένο της πτώχευσης να πλησιάζει με απειλητικά υψηλή ταχύτητα, καθώς δεν φαίνεται στον ορίζοντα να υπάρχει έστω και ένας ενδιαφερόμενος από την παγκόσμια αγορά για το εργοστάσιο της Λάρυμνας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο αρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας διαπιστώνουν ότι είναι πολύ πιθανό πλέον το σενάριο του άκαρπου διαγωνισμού για το εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ και της εμφάνισης μόνο ενός ενδιαφερόμενου επενδυτή για τα ορυχεία της Καστοριάς. Πρόκειται για όμιλο ισραηλινών συμφερόντων, όπως είχε αποκαλύψει πρόσφατα το Σin, η προσφορά του οποίου όμως είναι πολιτικά προβληματική γιατί, εκτός άλλων λόγων, σκοπός των επενδυτών είναι να τροφοδοτήσεις με ελληνικό μετάλλευμα (λατερίτης) το εργοστάσιου νικελίου που οι ίδιοι ελέγχουν στο Καβάνταρτσι της Β. Μακεδονίας, την ώρα που η ελληνική μονάδα παραγωγής νικελίου, στη Λάρυμνα, θα κλείνει, ελλείψει ενδιαφερόμενου επενδυτή.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έγινε το τελευταίο διάστημα μια προσπάθεια να βολιδοσκοπηθούν ενδιαφερόμενοι επενδυτές, αλλά οι απαντήσεις ήταν αρνητικές. Το εργοστάσιο της Λάρυμνας αντιμετωπίζεται πλέον με καθαρά αρνητικό τρόπο από τους «παίκτες» της διεθνούς αγοράς νικελίου, παρότι στο παρελθόν είχε προσελκύσει έντονο ενδιαφέρον, όχι μόνο γιατί η πανδημία και η αβεβαιότητα της νέας οικονομικής κρίσης κρατούν χαμηλά τις διεθνείς τιμές, χωρίς να είναι βέβαιος ο χρόνος η δυναμική μιας ανάκαμψης, ούτε μόνο επειδή το απαρχαιωμένο εργοστάσιο χρειάζεται πολύ μεγάλες επενδύσεις για την τεχνολογική και περιβαλλοντική του αναβάθμιση (της τάξεως των 200 εκατ. ευρώ), ποσό που στις σημερινές συνθήκες είναι αρκετό για να στηθεί από το μηδέν μια υπερσύγχρονη μονάδα στην Ασία με πολύ φθηνότερο ρεύμα και εργατικά.

Ένα βασικό πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί το τελευταίο διάστημα είναι ότι η ΛΑΡΚΟ έχει χάσει πλέον το καλό όνομα που είχε στις λίγες χαλυβουργίες που έχουν απομείνει στην ευρωπαϊκή αγορά, ως μια βιομηχανία που παράγει ποιοτικό προϊόν και είναι αξιόπιστη στις παραδόσεις. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση εξήγγειλε την έναρξη εκκαθάρισης σε λειτουργία, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο πτώχευσης, η ΛΑΡΚΟ υποχρεώθηκε να ανανεώσει συμβάσεις με σημαντική έκπτωση, λόγω του κινδύνου να μην παραδώσει το προϊόν ή να μην το παραδώσει έγκαιρα, ενώ ακόμη και πιστοί πελάτες της μετακινούνται ή εξετάζουν να μετακινηθούν προς την ανταγωνιστική βιομηχανία νικελίου της Βόρειας Μακεδονίας.

Με αυτά τα δεδομένα, μόνο ένα θαύμα από αυτά που δεν συμβαίνουν στον κόσμο της διεθνούς βιομηχανίας, θα μπορούσε να φέρει έναν επενδυτή στο διαγωνισμό για τη μονάδα της Λάρυμνας, έστω και με συμβολικό τίμημα. Ή, τουλάχιστον, έναν επενδυτή που θα είχε πράγματα τα εχέγγυα και την πρόθεση να επενδύσει μεγάλα ποσά και να αξιοποιήσει το εργοστάσιο και όχι απλώς να το χρησιμοποιήσει κερδοσκοπικά, με στόχο κάποιο βραχυχρόνιας διάρκειας «παιχνίδι» στην αγορά του νικελίου.

Ορισμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι φέρονται να ενημερώνουν συνδικαλιστές της ΛΑΡΚΟ ότι ζωηρό ενδιαφέρον για το εργοστάσιο διατηρεί η εδρεύουσα στην Ελβετία, TELF, πίσω από την οποία βρίσκονται τρεις γνωστοί και αμφιλεγόμενοι ολιγάρχες από το χώρο της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (Κιργιζία και Ουζμπεκιστάν). Η TELF έχει πράγματι την ανάγκη να συνεργασθεί με κάποια βιομηχανική μονάδα για παραγωγή νικελίου, καθώς έχει αποκτήσει μεταλλεία λατερίτη στη Γουατεμάλα, χωρίς να διαθέτει παραγωγική ικανότητα για τελικό προϊόν.

Όμως, είναι πολύ αμφίβολο αν η TELF έχει τους πόρους και την πρόθεση να επενδύσει πραγματικά στη ΛΑΡΚΟ. Το μόνο που είναι βέβαιο είναι ότι έχει ικανοποιηθεί ιδιαίτερα από προηγούμενη συνεργασία με την ελληνική βιομηχανία, όπου παρέδιδε μετάλλευμα και έπαιρνε τελικό προϊόν σε χαμηλή τιμή, από την οποία λέγεται ότι κέρδισε περισσότερα από 15 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με πληροφορίες, μάλιστα, η TELF έκανε προσπάθεια να επαναλάβει την ίδια συμφωνία, αλλά η σημερινή διοίκηση της ΛΑΡΚΟ απέκρουσε το... ζημιογόνο φλερτ. Στην καλύτερη περίπτωση, λένε πηγές με γνώση της αγοράς, στόχος της TELF θα ήταν να κλείσει άλλη μια συμφωνία ανταλλαγής μεταλλεύματος με τελικό προϊόν, αλλά θεωρείται απίθανο να θελήσει να δεσμευθεί σε μια μακροχρόνια επένδυση στην ελληνική εταιρεία. Απίθανο θεωρείται, επίσης, να διαθέτει η TELF τα απαιτούμενα κεφάλαια για να προχωρήσει σε τέτοια επένδυση, χωρίς μάλιστα να γνωρίζει αν μπορεί να φθάσει σε ένα κερδοφόρο αποτέλεσμα.

Με αυτά τα δεδομένα και ενώ έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τη ΛΑΡΚΟ, καθώς η τελευταία κρατική επιδότηση των 35 εκατ. ευρώ δεν επαρκεί για να κρατήσει «ζωντανή» για μεγάλο διάστημα την επιχείρηση, κάθε ημέρα που περνά φέρνει την κυβέρνηση πιο κοντά στο «μαύρο» σενάριο: να προκηρύξει ένα διαγωνισμό για το εργοστάσιο της Λάρυμνας που θα αποβεί άκαρπος και θα οδηγήσει στο κλείσιμο της τελευταίας βιομηχανίας νικελίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Πηγή: https://www.sofokleousin.gr