Με του ήλιου το σιγόντο (Δ.Βασιλείου)

Μαρία Κοκκίνη. Kορίτσι που λιάζεται στο μπαλκόνι

Ναι, ο ήλιος σιγοντάρει

τα λαμπερά σου μάτια,

να δίνουν φως, όσο κανείς,

στου κόσμου τις ελπίδες.

Τ’ αστέρια, δες, μεριάζουνε

εσύ για να περάσεις,

από τα βάθη τ’ ουρανού

στους δρόμους των ανθρώπων.

Η πούλια κι΄ ο αυγερινός

σπρώχνουνε το φεγγάρι,

για ν’ ανατείλουν γρήγορα,

λάβρα, τα όνειρά σου.

Του καραβιού σου τα πανιά

αέρηδες φυσάνε,

τις συμπληγάδες να διαβείς

να φτάσεις σ’ άλλους τόπους.

Όλος ο κόσμος της δουλειάς,

του πνεύματος, της ύλης,

ματώνουν για ν’ ανοίξουνε

τον δρόμο για να έρθεις,

Να έρθεις επανάσταση

με έρωτα και ήλιο.

Κάνε τα πρώτα βήματα

στη λευτεριά, στο δίκιο

κι’ εμείς μαζί σου θα ’μαστε

με την πνοή μας όλη,

με το μυαλό και την καρδιά,

μαζί σου, ως το τέλος.

Αθήνα 5/6/2026